Zevenmorgenzieptocht, Ottersum en Gennep, zaterdag 8/06/2019.

Deze keer wandelde ik in het noorden van Nederlands-Limburg, in en rond Ottersum en Gennep.

Gegevens:
Afstand: 18,89 km.
Bewegwijzerd? Nee, maar voor een groot deel volgde mijn route het plaatselijke wandelroutenetwerk.
“Bron”: website Klik, print en wandel. Je vindt daar o.a. de routebeschrijving, een kaart en de GPS-track.
Start- en eindpunt: bij de kerk, Sint Jansstraat 13, Ottersum (Gennep, NL). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: bij het startpunt ligt er (zo te zien) geen halte in de directe omgeving, maar de bushalte Gennep Zuid-Oostwal ligt vlakbij de route; deze halte wordt geregeld aangedaan door lijn 83 van Arriva en Breng.
Aard van de wegen: vlak tot licht heuvelachtig; volgens mijn bron zou 78% van deze tocht onverhard zijn, wat zou kunnen kloppen als je ook de grindwegen en -paden meetelt. Hou rekening met enkele deels overwoekerde paden, lang gras en mul zand.

Indrukken over de route/het landschap:
Ik begon met een net te lang stuk langs doorgaande wegen, eerst door de bebouwde kom van Ottersum, daarna door landbouwgebied (akkers, weiland). Vervolgens domineerde bos en verboste heide de omgeving, al was er ook wat verspreide bebouwing te zien, net zoals enkele vennen en enkele verboste of beboste duinen (rivierduinen, met name de Maasduinen, al hoort het gebied niet bij het gelijknamige nationale park). Bos en heide domineerden dan wel, ik wandelde ook nog langs de rand van een vrij uitgestrekt landbouwgebied en ik kreeg ook nog een of twee campings te zien. In het derde routedeel belandde ik bij de bebouwde kom van Gennep. Eerst ging het langs de rand ervan waarbij ik zicht kreeg op de vallei van de Niers. Vervolgens ging het even weg van de bebouwde kom, over de dijk van de kronkelende Niers. Na een doortocht door het fraaie historische centrum van Gennep (met ooievaar op het historische stadhuis) kwam ik weer bij de Niers. Door de uiterwaarden van de Maas (grasland, hagen, wat bomen) ging het naar de ruïne van het Genneperhuis (een burcht). Daarna struinde ik door de weilanden en ook wel langs een bosje langs de Niers terug richting Ottersum.

Conclusie:
9/10. Een heel mooie en afwisselende route met net wat te veel bebouwing (waarbij ik een uitzondering maak voor het historische centrum van Gennep) en verharde weg om helemaal top te zijn.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.

Ottersum-Gennep 190608 004

Advertenties

“Langs de Huiskensplas”, Ohé en Laak – Stevensweert, zondag 17/02/2019.

Voor de tweede week op rij wandelde ik in Nederlands-Limburg. Deze keer koos ik voor het midden van de provincie, meer bepaald een route die me door de gemeente Maasgouw voerde.

Gegevens:
Afstand: 15,23 km.
Bewegwijzerd? Nee, maar ik volgde wel zowat de hele tijd bewegwijzerde routes, vooral het wandelroutenetwerk (met knooppunten) van de gemeente Maasgouw (of van de VVV Midden-Limburg?).
“Bron”: website Klik, print en wandel; je vindt daar o.a. de routebeschrijving, een kaartje en de GPS-track.
Start- en eindpunt: bij de kerk, Kerkstraat 4, Ohé en Laak (Maasgouw, NL). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: langs de route en vlakbij mijn start- en eindpunt ligt bushalte Ohé en Laak Centrum, regelmatig bediend (sommige lijnen wel als belbus) door lijn 61 van Arriva. Diezelfde buslijn bedient trouwens ook Stevensweert.
Aard van de wegen: vlak, op enkele dijken en/of bruggen na; volgens mijn bron zou 72% van de route onverhard zijn, dat zou kunnen kloppen zeker als je de grindwegen meerekent.

Indrukken over de route/het landschap:
Na het verlaten van het centrum van Ohé (aan de rand ervan passeerde ik kasteel Hasselholt, ook wel het Geudje genoemd) wandelde ik tussen akkers, weilanden en langs een van de Maasplassen (ontstaan door de grindwinning). Die plas is omringd door grasland, ruigte en struikgewas en is eigenlijk een verbreding van de Oude Maas, een voormalige Maasarm. Bij de rand van Stevensweert versmalt de Oude Maas weer en ik vervolgde mijn weg langs het water en door landbouwgebied. Daarna ging het langs de Maas en de Maasplassen (waaronder de Huiskensplas) naar het centrum van Stevensweert. Het nieuwere deel ervan is gewoontjes om niet te zeggen ronduit saai. Maar dat werd gelukkig gevolgd door een doortocht door de historische kern van het vestingstadje. Na nog een kort traject langs de Maas, die daar al de Grensmaas is trouwens, stapte ik door landbouwgebied naar de Hompesche Molen (een windmolen) en vanaf daar was het maar een kort stukje naar de grindplas (Oude Maas). Over de oever daarvan wandelde ik terug naar Ohé.

Conclusie:
7/10. Pluspunten: afwisseling, de doortocht door de historische kern van Stevensweert, relatief rustig, mooie trajecten langs het water. Minpunten: iets te veel saaie bebouwing, net wat te veel verharde weg, soms wat te saai. Disclaimer: zoals steeds is de conclusie erg persoonlijk, maar dit is een van die routes waarvan de “ervaring” nogal sterk bepaald kan worden door het weer (dat viel goed mee natuurlijk) en meer nog door het seizoen (het is vermoedelijk op zijn best op het einde van de lente en in het begin van de zomer).

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik. Maasgouw 190217 089

Stokkem, donderdag 3/01/2018.

Toen ik afgelopen zondag of maandag mijn wandeljaaroverzicht van 2018 maakte, zag ik dat het aantal wandelingen gedaald was tegenover 2017. Omdat ik deze namiddag vrij had, wilde ik van de gelegenheid gebruik maken om een wandeling te maken. Vermits het vroeg donker is, zijn lange wandelingen en/of wandelingen verder van huis geen optie. Dan kom je al vlug uit op herhalingen van wandelingen. Om het dan toch nog wat spannend te houden, kan je dan bijvoorbeeld een andere combinatie van routes volgen, een route in de andere richting doen, enz. Genoeg inleiding: ik koos voor een wandeling in RivierPark Maasvallei in Stokkem.

Gegevens:

Afstand: 6,6 km, ongeveer toch want ik had mijn GPS-toestel niet bij me (de tweede wandeling van het jaar en het is al zover …). De route die ik op voorhand had uitgestippeld zou 6,4 km zijn en de korte afwijkingen zijn goed voor ongeveer 200 meter, schat ik en heel ver zal ik er niet naast zitten. Hiermee is deze route al een grote kanshebber voor kortste route van het jaar en ze is alvast korter dan de kortste van verleden jaar.

Bewegwijzerd? Ja, ik combineerde drie/vier routes, nl. de oranje route (oranje cirkel), de gele route (gele zeshoek) en de groene route (groene rechthoek), al deze route liepen ook deels samen met de lange, rode route (rode driehoek). Alle routes zijn in beide richtingen bewegwijzerd. De bewegwijzering was top, op een bordje in het gehucht Boyen na, wellicht door wegwerkzaamheden was dat uit de grond gehaald en stond het nu half verstopt en schuins tegen een muur aan.

“Bron”: eerdere wandelingen in de streek en de website Wandelen in Limburg.

Start- en eindpunt: P10, Maascentrum De Wissen, volgens G***** is het adres Burg. Prevotlaan 27 in Stokkem, andere bronnen hebben het over Negenoordlaan 2 of Medaerstraat 42. Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: de dichtstbijzijnde bushalte is Stokkem De Wissen, bediend door belbus 725. Een alternatief op ongeveer 600 meter van de route is de halte Stokkem Koeweerd, regelmatig bediend door lijn 65 (niet op zon- en feestdagen) en af en toe ook door lijn 9, 11 Sneldienst en belbus 725 komt er ook.

Aard van de wegen: op de dijken (en de uitkijktoren 🙂 ) na vlak; grindwegen, onverharde paden en verharde wegen.

Indrukken over de route/het landschap:

Vanaf De Wissen stapte ik eerst even over de dijk langs de Oude Maas en dan wat langer langs de plas Negenoord West, een restant van de grindwinning. Aan de andere kant van de dijk ligt een landbouwgebied (akkers, weiland) met verspreide bebouwing. Vervolgens ging het door het landbouwgebied (met ook wel wat struikgewas en populierenaanplantingen) naar de rand van een oude arm van de Maas en vanaf daar naar het gehucht Boyen. Voorbij de bebouwing bereikte ik al vlug natuurgebied en voormalig ontgrindingsgebied Negenoord-Kerkeweerd. De route ging geruime tijd door en langs de rand van het gebied, even langs de Maas, maar vooral tussen de plassen Negenoord West en Negenoord Oost, naast of vlakbij de Oude Maas en langs de kleinere plassen van Kerkeweerd. Het gebied was deels nogal kaal en bestond voor de rest vooral uit ruigte, struikgewas en kleine wilgenbosjes. Er is ook een uitkijktoren die mij – ondanks de invallende duisternis – een mooi overzicht over het gebied gaf. Het allerlaatste stukje wandelde ik over de dijk terug naar De Wissen.

Conclusie:

8/10, een mooie route langs en in de buurt van het water. Vooral het traject door Negenoord-Kerkeweerd is heel mooi, de rest is wat minder.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik. stokkem 190103 51

Elen, zondag 16/12/2018.

Deze keer werd het een korte route in en rond Elen (Dilsen-Stokkem). Deze route stapte ik al ooit, maar dan in combinatie met een andere.

Gegevens:

Afstand: 7,91 km, wat het mijn kortste route van dit jaar tot nu toe maakt; volgens mijn bron zou het overigens 7,7 km moeten zijn.

Bewegwijzerd? Ja, in beide richtingen met een gele zeshoek. De bewegwijzering is top.

“Bron”: website Wandelen in Limburg; je vindt daar o.a. de kaart en de GPS-track.

Start- en eindpunt: bij de kerk, kruispunt Kerkstraat – Bergerkampstraat, Elen (Dilsen-Stokkem). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: bij de kerk ligt bushalte Elen Kerk, bediend door belbus 721 van De Lijn Limburg. Een alternatief is de halte Elen Kruispunt op ongeveer 750 meter van de route, deze bushalte wordt regelmatig bediend door de lijnen 11 en 45.

Aard van de wegen: vlak (m.u.v. enkele dijken); grote delen zijn verhard, er zitten ook enkele langere stukken grindweg in en naar het einde toe zijn er twee stukjes die echt onverhard zijn.

Indrukken over de route/het landschap:

Van de bebouwde kom van Elen (enkele fraaie gebouwen) ging het naar het landbouwgebied (akkers, weilanden, fruitplantages) en dan naar een uitloper van de bebouwde kom. Daarna ging het geruime tijd door het landbouwgebied. Hier en daar zijn er enkele hoeves (soms redelijk oude). Het landschap was over het algemeen nogal open, gelukkig was er hier en daar wat struikgewas, waren er losstaande bomen en bomenrijen. Binnen de winterdijk van de Maas was het wat minder kaal, daar waren er meer bomen en struiken. Na een tijd bereikte ik de rivier die ik enige tijd moest volgen. Bij natuurgebied Bichterweerd (voormalige grindgroeve) verliet ik de rivier. Al bleef ik nog wel in de buurt van het water, met name de Kogbeek, verder het “viswater” (voormalige groeve) Meerheuvel en dan weer opnieuw de Kogbeek. Via nog een stuk met akkers en weilanden (met op de achtergrond een nieuwe grindgroeve) kwam ik opnieuw in het centrum van Elen terecht.

Conclusie:

6/10. Pluspunten: rust (al kan je her en der wel het verkeerslawaai van de N78 horen en je deelt af en toe de weg met het fietsroutenetwerk en dat is “in het seizoen” soms nogal druk), het traject langs de Maas en langs de rand van natuurgebied Bichterweerd. Minpunten: niks bijzonders, nogal veel verharde weg, iets te veel bebouwing, de vrij nieuwe ontgrinding op de achtergrond. Deze route is beter op het einde van de lente en in het begin van de zomer.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.

Elen en omgeving 181216 26

Eijsden-Margraten, zaterdag 20/10/2018.

Deze keer maakte ik een lange wandeling in het zuiden van Nederlands-Limburg, zowat volledig in de gemeente Eijsden-Margraten.

Gegevens:

Afstand: 26,77 km.

Bewegwijzerd? Nee, maar er zijn wel diverse bewegwijzerde routes in de omgeving en die worden in de routebeschrijving als aanwijzing gebruikt – het overgrote deel van de routes wandel je over bewegwijzerde routes.

“Bron”: Wandelgids Zuid-Limburg. Je vindt daar o.a. een routebeschrijving, de GPS-track en een kaartje.

Start- en eindpunt: omdat het de duizendste route is van de website, start de route officieel ongeveer bij de routeontwerper voor de deur, Breusterweiden 6, Eijsden (NL). Ik startte iets verder in de Emmastraat. Er zijn echter meerdere plaatsen langs de route waar je zou kunnen starten. Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: in Eijsden liggen er in de buurt van de route enkele bushaltes van lijn 5 van Arriva, een vrij frequent rijdende Maastrichter (voor)stadslijn. Er zijn diverse alternatieven mogelijk voor OV-gebruikers, o.a. het station van Eijsden (stoptrein Maastricht – Luik) op ongeveer 800 meter van de route.

Aard van de wegen: je komt alles tegen van vlak, over vals plat en lichte hellingen (duurt soms lang) tot echt steile hellingen (nooit echt lang); een mengeling van verharde, halfverharde en onverharde wegen en paden.

Indrukken over de route/het landschap:

Na een te lange doortocht door het minder interessante deel van Eijsden volgde een kort stuk tussen weilanden, akkers en sportvelden tot in de wijk Mariadorp. Daarna ging het globaal gezien vooral omhoog en stapte ik geruime tijd afwisselend tussen weilanden, fruitplantages/boomgaarden, velden en af en toe door bos. Meestal zijn het slechts kleine plukjes bos (rond holle wegen bijvoorbeeld), de uitzondering is het Savelsbos, al is dat een hellingsbos en daardoor een lang en smal bos. Onderweg kwam ik nog door het vrij mooie dorp Sint Geertruid en langs de rand van Cadier en Keer. Na het afdalen van het Plateau van Margraten bereikte ik het dorp Rijckholt (met aan de rand ervan een kasteel). Door een landschap van vooral akkers en weilanden bereikte ik vervolgens Oost-Maarland (enkele monumentale hoeves). Via een natuurgebied (rond een oude Maasarm) en een jachthaven kwam ik in natuurgebied Eijsder Beemden terecht. Dat ligt langs de Maas en bestond uit ruigte, waterplassen (restanten van grindwinning) en wat struiken en bomen. Het laatste routedeel voerde me door het mooiere, historische deel van Eijsden, o.a. langs de mooie kerk.EijsdenMargraten 181020 030

Conclusie:

9/10, een heel mooie en afwisselende route (heuvelland en vlakte, bos en landbouwgrond, enz.). Geen topscore vanwege het eerste te lange stuk door Eijsden en verder door Mariadorp en het traject langs de N278 is wel niet heel lang maar het haalt wel de score wat naar beneden. Bovendien zorgt vooral de A2-snelweg op een deel van de route en in mindere mate ook wel de spoorweg Luik – Maastricht en Maastricht-Aachen Airport (soms) voor lawaaihinder op delen van de route.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.

“Ommetje Mortelsven”, Hout-Blerick en omgeving, zondag 5/08/2018.

Deze keer wandelde ik opnieuw in Nederlands-Limburg, met name in de ruime omgeving van Hout-Blerick, dat is een deel van Blerick wat op zijn beurt een onderdeel is van Venlo.

Gegevens:

Afstand: 12,94 km. Volgens mijn bron zou het 13 km moeten zijn …

Bewegwijzerd? Nee, maar de route volgt wel grotendeels (zo niet volledig) het plaatselijke wandelroutenetwerk; de bewegwijzering ervan wordt ook gebruikt in de routebeschrijving.

“Bron”: website Klik, print en wandel. Je vindt daar o.a. een routebeschrijving, de GPS-track en een kaartje.

Start- en eindpunt: bij de kerk, Kerkplein 1, Hout-Blerick (Venlo). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: niet bij het beginpunt, maar op korte afstand van de route ligt bushalte Hout-Blerick Molenkampweg, regelmatig bediend door lijn 377 van Arriva.

Aard van de wegen: grote delen zijn vlak, er zit echter ook een heuvelachtig deel tussen met hellingen die kort maar soms nogal steil zijn; een mengeling van verharde, halfverharde en onverharde wegen en paden.

Indrukken over de route/het landschap:

Na het verlaten van de bebouwde kom van Hout-Blerick (die in de onmiddellijke omgeving van de kerk wel aardig is) volgt een afwisseling tussen verspreide bebouwing (dat komt dus ook in Nederland voor), akkers, weilanden, serres (of kassen zoals die in Nederland genoemd worden) en na een tijd ook bos. Gelukkig is er in het saaie land- en tuinbouwgebied hier en daar nog een fraai hoekje, vooral langs de beek. Het bos bestaat deels uit be- en/of verboste landduinen. Na een hele tijd bereikte ik de Maas die ik vervolgens een hele tijd moest volgen door een gebied met ruigte, struikgewas en ook wel wat grotere bomen. Dit gebied wordt deels ook gebruikt door mensen die de hitte willen ontvluchten en helaas “hoort” daar een heleboel afval bij, afval dat “uiteraard” gewoon ter plaatse achtergelaten wordt. Tussen de Maas en de dijk liggen ook nog wat plassen, vermoedelijk restanten van ontginning in het verleden. Na het verlaten van de rivier maakte de route nog een ommetje langs de rand van Hout-Blerick, o.a. langs de mooie (voormalige) watermolen.Hout-Blerick omg 180805 09

Conclusie:

5/10. Een tegenvaller: te veel bebouwing (vooral de industrieel aandoende agrarische bebouwing stoort mij), te veel verharde weg en op sommige stukken (langs de Maas) ontzettend veel zwerfvuil en op enkele plekken (bij het bos) heuse sluikstorten. Dat alles wordt maar deels gecompenseerd door mooie stukken – de bossen zijn vaak veeleer saaie naaldboomaanplantingen – alleen langs de Maas vond ik het echt mooi (voor zover ik kon wegkijken van het vele afval) en de relatieve rust is ook wel iets waard.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.

Asselt en (ruime) omgeving, zondag 22/07/2018.

Deze keer wandelde ik in Nederlands-Limburg, in en vooral rond het plaatsje Asselt, dat maakt deel uit van Swalmen wat op zijn beurt dan weer bij Roermond hoort.

Gegevens:

Afstand: 14,55 km.

Bewegwijzerd? Nee, maar de route volgt zowat volledig het plaatselijke wandelroutenetwerk en dat netwerk wordt ook gebruikt in de routebeschrijving.

“Bron”: Wandelgids Zuid-Limburg; op die website vind je o.a. een routebeschrijving, een kaartje en de GPS-track.

Start- en eindpunt: de parkeerplaats bij enkele horecazaken, Pastoor Pinckersstraat 36, Swalmen-Asselt (Roermond, Nederland). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: in de directe omgeving van de route is er geen openbaar vervoer (hoewel de route langs twee verschillende spoorlijnen komt).

Aard van de wegen: enkele lichte hellingen (zowel dijken als natuurlijke hellingen) maar voor de rest vlak; een mengeling van verharde, halfverharde en onverharde wegen en paden.

Indrukken over de route/het landschap:

Na een kort stuk langs de Asseltse Plassen ging het de Maasvallei uit. Een lus vooral tussen velden en weilanden (gelukkig met ook nog wat struiken en bomen), maar ook langs wat bebouwing (o.a. enkele vierkantshoeves – of carréboerderijen zoals ze die in Nederland noemen – maar bijvoorbeeld een camping) en even langs de meanderende Swalm, bracht me een eerste keer terug naar Asselt. Na het “centrum” vervolgde ik mijn weg door een soortgelijk landbouwgebied als voordien. Daarna wandelde ik een hele tijd door de rand van natuurgebied Vuilbeemden. Dat is een oude Maasmeander die hoofdzakelijk bestaat uit broekbos. Het gebied wordt aan een kant begrensd door een steilrand en daar liep mijn pad. Na een kort stukje langs de rand van de Roermondse wijk Leeuwen stapte ik verder langs grasland (vaak omzoomd door bomen en/of struikgewas) en ruigte, in de buurt van de Asseltse Plassen (die daar amper zichtbaar zijn). Na nog wat landbouwgebied bereikte ik natuurgebied Stadsweide. Dat is een gebied met lage begroeiing (kruiden, grassen en zo). Ik stapte eerst langs de Maasnielderbeek, vervolgens langs de Maas (let op voor grazende Konikpaarden!) en daarna min of meer dwars door het gebied langs een plas. Buiten het gebied wandelde ik nog even langs de Maas, maar daarna ging het geruime tijd langs de Asseltse Plassen, een overblijfsel van de ontgrinding. Het laatste deel van de route stapte ik tussen de weilanden (gelukkig was er ook hier struikgewas/bomen) terug naar Asselt waar ik nog voorbij het mooie kerkje kwam.Asselt omgeving 180722 040

Conclusie:

7/10. Minpunten: wat veel asfalt (waarbij sommige wegen net iets te druk zijn om aangenaam te wandelen, hoewel ze niet heel druk zijn), enkele iets te lange stukken tussen de huizen, de recreatiedruk rond de plassen (maar ja, wat wil je op een warme zomerse zondag) en relatief veel zwerfvuil/sluikstorten (vooral rond de plassen). Pluspunten: afwisseling, soms mooie paadjes en weggetjes.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.