Omgeving Heythuysen, zaterdag 9/03/2019

Ik was van plan vandaag een langere en/of zwaardere wandeling te maken. Maar wegens het wat twijfelachtige weer en vooral omdat ik last heb van een stevige verkoudheid, koos ik voor een kortere tocht, nl. de route Asbroekerheide, Kirkelsberg en Nederpeel-Grave in de omgeving van Heythuysen (Leudal, Nederlands-Limburg).

Gegevens:
Afstand: 10,58 km. De route zou 10 km moeten zijn, wat dus min of meer klopt.
Bewegwijzerd? Nee.
“Bron”: de website Natuurbeleven, je vindt daar o.a. een kaartje en de GPS-track.
Start- en eindpunt: Heide in de buurt van nr. 23, Heythuysen (Leudal, NL). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: in de buurt van mijn vertrekpunt is er geen halte. Een alternatief kan bushalte Roggel Nijken zijn op ruim 1 km van de route. Deze halte wordt bediend door Arriva met lijn 75 (niet vaak naar Nederlandse normen en deels als belbus) en 675 (schoolritten).
Aard van de wegen: nagenoeg vlak, het enige niveauverschil van betekenis is de Kirkelsberg; de eerste 7 à 8 km (ongeveer) bestaat vooral uit grindwegen en onverharde wegen en paden, de rest is asfalt met een stuk onverhard ertussen.

Indrukken over de route/het landschap:
Het eerste stuk van de route wandelde ik hoofdzakelijk door het bos (vooral naaldboomaanplantingen, al stonden er toch ook nog wat loofbomen) met enkele heiderelicten. Enkele keren kwam ik langs de bosrand en dus ook langs de rand van uitgestrekte akkers. Opmerkelijk in het bos was de Kirkelsberg, een zandverstuiving/landduin die grotendeels bebost is. De doortocht door het bos werd gevolgd door een meer open stuk met wat agrarische bebouwing, al was er ook nog wel een plukje bos. In het open gebied bereikte ik de waterloop Visschensteert (ook wel Vissensteert), een afwateringskanaal. Niet veel verder kwam ik bij de monding van de Neerpeelbeek in de Visschensteert waarna ik de eerstgenoemde beek verder volgde. Die beek is ooit gekanaliseerd geweest, maar dat is ongedaan gemaakt (hoewel nog te zien). Ik wandelde geruime tijd langs de beek in natuurgebied Nederpeel-Grave, door (broek)bos. Het laatste stuk van de tocht stapte ik langs en tussen uitgestrekte velden, al ging het ook nog wel langs de bosrand en over een mooi pad door een soort houtkant tussen twee akkers.

Conclusie:
8/10. De eerste 7 à 8 km zijn mooi tot heel mooi, maar het laatste routedeel gaat me wat te lang over een verharde weg (deels net iets te druk om aangenaam te zijn) en door uitgestrekt landbouwgebied.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.

Heythuysen omg 190309 53

Advertenties

“Langs de Huiskensplas”, Ohé en Laak – Stevensweert, zondag 17/02/2019.

Voor de tweede week op rij wandelde ik in Nederlands-Limburg. Deze keer koos ik voor het midden van de provincie, meer bepaald een route die me door de gemeente Maasgouw voerde.

Gegevens:
Afstand: 15,23 km.
Bewegwijzerd? Nee, maar ik volgde wel zowat de hele tijd bewegwijzerde routes, vooral het wandelroutenetwerk (met knooppunten) van de gemeente Maasgouw (of van de VVV Midden-Limburg?).
“Bron”: website Klik, print en wandel; je vindt daar o.a. de routebeschrijving, een kaartje en de GPS-track.
Start- en eindpunt: bij de kerk, Kerkstraat 4, Ohé en Laak (Maasgouw, NL). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: langs de route en vlakbij mijn start- en eindpunt ligt bushalte Ohé en Laak Centrum, regelmatig bediend (sommige lijnen wel als belbus) door lijn 61 van Arriva. Diezelfde buslijn bedient trouwens ook Stevensweert.
Aard van de wegen: vlak, op enkele dijken en/of bruggen na; volgens mijn bron zou 72% van de route onverhard zijn, dat zou kunnen kloppen zeker als je de grindwegen meerekent.

Indrukken over de route/het landschap:
Na het verlaten van het centrum van Ohé (aan de rand ervan passeerde ik kasteel Hasselholt, ook wel het Geudje genoemd) wandelde ik tussen akkers, weilanden en langs een van de Maasplassen (ontstaan door de grindwinning). Die plas is omringd door grasland, ruigte en struikgewas en is eigenlijk een verbreding van de Oude Maas, een voormalige Maasarm. Bij de rand van Stevensweert versmalt de Oude Maas weer en ik vervolgde mijn weg langs het water en door landbouwgebied. Daarna ging het langs de Maas en de Maasplassen (waaronder de Huiskensplas) naar het centrum van Stevensweert. Het nieuwere deel ervan is gewoontjes om niet te zeggen ronduit saai. Maar dat werd gelukkig gevolgd door een doortocht door de historische kern van het vestingstadje. Na nog een kort traject langs de Maas, die daar al de Grensmaas is trouwens, stapte ik door landbouwgebied naar de Hompesche Molen (een windmolen) en vanaf daar was het maar een kort stukje naar de grindplas (Oude Maas). Over de oever daarvan wandelde ik terug naar Ohé.

Conclusie:
7/10. Pluspunten: afwisseling, de doortocht door de historische kern van Stevensweert, relatief rustig, mooie trajecten langs het water. Minpunten: iets te veel saaie bebouwing, net wat te veel verharde weg, soms wat te saai. Disclaimer: zoals steeds is de conclusie erg persoonlijk, maar dit is een van die routes waarvan de “ervaring” nogal sterk bepaald kan worden door het weer (dat viel goed mee natuurlijk) en meer nog door het seizoen (het is vermoedelijk op zijn best op het einde van de lente en in het begin van de zomer).

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik. Maasgouw 190217 089

Klimmen – Scheulder – Schin op Geul, zaterdag 9/02/2019.

Na lang twijfelen koos ik deze keer voor een wandeling in het zuiden van Nederlands-Limburg, met vertrek en einde in Klimmen (Voerendaal), maar de tocht voerde me ook door delen van de gemeentes Valkenburg aan de Geul en Eijsden-Margraten.

Gegevens:
Afstand: 18,06 km.
Bewegwijzerd? Nee, maar er zijn wel diverse bewegwijzerde routes (aangeduid op de klassieke en onduidelijke Nederlandse manier, nl. met gekleurde houten paaltjes) en die worden in de routebeschrijving ook gebruikt ter verduidelijking.
“Bron”: website Wandelgids Zuid-Limburg waar je o.a. de routebeschrijving en de GPS-track kan terugvinden.
Start- en eindpunt: bij een horecazaak (zoals bijna alle routes van deze bron), Dolberg 18, Klimmen (Voerendaal). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: in de buurt van mijn start- en eindpunt ligt niet direct een bushalte. Een goed alternatief is het station Schin op Geul waar de route passeert. Dat wordt regelmatig bediend door Arriva-stoptrein RS18 van Maastricht-Randwyck naar Heerlen. (Schin op Geul ligt op de splitsing van de spoorlijn Maastricht – Heerlen en de lijn Schin op Geul – Simpelveld. Die laatste is in gebruik als museumlijn.)
Aard van de wegen: heuvelachtig met maar weinig echt vlakke stukken, maar heel steil wordt het ook niet echt; een afwisseling van verharde weg (wat veel naar mijn smaak), onverharde en halfverharde wegen en paden.

Indrukken over de route/het landschap:
Buiten de dorpen/gehuchten wandelde ik afwisselend tussen weilanden (soms nog met hagen errond), akkers en af en toe ook door het bos of de bosrand (de bossen waren meestal niet al te groot). Naast begin- en eindpunt Klimmen (waar ik trouwens niet helemaal in het centrum kwam), passeerde ik ook de plaatsen of plaatsjes Koulen, Walem, Oud-Valkenburg, Scheulder, Schin op Geul en Ternaar. Opvallende of bijzondere punten op de route vond ik de mergelgroeve/kalksteenrots Däölkesberg net voor Oud-Valkenburg. In Oud-Valkenburg kwam ik voorbij kasteel Schaloen. Vermeldenswaard zijn ook de vallei van de Geul, het Gerendal (een droogdal en natuurgebied), diverse mooie uitzichten en enkele mooie veldwegen en paden.

Conclusie:
9/10. Dit is een heel mooie en afwisselende route die bijna alles heeft wat een wandelaar verwacht, volgens mij tenminste. Bijna alles want ik vond dat er net wat te veel verharde weg en bebouwing in zit, vandaar dan ook geen topscore.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.
Zuid-Limburg 190209 033

“Ommetje Ellburg”, omgeving Ell en Swartbroek, zaterdag 12/01/2019.

Omdat ik op zaterdagavond nog ergens moest zijn en om het aangekondigde slechte weer van later op de dag (en op zondag) voor te blijven, koos ik deze keer voor een vroege start. Een mooie zonsopgang zat er niet in, maar de wandeling in en rond Ell (Leudal) en Swartbroek (Weert) in Nederlands-Limburg mocht er wel zijn.

Gegevens:

Afstand: 13,88 km.

Bewegwijzerd? Nee, maar de route volgt wel grote delen van de lokale routes.

“Bron”: website Klik, print en wandel waar je o.a. een routebeschrijving, de kaart en een GPS-track vindt.

Start- en eindpunt: bij de kerk, Niesstraat 1, Ell (Leudal, Nederland). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: de bushalte Ell Niesstraat ligt langs de route en wordt regelmatig en dagelijks bediend door Arriva met lijn 73 en 76 (de laatste wel deels als lijntaxi, dat is zoiets als een belbus).

Aard van de wegen: enkele lichte niveauverschillen maar eigenlijk zo goed als vlak; vooral onverharde en halfverharde wegen en paden, maar ook wel wat verharde weg, vooral in en rond het centrum van Ell.

Indrukken over de route/het landschap:

Na het verlaten van de bebouwde kom van Ell ging de route door (broek)bos, tussen weilanden en akkers en langs struikgewas en ruigte. Af en toe was er onderweg wat verspreide (vooral agrarische) bebouwing. De streek is soms ook waterrijk met de Tungelroysche Beek als belangrijkste waterloop, maar er waren ook diverse poelen en/of vijvers. Ik doorkruiste de (mooie) natuurgebieden Heijkerbroek, De Krang en Ellburg. De gereconstrueerde (vlucht)schans van Ell, gelegen langs de Tungelroysche Beek en in of tegen natuurgebied Ellburg is een mooi historisch extraatje.

Conclusie:

9/10. Een heel mooie route met nogal wat afwisseling, rustige paden, enz. Geen topscore wegens net iets te veel bebouwing en dat ene uitgestrekte landbouwgebied was er ook wat te veel aan.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik ell - swartbroek 190112 060

“Bleijenbeektocht”, Nieuw-Bergen en omgeving, zaterdag 29/12/2018.

Voor mijn zo goed als zeker laatste wandeling van dit jaar had ik eigenlijk gekozen voor een vrij lange wandeling in de Condroz. Helaas had ik mijn wekker niet gezet zodat ik voor plan B moest kiezen: een wandeling in en vooral rond Nieuw-Bergen (Bergen, Nederlands-Limburg) in en en rond Nationaal Park De Maasduinen.

Gegevens:

Afstand: 18,94 km.

Bewegwijzerd? Nee, maar de route volgt wel grote delen van het plaatselijke wandelroutenetwerk.

“Bron”: website Klik, print en wandel; je vindt daar o.a. een duidelijke routebeschrijving, een kaartje en de GPS-track.

Start- en eindpunt: ik vertrok op de parkeerplaats in de Lindenlaan, maar het officiële vertrekpunt ligt bij het gemeentehuis aan de overkant van de Rijksweg in Nieuw-Bergen (Bergen, Limburg, Nederland). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: bij het startpunt ligt bushalte Nieuw-Bergen Gemeentehuis, dagelijks en regelmatig bediend door lijn 83 van Arriva en Breng.

Aard van de wegen: in het begin en helemaal aan het einde vlak, voor de rest licht tot matig heuvelachtig; in het begin en aan het einde vooral verharde wegen, voor het overige vooral onverharde en halfverharde wegen en paden.

Indrukken over de route/het landschap:

Het eerste routedeel ging door en vlak naast de bebouwde kom van Nieuw-Bergen. Dat is niet de aangenaamste wandelomgeving: naast of vlakbij een nogal drukke weg, tussen de huizen (eerst een woonwijk, nadien meer verspreide bebouwing), enz. Gelukkig waren er wat plukjes bos, een vijver en verder al wat landbouwgrond. Na ruim twee kilometer kon ik voor het eerst voor een wat langere tijd de bebouwing achter mij laten. Het ging door bos en heide en ook nog langs wat weilanden tot bij een golfterrein. Daar werd het weer even wat minder; een golfterrein is nu niet meteen mijn ideale wandelomgeving. Voorbij de ruïne van kasteel Bleijenbeek ging het nog even langs het golfterrein door, maar daarna volgde weer geruime tijd bos, heide, akkers, weiland, al dan niet beboste duinen en vennen. Het laatste stuk van de route wandelde ik weer tussen de huizen. Een grote vijver (?) en nog een plukje bos doorbrak de saaiheid daarvan enigszins maar niet helemaal.

Conclusie:

8/10. Pluspunten: afwisseling bos, heide, landbouwgrond, vennen, duinen, enz. Minpunten: de te lange inleiding (ruim 2 km!) met te veel verharding en bebouwing en het laaste stuk tussen de huizen is ook net te lang om goed te zijn.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.

Bergen 181229 069

“Graaf Saffenbergroute”, Kerkrade, Herzogenrath en omgeving, zaterdag 8/12/2018.

Er werd voor vandaag (zaterdag) nogal nat weer voorzien en ik was herstellend van een kleine ingreep. Daarom was ik eerst van plan een heel korte route te doen, maar omdat het weer toch wat minder slecht bleek te zijn en ik minder last had van de ingreep dan ik dacht, koos ik toch voor een iets langere route, met name de Graaf Saffenbergroute in en rond Kerkrade (Nederlands-Limburg) en de aangrenzende Duitse plaats Herzogenrath.

Gegevens:

Afstand: 13,86 km. Volgens mijn bron zou het 13 km moeten zijn, maar ik maakte ook enkele zijsprongetjes.

Bewegwijzerd? Nee.

“Bron”: de website van de VVV Zuid-Limburg (Nederland), je vindt daar o.a. een kaartje; via RouteYou kan je de GPS-track downloaden.

Start- en eindpunt: normaal op de parkeerplaats van Abdij Rolduc, Graaf Saffenburgweg 15, Kerkrade, NL. Doordat er in de abdij een kerstmarkt was, was dat parkeerterrein echter volzet en moest ik van de parkeerwachter elders op het terrein parkeren. Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: vlakbij mijn beginpunt ligt bushalte Kerkrade Rolduc, regelmatig bediend door lijn 27 van Arriva (sommige late ritten en alle ritten op zon- en feestdagen rijden als lijntaxi, een soort belbus). Elders langs de route zijn er echter nog mogelijkheden.

Aard van de wegen: deels vlak, deels heuvelachtig (met enkele steile stukken, maar nooit echt lang); vrij veel verharde wegen, maar gelukkig ook onverharde en halfverharde wegen en paden.

Indrukken over de route/het landschap:

Doordat ik op een andere plek op de route moest starten, interpreteerde ik het traject verkeerd waardoor ik het in de omgekeerde richting volgde. Vermits de route toch niet bewegwijzerd is en er geen routebeschrijving was (ik had m.a.w. alleen de GPS-track om de weg te vinden), was dat niet zo erg.

Ik wandelde eerst rond de abdij en daarna ging het tussen de bebouwde kom van Kerkrade en een landbouwgebied met enkele bosjes door. Tussen de bebouwing en de velden lag helaas niet alleen mijn pad, maar daarnaast (ervan gescheiden door een sloot) ook nog een verbindingsweg. Verderop kon ik het verkeer even achter me laten, helaas niet voor erg lang. Bij de wijk Haanrade bereikte ik weer een verkeersweg, een weg die ik een hele tijd moest volgen, langs de rand van en daarna door de bebouwde kom. Vervolgens belandde ik in het dal van de Worm. Ik stapte een hele tijd langs de meanderende rivier in een nogal bosrijke omgeving met ook wat meer open stukken. De Worm (in het Duits Wurm) vormt daar de Nederlands-Duitse grens en na het oversteken van de rivier was ik dus in Duitsland. Via een afwisseling van bos en veld kwam ik daar in het dorp Hofstadt (Herzogenrath) terecht. Voorbij het dorp wandelde ik tussen de velden naar de rand van het volgende dorp, Wildnis. Na nog een traject tussen de velden (en ook even de rand van een groeve) kwam ik aan de rand van Herzogenrath uit. Niet veel verder was ik weer in Kerkrade waar ik o.a. langs de oude Baalsbruggermolen (watermolen op de Worm) wandelde. Ik stapte echter nog niet direct terug naar het eindpunt, er volgde nog een lus die me via de rand van het abdijterrein naar het centrum van Herzogenrath bracht (o.a. langs de Burg Rode). Het laatste deel van de route ging over het beboste terrein van Rolduc naar het eindpunt.

Conclusie:

6/10. Ik zal beginnen met de minpunten: soms te veel/lang tussen de bebouwing, te veel/lang over verharde wegen (soms met net wat te veel verkeer om aangenaam te zijn). Pluspunten: afwisseling, de prachtige Wormvallei.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.

Krkrd-Hrzgnrth 181208 50

GrensRoute 6 Vallis, Vaals en omgeving, zaterdag 10/11/2018.

Ik heb altijd een heleboel wandelingen voorbereid. Meestal heb ik ’s morgens mijn keuze al gemaakt of twijfel ik nog tussen maximaal drie wandelingen. Vandaag lukte het kiezen niet zo goed, uiteindelijk moest ik kiezen voor een route die ik nog voor het invallen van de duisternis kon afgerond krijgen. Het werd GrensRoute 6 Vallis in en rond Vaals in het zuiden van Nederlands-Limburg.

Gegevens:

Afstand: 17,02 km. Volgens mijn bron zou het 15,7 km moeten zijn. Een deel van de extra afstand (400 tot 500 meter schat ik) is te verklaren door een wegvergissing en door het feit dat ik niet op de route zelf vertrok. Daarnaast maakte ik ook enkele zijsprongetjes en de GPS kan uiteraard afwijken.

Bewegwijzerd? Ja, met het logo van de GrensRouten in combinatie met het routenummer (6) en een pijltje. De bewegwijzering is over het algemeen goed tot heel goed (alleen is de plaatsing af en toe niet al te oordeelkundig gebeurd en is er een wegwijzer gevandaliseerd), behalve in het centrum van Vaals, daar lijken er enkele borden te ontbreken. De route is overigens in beide richtingen bewegwijzerd.

“Bron”: website GrensRouten, daar vind je een kaart en wat uitleg over de streek – via de website van de VVV Zuid-Limburg (NL) vond ik de GPS-track op RouteYou.

Start- en eindpunt: officieel ligt dat in het centrum van Vaals, maar omdat het daar betalend parkeren is (?), vertrok ik bij de kerk van Lemiers, Oud Lemiers 4. Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: dichtbij mijn vertrekpunt ligt er een goed bediende bushalte, maar voor OV-gebruikers is vertrekken en eindigen bij Vaals Busstation (op minder dan 200 meter van de route) een betere optie. Dit busstation wordt bediend door Arriva met de lijnen 21, 59, 159, 621 en 659, door de Belgische (TEC) lijn 396 en door de Duitse (ASEAG) lijn 25.

Aard van de wegen: af en toe is het zo goed als vlak, maar over het algemeen is het heuvelachtig met soms lange en soms steile stukken (maar nooit de combinatie van de twee); een mengeling van verharde, halfverharde en onverharde wegen en paden.

Indrukken over de route/het landschap:

Het eerste stuk van de route wandelde ik tussen weilanden, akkers en in het begin ook nog wat (al dan niet verspreide) bebouwing. De landbouwgrond is vaak nog deels omzoomd door hagen en andere struiken of bomen waren er ook. Daarna belandde ik in het bos. Gedurende lange tijd ging het toen door het in hefstkleuren getooide bos (behalve de naaldbomen uiteraard, met als uitzondering daarop de lorken). Enkele keren kwam ik in de buurt van de bosrand waarbij ik tussen de bomen door een zicht kreeg op de Geulvallei. Het Drielandenpunt (Nederland – België – Duitsland) vormde een bebouwde enclave in het bos. Zelfs op deze grijze en regenachtige novermberdag waren er nog redelijk wat toeristen. Na nog wat bos kwam ik bij de bosrand uit, net op Duits grondgebied (daarvoor had ik ook al een hoekje België gedaan). Even ging het door grasland, maar daarna kwam ik tussen de huizen, eerst enkele Duitse die al vlug gevolgd werden door het centrum van Vaals. In het begin waren er fraaie historische gebouwen te zien. Helaas ging dat al vlug over in “gewone” bebouwing, het saaiste deel van de route. Via een traject tussen velden en weilanden (met wat verspreide bebouwing) en ook wel wat hagen, struikgewas en bosjes kwam ik uit in Oud-Lemiers (enkele fraaie huizen en een mooie kapel) en wat verderop weer in Lemiers.Vaals omgeving 181110 020

Conclusie:

9/10. Met uitzondering van het net wat te lange stuk tussen het “historische” deel van Vaals en het open land, is dit een prachtige route.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.