Zevenmorgenzieptocht, Ottersum en Gennep, zaterdag 8/06/2019.

Deze keer wandelde ik in het noorden van Nederlands-Limburg, in en rond Ottersum en Gennep.

Gegevens:
Afstand: 18,89 km.
Bewegwijzerd? Nee, maar voor een groot deel volgde mijn route het plaatselijke wandelroutenetwerk.
“Bron”: website Klik, print en wandel. Je vindt daar o.a. de routebeschrijving, een kaart en de GPS-track.
Start- en eindpunt: bij de kerk, Sint Jansstraat 13, Ottersum (Gennep, NL). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: bij het startpunt ligt er (zo te zien) geen halte in de directe omgeving, maar de bushalte Gennep Zuid-Oostwal ligt vlakbij de route; deze halte wordt geregeld aangedaan door lijn 83 van Arriva en Breng.
Aard van de wegen: vlak tot licht heuvelachtig; volgens mijn bron zou 78% van deze tocht onverhard zijn, wat zou kunnen kloppen als je ook de grindwegen en -paden meetelt. Hou rekening met enkele deels overwoekerde paden, lang gras en mul zand.

Indrukken over de route/het landschap:
Ik begon met een net te lang stuk langs doorgaande wegen, eerst door de bebouwde kom van Ottersum, daarna door landbouwgebied (akkers, weiland). Vervolgens domineerde bos en verboste heide de omgeving, al was er ook wat verspreide bebouwing te zien, net zoals enkele vennen en enkele verboste of beboste duinen (rivierduinen, met name de Maasduinen, al hoort het gebied niet bij het gelijknamige nationale park). Bos en heide domineerden dan wel, ik wandelde ook nog langs de rand van een vrij uitgestrekt landbouwgebied en ik kreeg ook nog een of twee campings te zien. In het derde routedeel belandde ik bij de bebouwde kom van Gennep. Eerst ging het langs de rand ervan waarbij ik zicht kreeg op de vallei van de Niers. Vervolgens ging het even weg van de bebouwde kom, over de dijk van de kronkelende Niers. Na een doortocht door het fraaie historische centrum van Gennep (met ooievaar op het historische stadhuis) kwam ik weer bij de Niers. Door de uiterwaarden van de Maas (grasland, hagen, wat bomen) ging het naar de ruïne van het Genneperhuis (een burcht). Daarna struinde ik door de weilanden en ook wel langs een bosje langs de Niers terug richting Ottersum.

Conclusie:
9/10. Een heel mooie en afwisselende route met net wat te veel bebouwing (waarbij ik een uitzondering maak voor het historische centrum van Gennep) en verharde weg om helemaal top te zijn.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.

Ottersum-Gennep 190608 004

Advertenties

Dagstapper Vroenhoven – Kanne – Eben-Emael – Vroenhoven, zaterdag 25/05/2019.

Mijn wandeling van vandaag stond al een tijdje op mijn lijst. Het was een grensoverschrijdende wandeling … letterlijk dan toch. Ik wandelde nl. in twee landen, twee regio’s (in een land), twee taalgebieden (dialecten of regionale talen niet meegeteld), drie provincies (waarvan er twee met dezelfde naam) en drie gemeentes. Het was de Dagstapper Vroenhoven – Kanne – Eben-Emael – Vroenhoven.

Gegevens:
Afstand: 24,3 km. Mijn bron spreekt over 16,4 km, maar er zijn enkele varianten mogelijk waardoor je aan een route van ruim 22 km kan komen. Dat was mijn bedoeling … Iets voor ik het ENCI-terrein bereikte hing er een mededeling op een van de wegwijzers dat de GR omgeleid was. Ik rekende erop dat het ofwel om een oude melding zou gaan (vergeten weg te halen) of dat ik die omlegging wel kon omzeilen. Ik had het dubbel mis: de omleiding was weldegelijk nog van kracht en ik zag niet direct kans om over of langs de afsluiting te gaan, te meer omdat het niet echt een afgelegen plek zonder getuigen was. Hierdoor moest ik ofwel op mijn stappen terugkeren, ofwel een omleiding volgen (de omgelegde plaatselijke gele route). Ik koos voor het laatste wat me ongeveer twee kilometer extra opleverde.
Bewegwijzerd? Deels met de bekende GR-bewegwijzering, deels officieel niet, maar in feite volg je daar bijna overal plaatselijke routes.
“Bron”: GR-website, waar je o.a. een kaartje en de GPS-track kan vinden.
Start- en eindpunt: bij de brug van Vroenhoven, Maastrichtersteenweg 212 (al kan het zijn dat je navigatie dat adres niet kent). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: bushalte Vroenhoven Grens ligt op ongeveer 300 meter van de route, deze halte wordt geregeld bediend door lijn 62 van De Lijn (Limburg).
Aard van de wegen: grotendeels heuvelachtig; een mengeling van verharde, halfverharde en onverharde wegen en paden.

Indrukken over de route/het landschap:
De route leidde me tussen velden, wat wijngaarden, weilanden, door plukjes bos (wel mooi en afwisselend) en ook af en toe door de bewoonde wereld (Vroenhoven, twee keer door Kanne, Emael, wat uitlopers van Maastricht en langs de rand van de Maastrichter wijk Wolder). Water was ook aanwezig, ik kon niet langs het Albertkanaal kijken en ik ontmoette de Jeker drie keren. Sporen van de mergelwinning in het verleden waren eveneens zichtbaar en ik passeerde ook langs de ENCI-groeve en -fabriek (cementindustrie); de groeve is grotendeels omgevormd tot natuur- en recreatiegebied. Werkzaamheden zorgden voor een afsluiting op het terrein waardoor ik een vrij lange omweg moest maken die me even langs de Maas leidde.

Conclusie:
9/10. Het is een heel mooie route met veel afwisseling, soms mooie uitzichten, enkele schitterende wegen/paden. Doordat er net wat te veel bebouwing en verharde weg in zit, kan ik geen topscore geven, vind ik.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.
St-Pietersberg 190525 020

Dieteren – Echt, zondag 12/05/2019.

Mijn oorspronkelijke wandelplannen voor vandaag moest ik door omstandigheden laten varen. In plaats daarvan werd het een heel korte wandeling in de omgeving van Dieteren en Echt in Nederlands-Limburg.

Gegevens:
Afstand: 6,92 km.
Bewegwijzerd? Ja, volgens het knooppuntensysteem. De bewegwijzering is in orde; met twee opmerkingen. Ten eerste zijn enkele wegwijzers deels overgroeid. Ten tweede zijn de knooppuntnummers alleen maar op de knooppunten te zien, tussendoor beperkt men zich tot een symbooltje van een wandelaar en een pijltje.
“Bron”: de kaart van het wandelroutenetwerk die ik ooit gedownload heb van de toeristische website van de gemeente Echt-Susteren.
Start- en eindpunt: parkeerplaats bij het kruispunt van de Lange Akkersweg en de Bosweg in Dieteren (Echt-Susteren, NL). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: in de buurt van het startpunt is er geen openbaar vervoer, maar op ongeveer 200 meter van de route ligt bushalte Echt Centrum, regelmatig bediend door lijn 61 van Arriva (wel deels als lijntaxi, een belbus dus). Een ander alternatief is het treinstation van Echt, op ongeveer 1,3 km van de route, waar je komt met de Arriva-stoptrein Maastricht – Roermond.
Aard van de wegen: vlak, op een dijkje of bruggetje na; een mengeling van onverhard (kan modderig worden en soms erg lang gras), grind en verhard (minder dan je uit de kaart zou kunnen afleiden).

Indrukken over de route/het landschap:
Route: parkeerplaats – (knooppuntnummers) 21 – 20 – 97 – 92 – 86 – 84 – 82 – 81 – 53 – 54 – 56 – 21 – parkeerplaats.
Vanaf het begin liep in direct natuurgebied De Doort in. Ik stapte er tussen weilanden (met hog wat hagen, houtkanten en struiken), langs een plas en verderop door een (loofbos). Daarna ging het door een redelijk uitgestrekt landbouwgebied met vooral akkers, maar ook wel weiland en er waren gelukkig nog wat bosjes en struiken. In Echt ging het dan even door de rand van de bebouwde kom en dat was het minst aangename deel van de route, hoewel het allemaal vrij rustige straten waren. Via een gebied met weilanden, akkers, hagen/houtkanten, grotendeels langs een droogstaande waterloop wandelde ik dan naar het gehucht Ophoven. Een mooi graspad langs de Middelsgraaf (waar nog de restanten van een brug van een voormalige tramlijn te zien zijn) bracht met terug naar De Doort. Deze keer wandelde ik daar langs enkele plassen (restanten van de kleiwinning voor de Echter dakpannenproductie) en verderop weer door het bos. Het laatste routedeel ging langs en door de rand van De Doort terug naar de parkeerplaats.

Conclusie:
7/10. De minpunten: de duidelijk hoorbare aanwezigheid van de snelweg op sommige stukken, de doortocht door de rand van Echt. Pluspunten: het prachtige natuurgebied Doort, meer afwisseling dan je zou kunnen verwachten in een streek die toch door landbouw gedomineerd wordt.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.
Dieteren-Echt 190512 05

Omgeving Maria Hoop, woensdag 1/05/2019.

Op deze feestdag koos ik voor een korte wandeling op het wandelroutenetwerk van de Nederlands-Limburgse gemeente Echt-Susteren, meer bepaald in de omgeving van het dorp Maria Hoop (de officiële schrijfwijze is zonder koppelteken).

Gegevens:
Afstand: 11,65 km.
Bewegwijzerd? Ja, volgens het knooppuntensysteem. De bewegwijzering is in orde, maar af en toe zou een extra bordje welkom zijn.
“Bron”: de kaart van het wandelroutenetwerk die je op de toeristische website van de gemeente kan downloaden (ze staat wat verstopt, vind ik).
Start- en eindpunt: de parkeerplaats tussen knooppunt 60 en 59 of bij knooppunt 60, tegenover Annendaalderweg 71, Maria Hoop (Echt-Susteren, Nederland). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: de dichtstbijzijnde halte lijkt me Maria Hoop Hofje, op ongeveer 1,5 van de route (over de weg, misschien kan het korter door het bos); deze halte wordt bediend door Arrivalijn 792 die deels als lijntaxi (oftewel belbus) rijdt.
Aard van de wegen: vlak tot licht heuvelachtig; grote delen zijn onverhard of halfverhard, er zit slechts een langer stuk asfalt in.

Indrukken over de route/het landschap:
Ik begon tussen knooppunt 60 en 59 en wandelde vervolgens langs de knooppunten 59, 63, 68, 67, 70, 4, 89, 86, 83, 81, 84, 85, 76, 78, 80, 79 en 60.
Ook deze route is gemakkelijk kort samen te vatten. Ik stapte afwisselend door bos, langs de bosrand (het Annendaals Bos ook wel Annendaals Bosch gespeld, en uitlopers/restanten ervan), tussen akkers (aspergeteelt) en weilanden. Af en toe was er wat verspreide bebouwing.

Conclusie:
6/10. Lang leek de route op een 7, misschien zelfs een 8 af te stevenen, maar de laatste 1.300 meter (ongeveer) deden de score toch nog zakken. Het grote pluspunt is dat er geen echt grote minpunten zijn en het grootste minpunt is dat er geen echt grote pluspunten zijn. Er zit wel wat variatie in. Het verkeerslawaai van de N274 is op een deel van de route wel storend, maar die laatste 1,3 km over het fietspad langs de Annendaalderweg is er toch wat veel aan. Dat heb ik voor een deel aan mezelf te wijten. Als ik beter op de kaart gekeken had, zou ik dat gezien hebben en zou ik gezien hebben dat er een bijna evenwijdig traject door het bos was. Maar de routeontwerpers zouden toch ook moeten inzien dat wandelen langs een verharde weg met verspreide bebouwing ook niet zo leuk is.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.

Maria Hoop omg 190501 27

“Laurabossentocht”, Altweerterheide, zaterdag 27/04/2019.

Ondanks de voorspelde buien, ging ik toch wandelen. Ik koos wel voor een wandeling met genoeg bos (beschutting) die niet al te lang was. Mijn keuze viel op de Laurabossentocht in de ruime omgeving van Altweerterheide, dat is een (buiten)wijk van de Nederlands-Limburgse stad Weert.

Gegevens:
Afstand: 15,77 km.
Bewegwijzerd? Nee, maar grote delen van de route lopen gelijk met de wandelroutes van GrensPark Kempen~Broek – de bewegwijzering wordt in de routebeschrijving ook als aanwijzing gebruikt.
“Bron”: website Klik, Print en Wandel waar je o.a. de routebeschrijving, de kaart en de GPS-track kan vinden.
Start- en eindpunt: kerk, Bocholterweg 112, Altweerterheide (Weert, NL). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: stadslijn 4 van Arriva (Limburg) bedient regelmatig bushalte Altweerterheide Kerk.
Aard van de wegen: enkele kleine niveauverschillen maar eigenlijk nagenoeg vlak; vooral in de ruime omgeving van de bebouwing is er verharde weg, voor het overige stapte ik vooral over onverharde wegen en paden.

Indrukken over de route/het landschap:
De route viel uiteen in drie stukken. Het eerste stuk ging na het verlaten van de bebouwde kom tussen weilanden, wat akkers, relatief kleine stukken bos en ook wat heiderelicten en ruigte. Ook was er wat verspreide (al dan niet agrarische) bebouwing en ik kreeg ook even de Tungelroyse Beek te zien. Het tweede deel voerde me vooral door de Laurabossen. Deze bossen zijn vanaf begin vorige eeuw aangeplant ten behoeve van de steenkoolmijnen Laura en Vereeniging in het zuiden van Nederlands-Limburg (in ondergrondse mijnen was er immers veel behoefte aan hout voor het stutten van de gangen en dennenhout was bijzonder geliefd want dat schijnt te kraken voor het breekt). In en langs de rand van het bos was er ook heide en ruigte te zien. Het laaste stuk van de route was goed te vergelijken met het eerste stuk, alleen was de bebouwing wat meer aanwezig.

Conclusie:
7/10, het gedeelte door en in de buurt van de Laurabossen is wel mooi, de rest heeft wel zijn charmes, maar er zit wat te veel bebouwing en verharde weg in naar mijn smaak.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.

Altweerterheide 190427 60

Broekhuizen – Swolgen, maandag 22/04/2019.

Op paasmaandag trok ik nog eens de grens over voor een wandeling in de omgeving van Broekhuizen en Swolgen in de Nederlands-Limburgse gemeente Horst aan de Maas.

Gegevens:
Afstand: 12,67 km.
Bewegwijzerd? Nee, maar in de routebeschrijving wordt wel het plaatselijke wandelroutenetwerk en de GR-route als aanwijzing gebruikt.
“Bron”: Wandelgids Zuid-Limburg waar je o.a. een kaart, de routebeschrijving en de GPS-track vindt.
Start- en eindpunt: officieel ligt dat op Landgoed De Roode Vennen, maar ik startte op de parkeerplaats langs de Horsterweg tussen Broekhuizen en Lottum. Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: niet in de buurt van mijn startpunt, maar bushalte Swolgen Van Weedstraat ligt direct langs de route; deze halte wordt door buslijn 88 van Arriva (Limburg) aangedaan.
Aard van de wegen: vlak tot licht heuvelachtig; grote delen gaan over onverharde en halfverharde wegen en paden, maar er zit ook wel verharde weg in en plankenpaden.

Indrukken over de route/het landschap:
Het eerste stuk van de wandeling ging vooral door het bos. Al waren er ook wel enkele open stukken (grasland en ruigte – mogelijk heide in wording) en ik kreeg al een eerste keer een zicht op het Schuitwater. In de buurt van Swolgen was er ook al landbouwgrond te zien. Er volgde een volgens mij overbodige doortocht door het centrum van Swolgen (met uitzondering van een hoekje bij de kerk waren het saaie woonwijken). Daarna waren er wat weilanden en akkers en vervolgens wandelde ik een hele tijd door bos en heide (Swolgenderheide) en was er ook wel wat grasland. Na een rechtlijnige weg langs de rand van een uitgestrekt landbouwgebied dook ik weer het bos in, met aan de ene kant een “droog” bos en aan de andere kant een broekbos. Zo kwam ik langs de rand van het Schuitwater, een voormalige Maasmeander die deels verland is, maar door turfwinning in het verleden weer deels water geworden is. Er rond lag dus broekbos en ook de Broekhuizer Molenbeek. Verderop werd de ondergrond weer droger. De rest van de route ging afwisselend door bos en langs grasland en ook langs een ander deel van het Schuitwater (in gebruik als visvijver).

Conclusie:
9/10. Een heel mooie route, maar vooral de doortocht door het centrum van Swolgen haalt de score naar beneden (voegt eigenlijk alleen maar afstand toe) en voor de rest zijn er enkele stukken die wat eentonig zijn.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.
Horst ad Maas 190422 076

Omgeving Heythuysen, zaterdag 9/03/2019

Ik was van plan vandaag een langere en/of zwaardere wandeling te maken. Maar wegens het wat twijfelachtige weer en vooral omdat ik last heb van een stevige verkoudheid, koos ik voor een kortere tocht, nl. de route Asbroekerheide, Kirkelsberg en Nederpeel-Grave in de omgeving van Heythuysen (Leudal, Nederlands-Limburg).

Gegevens:
Afstand: 10,58 km. De route zou 10 km moeten zijn, wat dus min of meer klopt.
Bewegwijzerd? Nee.
“Bron”: de website Natuurbeleven, je vindt daar o.a. een kaartje en de GPS-track.
Start- en eindpunt: Heide in de buurt van nr. 23, Heythuysen (Leudal, NL). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: in de buurt van mijn vertrekpunt is er geen halte. Een alternatief kan bushalte Roggel Nijken zijn op ruim 1 km van de route. Deze halte wordt bediend door Arriva met lijn 75 (niet vaak naar Nederlandse normen en deels als belbus) en 675 (schoolritten).
Aard van de wegen: nagenoeg vlak, het enige niveauverschil van betekenis is de Kirkelsberg; de eerste 7 à 8 km (ongeveer) bestaat vooral uit grindwegen en onverharde wegen en paden, de rest is asfalt met een stuk onverhard ertussen.

Indrukken over de route/het landschap:
Het eerste stuk van de route wandelde ik hoofdzakelijk door het bos (vooral naaldboomaanplantingen, al stonden er toch ook nog wat loofbomen) met enkele heiderelicten. Enkele keren kwam ik langs de bosrand en dus ook langs de rand van uitgestrekte akkers. Opmerkelijk in het bos was de Kirkelsberg, een zandverstuiving/landduin die grotendeels bebost is. De doortocht door het bos werd gevolgd door een meer open stuk met wat agrarische bebouwing, al was er ook nog wel een plukje bos. In het open gebied bereikte ik de waterloop Visschensteert (ook wel Vissensteert), een afwateringskanaal. Niet veel verder kwam ik bij de monding van de Neerpeelbeek in de Visschensteert waarna ik de eerstgenoemde beek verder volgde. Die beek is ooit gekanaliseerd geweest, maar dat is ongedaan gemaakt (hoewel nog te zien). Ik wandelde geruime tijd langs de beek in natuurgebied Nederpeel-Grave, door (broek)bos. Het laatste stuk van de tocht stapte ik langs en tussen uitgestrekte velden, al ging het ook nog wel langs de bosrand en over een mooi pad door een soort houtkant tussen twee akkers.

Conclusie:
8/10. De eerste 7 à 8 km zijn mooi tot heel mooi, maar het laatste routedeel gaat me wat te lang over een verharde weg (deels net iets te druk om aangenaam te zijn) en door uitgestrekt landbouwgebied.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.

Heythuysen omg 190309 53