Omgeving Heythuysen, zaterdag 9/03/2019

Ik was van plan vandaag een langere en/of zwaardere wandeling te maken. Maar wegens het wat twijfelachtige weer en vooral omdat ik last heb van een stevige verkoudheid, koos ik voor een kortere tocht, nl. de route Asbroekerheide, Kirkelsberg en Nederpeel-Grave in de omgeving van Heythuysen (Leudal, Nederlands-Limburg).

Gegevens:
Afstand: 10,58 km. De route zou 10 km moeten zijn, wat dus min of meer klopt.
Bewegwijzerd? Nee.
“Bron”: de website Natuurbeleven, je vindt daar o.a. een kaartje en de GPS-track.
Start- en eindpunt: Heide in de buurt van nr. 23, Heythuysen (Leudal, NL). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: in de buurt van mijn vertrekpunt is er geen halte. Een alternatief kan bushalte Roggel Nijken zijn op ruim 1 km van de route. Deze halte wordt bediend door Arriva met lijn 75 (niet vaak naar Nederlandse normen en deels als belbus) en 675 (schoolritten).
Aard van de wegen: nagenoeg vlak, het enige niveauverschil van betekenis is de Kirkelsberg; de eerste 7 à 8 km (ongeveer) bestaat vooral uit grindwegen en onverharde wegen en paden, de rest is asfalt met een stuk onverhard ertussen.

Indrukken over de route/het landschap:
Het eerste stuk van de route wandelde ik hoofdzakelijk door het bos (vooral naaldboomaanplantingen, al stonden er toch ook nog wat loofbomen) met enkele heiderelicten. Enkele keren kwam ik langs de bosrand en dus ook langs de rand van uitgestrekte akkers. Opmerkelijk in het bos was de Kirkelsberg, een zandverstuiving/landduin die grotendeels bebost is. De doortocht door het bos werd gevolgd door een meer open stuk met wat agrarische bebouwing, al was er ook nog wel een plukje bos. In het open gebied bereikte ik de waterloop Visschensteert (ook wel Vissensteert), een afwateringskanaal. Niet veel verder kwam ik bij de monding van de Neerpeelbeek in de Visschensteert waarna ik de eerstgenoemde beek verder volgde. Die beek is ooit gekanaliseerd geweest, maar dat is ongedaan gemaakt (hoewel nog te zien). Ik wandelde geruime tijd langs de beek in natuurgebied Nederpeel-Grave, door (broek)bos. Het laatste stuk van de tocht stapte ik langs en tussen uitgestrekte velden, al ging het ook nog wel langs de bosrand en over een mooi pad door een soort houtkant tussen twee akkers.

Conclusie:
8/10. De eerste 7 à 8 km zijn mooi tot heel mooi, maar het laatste routedeel gaat me wat te lang over een verharde weg (deels net iets te druk om aangenaam te zijn) en door uitgestrekt landbouwgebied.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.

Heythuysen omg 190309 53

Advertenties

“Langs de Huiskensplas”, Ohé en Laak – Stevensweert, zondag 17/02/2019.

Voor de tweede week op rij wandelde ik in Nederlands-Limburg. Deze keer koos ik voor het midden van de provincie, meer bepaald een route die me door de gemeente Maasgouw voerde.

Gegevens:
Afstand: 15,23 km.
Bewegwijzerd? Nee, maar ik volgde wel zowat de hele tijd bewegwijzerde routes, vooral het wandelroutenetwerk (met knooppunten) van de gemeente Maasgouw (of van de VVV Midden-Limburg?).
“Bron”: website Klik, print en wandel; je vindt daar o.a. de routebeschrijving, een kaartje en de GPS-track.
Start- en eindpunt: bij de kerk, Kerkstraat 4, Ohé en Laak (Maasgouw, NL). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: langs de route en vlakbij mijn start- en eindpunt ligt bushalte Ohé en Laak Centrum, regelmatig bediend (sommige lijnen wel als belbus) door lijn 61 van Arriva. Diezelfde buslijn bedient trouwens ook Stevensweert.
Aard van de wegen: vlak, op enkele dijken en/of bruggen na; volgens mijn bron zou 72% van de route onverhard zijn, dat zou kunnen kloppen zeker als je de grindwegen meerekent.

Indrukken over de route/het landschap:
Na het verlaten van het centrum van Ohé (aan de rand ervan passeerde ik kasteel Hasselholt, ook wel het Geudje genoemd) wandelde ik tussen akkers, weilanden en langs een van de Maasplassen (ontstaan door de grindwinning). Die plas is omringd door grasland, ruigte en struikgewas en is eigenlijk een verbreding van de Oude Maas, een voormalige Maasarm. Bij de rand van Stevensweert versmalt de Oude Maas weer en ik vervolgde mijn weg langs het water en door landbouwgebied. Daarna ging het langs de Maas en de Maasplassen (waaronder de Huiskensplas) naar het centrum van Stevensweert. Het nieuwere deel ervan is gewoontjes om niet te zeggen ronduit saai. Maar dat werd gelukkig gevolgd door een doortocht door de historische kern van het vestingstadje. Na nog een kort traject langs de Maas, die daar al de Grensmaas is trouwens, stapte ik door landbouwgebied naar de Hompesche Molen (een windmolen) en vanaf daar was het maar een kort stukje naar de grindplas (Oude Maas). Over de oever daarvan wandelde ik terug naar Ohé.

Conclusie:
7/10. Pluspunten: afwisseling, de doortocht door de historische kern van Stevensweert, relatief rustig, mooie trajecten langs het water. Minpunten: iets te veel saaie bebouwing, net wat te veel verharde weg, soms wat te saai. Disclaimer: zoals steeds is de conclusie erg persoonlijk, maar dit is een van die routes waarvan de “ervaring” nogal sterk bepaald kan worden door het weer (dat viel goed mee natuurlijk) en meer nog door het seizoen (het is vermoedelijk op zijn best op het einde van de lente en in het begin van de zomer).

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik. Maasgouw 190217 089