Mettekoven en ruime omgeving, zaterdag 13/04/2019.

Deze keer trok ik richting Haspengouw. Ik herhaalde een route die ik al twee keer eerder deed, maar nog nooit in de lente, met name de Landschapswandeling (of tegenwoordig Greenspot) Mettekoven, in en rond Mettekoven, Veulen en Klein-Gelmen, dat zijn deelgemeenten van Heers. Ik combineerde drie van de vier routes; de vierde deed ik alleen niet omdat ze grotendeels gelijk loopt met een van de andere drie.

Gegevens:
Afstand: 15,67 km. Volgens de eerste bron zou de combinatie van routes op 14 km moeten uitkomen, volgens de tweede op 13,5 km. Een deel van de extra afstand is te verklaren door een wegvergissing net voor Klein-Gelmen en een deel door het gezoek in het begin, alles samen is dat waarschijnlijk goed voor om en bij de 600 meter. De rest kan ik niet zo direct verklaren.
Bewegwijzerd? Ja, een route met een rode driehoek, een met een blauwe ruit en een met een oranje cirkel. De bewegwijzering is in beide richtingen aangebracht en over het algemeen uitstekend (m.a.w. je kan zonder kaart de route volgen), alleen het begin van de blauwe route is wat onduidelijk (enkele extra wegwijzers zouden daar wel mogen).
“Bron”: (1) oude wandelkaart (maar de routes zijn zo te zien nog steeds hetzelfde) Landschapswandeling Mettekoven (Grand-Crulandschap) (tegenwoordig is het Greenspot Mettekoven …) van het Regionaal Landschap Haspengouw (en Voeren). (2) Website Wandelen in Limburg waar je de kaart kan zien en de GPS-track van de route kan downloaden.
Start- en eindpunt: het infobord staat vlakbij het kruispunt van de Schildstraat en de Winningstraat in Mettekoven (Heers), maar ik vertrok iets verder bij de kerk (Mettekovenstraat). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: Mettekoven (halte Kerk) wordt alleen bediend door belbussen. Een beter alternatief is waarschijnlijk de halte Veulen Kerk waar de rode route passeert; deze halte wordt geregeld bediend door lijn 38 (wel nogal beperkt in het weekend en op feestdagen), in de spits aangevuld door lijn 3 en 27 en belbus 708 komt er ook.
Aard van de wegen: heuvelachtig, maar zelden tot nooit heel steil; een mengeling van verharde, halfverharde en onverharde wegen en paden, meestal (maar helaas niet altijd) met niet al te veel gemotoriseerd verkeer.

Indrukken over de route/het landschap:
Ik wilde eerst met de blauwe route beginnen. Omdat ik de bewegwijzering verwarrend vond en niet direct de route vond, besloot ik dan maar met de rode route te starten. Die bracht me langs fruitplantages (vele, maar niet alle met bloesems), de rand van natuurgebied Knoppel, uitgestrekte akkers (uitzicht over het Haspengouwse landschap) en zelfs een plukje bos naar buurdorp Veulen. De lus door het dorp heeft niet zoveel te bieden, maar ze bracht me wel langs de vrij mooie kerk en het kasteel. Verderop, na nog een stukje tussen de velden, belandde ik in natuurgebied Knoppel, met aan de rand ruigte en verderop bestond het vooral uit een grote hoogstamboomgaard en er was ook wel wat weiland/grasland te zien.
In Mettekoven vond ik vervolgens toch de blauwe route. Na het verlaten van de bebouwde kom ging die eerst door de vallei van de Herk en de Veulense Beek. Voorbij de voormalige watermolen en het waterzuiveringsstation (waarom moeten die altijd zo lelijk zijn en afsteken tegen de omgeving?) ging het verder tussen het landbouwgebied (akkers en fruitplantages) en natuurgebied Hampveld (vallei van de Herk en de Veulense Beek). Het laatstgenoemde gebied bestond uit ruigte, populierenaanplantingen, bosjes, struikgewas, … Na een ommetje door Klein-Gelmen vervolgde ik mijn weg eerst nog langs fruitplantages, maar al snel kwam ik in natuurgebied Hampveld. Het laatste stuk van de route was hetzelfde als het eerste (dat was trouwens ook op de rode route het geval).
Als laatste kwam de oranje route aan de beurt. Die ging iets langer tussen de huizen van Mettekoven was mijn indruk. Via paden tussen alweer akkers en fruitplantages en deels door beboste holle wegen, kwam ik uit op de Romeinse Kassei, nu een smalle betonweg tussen akkers en boomgaarden, maar hij ligt op de plaats waar ooit een Romeinse heerbaan lag. Op de plek waar ik op die weg uitkwam, staat de Tjenneboom op de plaats waar ooit een indrukwekkende boom moet gestaan hebben. Er staat nu ook een kunstwerk ter herinnering aan Tjenne, die daar in de 17de eeuw levend verbrand is omdat ze een heks zou zijn … Na nog een stuk door het landbouwgebied bereikte ik het derde natuurgebied van de dag, Stasveld. Dat bestaat naar verluidt vooral uit kalkrijke graslanden, maar ik kwam ook door bosjes, stapte er tussen hagen en struiken en langs een poel. Tussen ruigte en een hoogstamboomgaard annex weiland door ging het tenslotte terug naar de kerk van Mettekoven.

Conclusie:
9/10. Over het algemeen een heel mooie wandeling met nogal wat afwisseling en mooie uitzichten. Toch is ze niet helemaal top wegens iets te veel verharding en de doortocht tussen de huizen duurt vooral in Veulen toch net te lang en ook het stukje juist iets te drukke weg na Veulen is storend.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.
Mettekoven omgev 190413 010

Advertenties

Hoefaert – Gellik – Zutendaal, donderdag 28/02/2019.

Vandaag had ik een vrije dag en omdat ik in het weekend andere plannen heb en het weer dan wellicht niet al te vriendelijk zal zijn voor wandelaars, schoof ik mijn wandeling dan maar vooruit naar vandaag. Ik wandelde vooral in Gellik (Lanaken) en Zutendaal, maar mijn vertrek- en eindpunt lag in Eigenbilzen (Bilzen). Het was een combinatie van verschillende routes van het RLKM waarvan ik de meeste (of misschien zelfs alle) al minstens een keer eerder deed, mogelijk wel in andere combinaties of richting.

Gegevens:
Afstand: 13,16 km.
Bewegwijzerd? Ja, in beide richtingen (op een kort stuk na). Ik combineerde verschillende routes.
“Bron”: een verouderde versie van wandelkaart Lieteberg van het RLKM was mijn eerste bron, maar de website Wandelen in Limburg waar je de digitale kaart van de routes kan vinden en downloaden was belangrijker – op basis daarvan heb ik de route uiteindelijk uitgetekend.
Start- en eindpunt: de parkeerplaats van natuurgebied Hoefaert, op een zijtak van de Hoefaertweg (vlakbij de gemeentegrens met Lanaken) in Eigenbilzen (Bilzen). Let op! De brug over het Albertkanaal in Eigenbilzen is door werkzaamheden afgesloten (net zoals de brug van Zutendaal overigens). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: in de buurt van mijn vertrekpunt ligt bushalte Eigenbilzen Berenbroek, geregeld bediend door lijn 20a van De Lijn, maar door de afgesloten brug wordt deze halte niet bediend. Een alternatief is de halte Zutendaal Roelen, op korte afstand van de route, bediend door lijn G7 (en enkele spitsritten van lijn 45) van De Lijn Limburg.
Aard van de wegen: licht tot matig heuvelachtig; grotendeels onverhard of halfverhard, met ook enkele relatief korte stukken verharde weg.

Indrukken over de route/het landschap:
Kort samengevat wandelde ik grotendeels door het bos, bos waarvan grote delen naaldbos zijn (aanplantingen destijds gedaan voor de mijnen), maar er is gelukkig ook wel wat loofbos en open stukken (het naaldhout zal meer en meer plaats maken voor loofbomen en meer open stukken). Het bos werd afgewisseld door weilanden, zowel in het bos als aan de bosrand. De bebouwing blijft grotendeels beperkt tot wat verspreide huizen aan of in de buurt van de bosrand; helaas werden sommige stukken ontsierd door buitenverblijven in allerlei vormen met alles wat daar bij schijnt te horen (zoals lelijke omheiningen, laurierhagen en in de beekvalleien ook rechthoekige vijvers met steile oevers). Alleen bij het Zutendaalse gehucht Stalken (dat heet echt zo) en bij het Gelliker recreatiedomein Krieckaert was de bebouwing wat dichter. Vermeldenswaardig zijn ook twee beekvalleien en het feit dat ik in een openstaande weide maar liefst acht of negen (wilde) reeën zag grazen.

Conclusie:
8/10, een rustige en afwisselende wandeling met niet al te veel verharde wegen en met vrij weinig bebouwing. Minpunt: de weekendhuisjes zijn relatief talrijk op delen van de route en dat is toch storend. Voorts is de route net wat te gewoontjes om heel hoog te scoren.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.
Hfrt-Gllk-Ztndl 190228 30

Dilserbos, zaterdag 1/12/2018.

Vanavond (zaterdagavond) had ik nog iets te doen en de rest van zaterdag en zondag zou het weer niet al te goed worden, vandaar dat ik voor een ochtendwandeling niet al te ver van huis koos. Het werd een wandeling in en rond het Dilserbos in de buurt van Dilsen (dat had je nooit geraden!) en Lanklaar, een route die ik al eerder wandelde.

Gegevens:

Afstand: 10,54 km (volgens de kaart zou het 10,6 km moeten zijn en volgens de website10,2 km).

Bewegwijzerd? Ja, in beide richtingen met een rode driehoek – de bewegwijzering is top.

“Bron”: wandelkaart Station As van het Regionaal Landschap Kempen en Maasland, deelgebied Hoge Kempen en website Wandelen in Limburg. Op die site kan je ook de GPS-track downloaden.

Start- en eindpunt: ik startte bij instapplaats Driepaalhoeve, Driepaal 2, Dilsen, tenminste dat was de bedoeling. In feite vertrok ik iets verder want de kleine parkeerplaats die daar vroeger was, leek verdwenen te zijn; het infobord staat er wel nog. Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: in de buurt van mijn startplek is er geen bushalte, maar bij instapplaats Sparrendal (Sparrendal 56? in Lanklaar) ligt bushalte Lanklaar Sparrendal, bediend door belbus 725 van De Lijn Limburg.

Aard van de wegen: heuvelachtig; vooral onverharde en halfverharde wegen met enkele korte stukken asfalt.

Indrukken over de route/het landschap:

In het begin wandelde ik even door landbouwgebied, met wat uitlopers en/of restanten van het bos. Vervolgens ging het geruime tijd door het bos. Dat bos is lang (grotendeels?) een typisch productiebos geweest vooral beplant met dennen. Tegenwoordig wordt het geleidelijk aan omgevormd naar een natuurlijker – en volgens mij ook aantrekkelijker – bos met (meer) loofbos, open stukken, heide, enz. Even kreeg ik zicht op een rusthuis (?) aan de bosrand en wat verder ligt vakantiepark Sparrendal (een bonte verzameling buitenverblijven). Maar die onderbreking was relatief kort. Helemaal aan het einde verliet ik het bos en stapte ik tussen velden en weilanden (en verderop wat bebouwing) naar mijn eindpunt.

Conclusie:

9/10, een mooie boswandeling met zo goed als geen verharde wegen en bijna geen bebouwing, maar iets te “gewoontjes” om helemaal top te zijn. Minpuntje: het verkeerslawaai van de N75 is op delen van de route goed te horen, zelfs op een zaterdagochtend.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik. Dilserbos 181201 40

“Bosland”, omgeving Kleine-Brogel, Eksel, Wijchmaal en Peer, zondag 18/11/2018.

Vandaag koos ik voor een wandeling in de omgeving op het wandelroutenetwerk Bosland, maar echt veel bos was er niet op mijn route. Deze omgeving is wellicht ook alleen maar aan Bosland toegevoegd om geografische en/of administratieve redenen. Hoe het ook zij, ik wandelde in de omgeving van Kleine-Brogel, Eksel, Wijchmaal en Peer in en rond de vallei van de Dommel.

Gegevens:

Afstand: 14,61 km. Normaal zou ik op 13,8 km moeten uitkomen …

Bewegwijzerd? Ja, volgens het knooppuntensysteem. De bewegwijzering was heel goed met uitzondering van enkele wat ongelukkig geplaatste bordjes na, maar het grootste probleem was toch een ontbrekend bordje (en dat kan je toch serieus de verkeerde weg doen opgaan).

“Bron”: website Wandelknooppunt.

Start- en eindpunt: Sint-Ursulakerk, bij het kruispunt van de Burgemeester Voetslaan en de Kerklaan, Kleine-Brogel (Peer). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: aan de andere kant van de kerk ligt bushalte Kleine-Brogel Kruispunt en die halte wordt door De Lijn Limburg regelmatig bediend met lijn 33, aangevuld door enkele (school)spitslijnen.

Aard van de wegen: nagenoeg vlak; een mengeling van verharde, halfverharde en onverharde wegen en paden.

Indrukken over de route/het landschap:

Mijn route (knooppuntnummers): 330 – 329 – 328 – 245 – 244 – 243 – 242 – 241 – 246 – 317 – 318 – 390 – 321 – 322 – 323 – 324 – 325 – 327 – 328 – 329 – 330.

Ik begon in het centrum van Kleine-Brogel. Al vlug kwamen er openingen tussen de bebouwing en niet veel verder veranderde het beeld van weilanden tussen de huizen in het omgekeerde. Vervolgens wandelde ik afwisselend tussen weilanden, wat akkers, (broek)bos (groot zijn de bossen nergens trouwens), hooiland en beemden. Af en toe was er ook bebouwing, met name in het Ekselse gehucht Hoksent, in de omgeving van Wijchmaal en helaas waren er ook nog enkele buitenverblijfjes te zien (de plaag van heel veel Kempense valleien). Buiten de Dommel waren er nog wat kleinere waterlopen en enkele vijvers/poelen (restanten van voormalige buitenverblijven, neem ik aan). Opmerkelijk waren ook wel de prehistorische grafheuvels in de buurt van het Peerder gehucht Molhem. Het laatste deel was gelijk aan het eerste deel en zo belandde ik terug bij de kerk van Kleine-Brogel.Dommelvallei 181118 080

Conclusie:

7/10. Deze route is nogal afwisselend en er zitten heel mooie stukken in, maar enkele te lange stukken asfalt en al dan niet verspreide bebouwing halen de score naar beneden.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.