Mettekoven en ruime omgeving, zaterdag 13/04/2019.

Deze keer trok ik richting Haspengouw. Ik herhaalde een route die ik al twee keer eerder deed, maar nog nooit in de lente, met name de Landschapswandeling (of tegenwoordig Greenspot) Mettekoven, in en rond Mettekoven, Veulen en Klein-Gelmen, dat zijn deelgemeenten van Heers. Ik combineerde drie van de vier routes; de vierde deed ik alleen niet omdat ze grotendeels gelijk loopt met een van de andere drie.

Gegevens:
Afstand: 15,67 km. Volgens de eerste bron zou de combinatie van routes op 14 km moeten uitkomen, volgens de tweede op 13,5 km. Een deel van de extra afstand is te verklaren door een wegvergissing net voor Klein-Gelmen en een deel door het gezoek in het begin, alles samen is dat waarschijnlijk goed voor om en bij de 600 meter. De rest kan ik niet zo direct verklaren.
Bewegwijzerd? Ja, een route met een rode driehoek, een met een blauwe ruit en een met een oranje cirkel. De bewegwijzering is in beide richtingen aangebracht en over het algemeen uitstekend (m.a.w. je kan zonder kaart de route volgen), alleen het begin van de blauwe route is wat onduidelijk (enkele extra wegwijzers zouden daar wel mogen).
“Bron”: (1) oude wandelkaart (maar de routes zijn zo te zien nog steeds hetzelfde) Landschapswandeling Mettekoven (Grand-Crulandschap) (tegenwoordig is het Greenspot Mettekoven …) van het Regionaal Landschap Haspengouw (en Voeren). (2) Website Wandelen in Limburg waar je de kaart kan zien en de GPS-track van de route kan downloaden.
Start- en eindpunt: het infobord staat vlakbij het kruispunt van de Schildstraat en de Winningstraat in Mettekoven (Heers), maar ik vertrok iets verder bij de kerk (Mettekovenstraat). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: Mettekoven (halte Kerk) wordt alleen bediend door belbussen. Een beter alternatief is waarschijnlijk de halte Veulen Kerk waar de rode route passeert; deze halte wordt geregeld bediend door lijn 38 (wel nogal beperkt in het weekend en op feestdagen), in de spits aangevuld door lijn 3 en 27 en belbus 708 komt er ook.
Aard van de wegen: heuvelachtig, maar zelden tot nooit heel steil; een mengeling van verharde, halfverharde en onverharde wegen en paden, meestal (maar helaas niet altijd) met niet al te veel gemotoriseerd verkeer.

Indrukken over de route/het landschap:
Ik wilde eerst met de blauwe route beginnen. Omdat ik de bewegwijzering verwarrend vond en niet direct de route vond, besloot ik dan maar met de rode route te starten. Die bracht me langs fruitplantages (vele, maar niet alle met bloesems), de rand van natuurgebied Knoppel, uitgestrekte akkers (uitzicht over het Haspengouwse landschap) en zelfs een plukje bos naar buurdorp Veulen. De lus door het dorp heeft niet zoveel te bieden, maar ze bracht me wel langs de vrij mooie kerk en het kasteel. Verderop, na nog een stukje tussen de velden, belandde ik in natuurgebied Knoppel, met aan de rand ruigte en verderop bestond het vooral uit een grote hoogstamboomgaard en er was ook wel wat weiland/grasland te zien.
In Mettekoven vond ik vervolgens toch de blauwe route. Na het verlaten van de bebouwde kom ging die eerst door de vallei van de Herk en de Veulense Beek. Voorbij de voormalige watermolen en het waterzuiveringsstation (waarom moeten die altijd zo lelijk zijn en afsteken tegen de omgeving?) ging het verder tussen het landbouwgebied (akkers en fruitplantages) en natuurgebied Hampveld (vallei van de Herk en de Veulense Beek). Het laatstgenoemde gebied bestond uit ruigte, populierenaanplantingen, bosjes, struikgewas, … Na een ommetje door Klein-Gelmen vervolgde ik mijn weg eerst nog langs fruitplantages, maar al snel kwam ik in natuurgebied Hampveld. Het laatste stuk van de route was hetzelfde als het eerste (dat was trouwens ook op de rode route het geval).
Als laatste kwam de oranje route aan de beurt. Die ging iets langer tussen de huizen van Mettekoven was mijn indruk. Via paden tussen alweer akkers en fruitplantages en deels door beboste holle wegen, kwam ik uit op de Romeinse Kassei, nu een smalle betonweg tussen akkers en boomgaarden, maar hij ligt op de plaats waar ooit een Romeinse heerbaan lag. Op de plek waar ik op die weg uitkwam, staat de Tjenneboom op de plaats waar ooit een indrukwekkende boom moet gestaan hebben. Er staat nu ook een kunstwerk ter herinnering aan Tjenne, die daar in de 17de eeuw levend verbrand is omdat ze een heks zou zijn … Na nog een stuk door het landbouwgebied bereikte ik het derde natuurgebied van de dag, Stasveld. Dat bestaat naar verluidt vooral uit kalkrijke graslanden, maar ik kwam ook door bosjes, stapte er tussen hagen en struiken en langs een poel. Tussen ruigte en een hoogstamboomgaard annex weiland door ging het tenslotte terug naar de kerk van Mettekoven.

Conclusie:
9/10. Over het algemeen een heel mooie wandeling met nogal wat afwisseling en mooie uitzichten. Toch is ze niet helemaal top wegens iets te veel verharding en de doortocht tussen de huizen duurt vooral in Veulen toch net te lang en ook het stukje juist iets te drukke weg na Veulen is storend.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.
Mettekoven omgev 190413 010

Advertenties

Hoefaert – Gellik – Zutendaal, donderdag 28/02/2019.

Vandaag had ik een vrije dag en omdat ik in het weekend andere plannen heb en het weer dan wellicht niet al te vriendelijk zal zijn voor wandelaars, schoof ik mijn wandeling dan maar vooruit naar vandaag. Ik wandelde vooral in Gellik (Lanaken) en Zutendaal, maar mijn vertrek- en eindpunt lag in Eigenbilzen (Bilzen). Het was een combinatie van verschillende routes van het RLKM waarvan ik de meeste (of misschien zelfs alle) al minstens een keer eerder deed, mogelijk wel in andere combinaties of richting.

Gegevens:
Afstand: 13,16 km.
Bewegwijzerd? Ja, in beide richtingen (op een kort stuk na). Ik combineerde verschillende routes.
“Bron”: een verouderde versie van wandelkaart Lieteberg van het RLKM was mijn eerste bron, maar de website Wandelen in Limburg waar je de digitale kaart van de routes kan vinden en downloaden was belangrijker – op basis daarvan heb ik de route uiteindelijk uitgetekend.
Start- en eindpunt: de parkeerplaats van natuurgebied Hoefaert, op een zijtak van de Hoefaertweg (vlakbij de gemeentegrens met Lanaken) in Eigenbilzen (Bilzen). Let op! De brug over het Albertkanaal in Eigenbilzen is door werkzaamheden afgesloten (net zoals de brug van Zutendaal overigens). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: in de buurt van mijn vertrekpunt ligt bushalte Eigenbilzen Berenbroek, geregeld bediend door lijn 20a van De Lijn, maar door de afgesloten brug wordt deze halte niet bediend. Een alternatief is de halte Zutendaal Roelen, op korte afstand van de route, bediend door lijn G7 (en enkele spitsritten van lijn 45) van De Lijn Limburg.
Aard van de wegen: licht tot matig heuvelachtig; grotendeels onverhard of halfverhard, met ook enkele relatief korte stukken verharde weg.

Indrukken over de route/het landschap:
Kort samengevat wandelde ik grotendeels door het bos, bos waarvan grote delen naaldbos zijn (aanplantingen destijds gedaan voor de mijnen), maar er is gelukkig ook wel wat loofbos en open stukken (het naaldhout zal meer en meer plaats maken voor loofbomen en meer open stukken). Het bos werd afgewisseld door weilanden, zowel in het bos als aan de bosrand. De bebouwing blijft grotendeels beperkt tot wat verspreide huizen aan of in de buurt van de bosrand; helaas werden sommige stukken ontsierd door buitenverblijven in allerlei vormen met alles wat daar bij schijnt te horen (zoals lelijke omheiningen, laurierhagen en in de beekvalleien ook rechthoekige vijvers met steile oevers). Alleen bij het Zutendaalse gehucht Stalken (dat heet echt zo) en bij het Gelliker recreatiedomein Krieckaert was de bebouwing wat dichter. Vermeldenswaardig zijn ook twee beekvalleien en het feit dat ik in een openstaande weide maar liefst acht of negen (wilde) reeën zag grazen.

Conclusie:
8/10, een rustige en afwisselende wandeling met niet al te veel verharde wegen en met vrij weinig bebouwing. Minpunt: de weekendhuisjes zijn relatief talrijk op delen van de route en dat is toch storend. Voorts is de route net wat te gewoontjes om heel hoog te scoren.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.
Hfrt-Gllk-Ztndl 190228 30

Dagstapper Kuringen – Zonhoven – Stokrooie – Kuringen, zaterdag 26/01/2019.

Vandaag koos ik voor een dagstapper, meer bepaald Dagstapper Kuringen – Zonhoven – Stokrooie – Kuringen.

Gegevens:

Afstand: 21,19 km. Volgens mijn bron zou het 20,8 km moeten zijn en als je een overbodig lusje eruit laat zelfs net iets minder dan 20 km (eigen berekening). Mijn zijsprongetje naar de uitkijktoren en de beklimming ervan zorgde wel ongeveer een halve kilometer extra. En wegens werkzaamheden aan de brug over het Albertkanaal in Stokrooie moet je daar ook nog een extra ommetje maken.

Bewegwijzerd? Ja en nee. De route gaat deels over GR5, bewegwijzerd met de bekende rood-witte bewegwijzering. De rest van de route is volgens mijn bron niet bewegwijzerd, maar in de praktijk ging het bijna voortdurend over de plaatselijke routes van het RLLK.

“Bron”: website van de Grote-Routepaden waar je o.a. een kaartje en de GPS-track kan vinden.

Start- en eindpunt: de parkeerplaats van de abdij van Herkenrode, Herkenrode Abdij 4, Kuringen (Hasselt). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: niet ver van het vertrekpunt ligt bushalte Kuringen Herkenrode Abdij en die wordt regelmatig bediend door de Hasseltse stadsbussen H01 en H10, maar langs en vlakbij de route zijn er nog andere mogelijkheden.

Aard van de wegen: vlak (op de bruggen over het Albertkanaal na); nogal veel asfalt, verder ook grindwegen en gelukkig ook wel echt onverharde paden (hou rekening met modder).

Indrukken over de route/het landschap:

Vanaf de abdij ging het eerst tussen de velden, vlakbij de luidruchtige snelweg E313. Na een plukje bos kwamen er ook weilanden in beeld, maar na het oversteken van de Demer begon een vervelend deel van de route. Ik moest nl. geruime tijd tussen de huizen door. Na het oversteken van het Albertkanaal werd de bebouwing iets minder dicht en werd ze af en toe onderbroken door een plukje bos en al een eerste wijer. Pas vanaf de paalsteen, een oude grenspaal tussen Kuringen, Zonhoven en Hasselt, werd het echt wat leuker. Vanaf daar doorkruiste ik De Wijers (vroeger Vijvergebied Midden-Limburg), een gebied met naar verluidt ongeveer 1.200 vijvers, vaak aangelegd ten behoeve van de viskweek (deels nog daarvoor in gebruik). De vijvers (dikwijls met rietkragen errond) werden afgewisseld met bosjes (broekbos op de nattere gronden), grasland (weiland), ruigte en hier en daar ook nog wat bebouwing. Na de doortocht door het vijvergebied (Platwijers) stapte ik eerst tussen bossen, weilanden, akkers naar de uitlopers van de bebouwde kom van Stokrooie. Via het jaagpad langs het Albertkanaal bereikte ik de brug en wat verder de bebouwde kom van Stokrooie. Daarna wandelde ik door de Demervallei in een omgeving met vooral weilanden. Het laatste deel van de route bracht me rond de abdij, waarbij ik ook de Demer en een zijtak ervan overstak.

Conclusie:

7/10. De doortocht door De Wijers en het laatste stukje in de buurt van de abdij is mooi tot zelfs prachtig, maar in het begin ging het veel te lang tussen de bebouwing (hoewel er af en toe daar nog wel leuke plekjes zijn) en de hoorbare nabijheid van de E313 in de omgeving van de abdij is ook storend.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: (pas toegevoegd op 28/01 wegens geknoei bij Photobucket) klik, klik, klik.

krngn-znhvn-stkr 190126 139

Stokkem, donderdag 3/01/2018.

Toen ik afgelopen zondag of maandag mijn wandeljaaroverzicht van 2018 maakte, zag ik dat het aantal wandelingen gedaald was tegenover 2017. Omdat ik deze namiddag vrij had, wilde ik van de gelegenheid gebruik maken om een wandeling te maken. Vermits het vroeg donker is, zijn lange wandelingen en/of wandelingen verder van huis geen optie. Dan kom je al vlug uit op herhalingen van wandelingen. Om het dan toch nog wat spannend te houden, kan je dan bijvoorbeeld een andere combinatie van routes volgen, een route in de andere richting doen, enz. Genoeg inleiding: ik koos voor een wandeling in RivierPark Maasvallei in Stokkem.

Gegevens:

Afstand: 6,6 km, ongeveer toch want ik had mijn GPS-toestel niet bij me (de tweede wandeling van het jaar en het is al zover …). De route die ik op voorhand had uitgestippeld zou 6,4 km zijn en de korte afwijkingen zijn goed voor ongeveer 200 meter, schat ik en heel ver zal ik er niet naast zitten. Hiermee is deze route al een grote kanshebber voor kortste route van het jaar en ze is alvast korter dan de kortste van verleden jaar.

Bewegwijzerd? Ja, ik combineerde drie/vier routes, nl. de oranje route (oranje cirkel), de gele route (gele zeshoek) en de groene route (groene rechthoek), al deze route liepen ook deels samen met de lange, rode route (rode driehoek). Alle routes zijn in beide richtingen bewegwijzerd. De bewegwijzering was top, op een bordje in het gehucht Boyen na, wellicht door wegwerkzaamheden was dat uit de grond gehaald en stond het nu half verstopt en schuins tegen een muur aan.

“Bron”: eerdere wandelingen in de streek en de website Wandelen in Limburg.

Start- en eindpunt: P10, Maascentrum De Wissen, volgens G***** is het adres Burg. Prevotlaan 27 in Stokkem, andere bronnen hebben het over Negenoordlaan 2 of Medaerstraat 42. Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: de dichtstbijzijnde bushalte is Stokkem De Wissen, bediend door belbus 725. Een alternatief op ongeveer 600 meter van de route is de halte Stokkem Koeweerd, regelmatig bediend door lijn 65 (niet op zon- en feestdagen) en af en toe ook door lijn 9, 11 Sneldienst en belbus 725 komt er ook.

Aard van de wegen: op de dijken (en de uitkijktoren 🙂 ) na vlak; grindwegen, onverharde paden en verharde wegen.

Indrukken over de route/het landschap:

Vanaf De Wissen stapte ik eerst even over de dijk langs de Oude Maas en dan wat langer langs de plas Negenoord West, een restant van de grindwinning. Aan de andere kant van de dijk ligt een landbouwgebied (akkers, weiland) met verspreide bebouwing. Vervolgens ging het door het landbouwgebied (met ook wel wat struikgewas en populierenaanplantingen) naar de rand van een oude arm van de Maas en vanaf daar naar het gehucht Boyen. Voorbij de bebouwing bereikte ik al vlug natuurgebied en voormalig ontgrindingsgebied Negenoord-Kerkeweerd. De route ging geruime tijd door en langs de rand van het gebied, even langs de Maas, maar vooral tussen de plassen Negenoord West en Negenoord Oost, naast of vlakbij de Oude Maas en langs de kleinere plassen van Kerkeweerd. Het gebied was deels nogal kaal en bestond voor de rest vooral uit ruigte, struikgewas en kleine wilgenbosjes. Er is ook een uitkijktoren die mij – ondanks de invallende duisternis – een mooi overzicht over het gebied gaf. Het allerlaatste stukje wandelde ik over de dijk terug naar De Wissen.

Conclusie:

8/10, een mooie route langs en in de buurt van het water. Vooral het traject door Negenoord-Kerkeweerd is heel mooi, de rest is wat minder.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik. stokkem 190103 51

Nationaal Park Hoge Kempen, omgeving Opgrimbie en Rekem, zaterdag 22/12/2018.

Deze keer wandelde ik in (en misschien ook even op de rand van) Nationaal Park Hoge Kempen, meer bepaald rond Opgrimbie (Maasmechelen) en Rekem (Lanaken).

Gegevens:

Afstand: 20 km rond. Volgens mijn bron zou de routevariant die ik volgde 18,4 km moeten zijn. Daarbij moet ik opmerken dat op het GR-gedeelte van de route de GR op twee plaatsen omgelegd was t.o.v. de track, een keer zorgde dat voor een kleine inkorting, een keer waarschijnlijk voor een lichte verlenging. Op het niet GR-deel ging de track een keer over een verdwenen pad en een keer over een deels verdwenen pad. Ik volgde daar de track, maar het zoeken naar de “doorgang” heeft mogelijk wel een beetje extra afstand opgeleverd. Bovendien maakte ik enkele korte “zijsprongetjes”.

Bewegwijzerd? Het eerste deel volgde ik GR561, bewegwijzerd met de bekende rood-witte strepen; het tweede deel was officieel niet bewegwijzerd maar volgt in de praktijk grotendeels (maar niet volledig) diverse routes van het Regionaal Landschap Kempen en Maasland, deelgebied Hoge Kempen.

“Bron”: de website van de groteroutepaden. Je vindt daar o.a. de GPS-track (voor iedereen gratis te downloaden) en een kaartje.

Start- en eindpunt: bij camping Kikmolen, Kikmolenstraat 3, Opgrimbie (Maasmechelen). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: niet zover van het begin- en eindpunt en langs de route ligt bushalte Opgrimbie Kikmolen. Die halte wordt geregeld bediend door lijn 64 van De Lijn Limburg (niet op zon- en feestdagen) en door belbus 725.

Aard van de wegen: deels zo goed als vlak, deels golvend, van vals plat (soms lang) tot korte steile stukken; grote delen van de route bestaan uit onverharde wegen en grindwegen, maar er zit ook asfalt in en enkele plankenpaden.

Indrukken over de route/het landschap:

Kort samengevat wandelde ik 20 kilometer hoofdzakelijk door bos en heide (of heideachtige gebieden) met af en toe wat grasland/weides. Vooral de vallei van de Zijpbeek (ook wel Ziepbeek en dat komt overeen met de plaatselijke uitspraak) was heel mooi, al bleef de route wel min of meer aan de rand daarvan. Ook rond de Kikbeek waren er mooie stukken. Dat was trouwens niet het enige water, ik kwam ook langs de Asbeek en er waren enkele vennen of vijvers zoals de Aspermansvijver.

Let op: de GR is op twee plaatsen veranderd t.o.v. de track: op een stuk is ze iets ingekort (het oude pad is mogelijk nog te volgen) en op een plaats is ze omgelegd (het oude pad is afgesloten met een omheining), maar wellicht is de afstand min of meer gelijk gebleven. Het niet-GR-deel kent wat meer problemen. Eerst is er een afsluiting over het pad, maar daar is er wel een overstapje (ook aan het andere uiteinde), ik weet niet of het de bedoeling is dat wandelaars daarvan gebruik maken, er hangt in ieder geval geen verbodsbord. Verder was het pad waarover de track liep verdwenen. Je kon er echter nog zonder te veel problemen door, maar aan het andere uiteinde was er wel een afsluiting en in de zomer is het allicht veel moeilijker om er door te geraken. Een ander pad was eerst deels dichtgegroeid (in de zomer mogelijk bijna volledig), daarna nog vrij goed begaanbaar en verderop volledig verdwenen al kon ik mij nog een weg banen. Ik vermeld dat hier omdat ik onderweg nog paden zag – die ik niet moest volgen – die afgesloten en/of ontoegankelijk gemaakt waren. Ik begrijp heel goed dat men gevoelige of kwetsbare gebieden wil beschermen en soms kan dat betekenen dat die afgesloten moeten worden, al dan niet permanent, maar ik vind dat men in die omgeving toch overdrijft. Dat overdrijven kan er volgens mij voor zorgen dat veel van die verboden gewoon genegeerd worden en niet alleen door koppige mensen zoals ik.

Conclusie:

9/10, een heel mooie, relatief rustige en afwisselende route. Ik geef echter geen topscore wegens de snelweg en de camping in het begin (en soms – nu niet – kan het nabije rallycrosscircuit een bron van geluidshinder zijn) en het feit dat men (ik weet niet wie) overdrijft in het afsluiten en ontoegankelijk maken van paden en weggetjes stoort mij ook.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.Opgrimbie-Rekem 181222 080

Elen, zondag 16/12/2018.

Deze keer werd het een korte route in en rond Elen (Dilsen-Stokkem). Deze route stapte ik al ooit, maar dan in combinatie met een andere.

Gegevens:

Afstand: 7,91 km, wat het mijn kortste route van dit jaar tot nu toe maakt; volgens mijn bron zou het overigens 7,7 km moeten zijn.

Bewegwijzerd? Ja, in beide richtingen met een gele zeshoek. De bewegwijzering is top.

“Bron”: website Wandelen in Limburg; je vindt daar o.a. de kaart en de GPS-track.

Start- en eindpunt: bij de kerk, kruispunt Kerkstraat – Bergerkampstraat, Elen (Dilsen-Stokkem). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: bij de kerk ligt bushalte Elen Kerk, bediend door belbus 721 van De Lijn Limburg. Een alternatief is de halte Elen Kruispunt op ongeveer 750 meter van de route, deze bushalte wordt regelmatig bediend door de lijnen 11 en 45.

Aard van de wegen: vlak (m.u.v. enkele dijken); grote delen zijn verhard, er zitten ook enkele langere stukken grindweg in en naar het einde toe zijn er twee stukjes die echt onverhard zijn.

Indrukken over de route/het landschap:

Van de bebouwde kom van Elen (enkele fraaie gebouwen) ging het naar het landbouwgebied (akkers, weilanden, fruitplantages) en dan naar een uitloper van de bebouwde kom. Daarna ging het geruime tijd door het landbouwgebied. Hier en daar zijn er enkele hoeves (soms redelijk oude). Het landschap was over het algemeen nogal open, gelukkig was er hier en daar wat struikgewas, waren er losstaande bomen en bomenrijen. Binnen de winterdijk van de Maas was het wat minder kaal, daar waren er meer bomen en struiken. Na een tijd bereikte ik de rivier die ik enige tijd moest volgen. Bij natuurgebied Bichterweerd (voormalige grindgroeve) verliet ik de rivier. Al bleef ik nog wel in de buurt van het water, met name de Kogbeek, verder het “viswater” (voormalige groeve) Meerheuvel en dan weer opnieuw de Kogbeek. Via nog een stuk met akkers en weilanden (met op de achtergrond een nieuwe grindgroeve) kwam ik opnieuw in het centrum van Elen terecht.

Conclusie:

6/10. Pluspunten: rust (al kan je her en der wel het verkeerslawaai van de N78 horen en je deelt af en toe de weg met het fietsroutenetwerk en dat is “in het seizoen” soms nogal druk), het traject langs de Maas en langs de rand van natuurgebied Bichterweerd. Minpunten: niks bijzonders, nogal veel verharde weg, iets te veel bebouwing, de vrij nieuwe ontgrinding op de achtergrond. Deze route is beter op het einde van de lente en in het begin van de zomer.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.

Elen en omgeving 181216 26

Dilserbos, zaterdag 1/12/2018.

Vanavond (zaterdagavond) had ik nog iets te doen en de rest van zaterdag en zondag zou het weer niet al te goed worden, vandaar dat ik voor een ochtendwandeling niet al te ver van huis koos. Het werd een wandeling in en rond het Dilserbos in de buurt van Dilsen (dat had je nooit geraden!) en Lanklaar, een route die ik al eerder wandelde.

Gegevens:

Afstand: 10,54 km (volgens de kaart zou het 10,6 km moeten zijn en volgens de website10,2 km).

Bewegwijzerd? Ja, in beide richtingen met een rode driehoek – de bewegwijzering is top.

“Bron”: wandelkaart Station As van het Regionaal Landschap Kempen en Maasland, deelgebied Hoge Kempen en website Wandelen in Limburg. Op die site kan je ook de GPS-track downloaden.

Start- en eindpunt: ik startte bij instapplaats Driepaalhoeve, Driepaal 2, Dilsen, tenminste dat was de bedoeling. In feite vertrok ik iets verder want de kleine parkeerplaats die daar vroeger was, leek verdwenen te zijn; het infobord staat er wel nog. Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: in de buurt van mijn startplek is er geen bushalte, maar bij instapplaats Sparrendal (Sparrendal 56? in Lanklaar) ligt bushalte Lanklaar Sparrendal, bediend door belbus 725 van De Lijn Limburg.

Aard van de wegen: heuvelachtig; vooral onverharde en halfverharde wegen met enkele korte stukken asfalt.

Indrukken over de route/het landschap:

In het begin wandelde ik even door landbouwgebied, met wat uitlopers en/of restanten van het bos. Vervolgens ging het geruime tijd door het bos. Dat bos is lang (grotendeels?) een typisch productiebos geweest vooral beplant met dennen. Tegenwoordig wordt het geleidelijk aan omgevormd naar een natuurlijker – en volgens mij ook aantrekkelijker – bos met (meer) loofbos, open stukken, heide, enz. Even kreeg ik zicht op een rusthuis (?) aan de bosrand en wat verder ligt vakantiepark Sparrendal (een bonte verzameling buitenverblijven). Maar die onderbreking was relatief kort. Helemaal aan het einde verliet ik het bos en stapte ik tussen velden en weilanden (en verderop wat bebouwing) naar mijn eindpunt.

Conclusie:

9/10, een mooie boswandeling met zo goed als geen verharde wegen en bijna geen bebouwing, maar iets te “gewoontjes” om helemaal top te zijn. Minpuntje: het verkeerslawaai van de N75 is op delen van de route goed te horen, zelfs op een zaterdagochtend.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik. Dilserbos 181201 40