Zevenmorgenzieptocht, Ottersum en Gennep, zaterdag 8/06/2019.

Deze keer wandelde ik in het noorden van Nederlands-Limburg, in en rond Ottersum en Gennep.

Gegevens:
Afstand: 18,89 km.
Bewegwijzerd? Nee, maar voor een groot deel volgde mijn route het plaatselijke wandelroutenetwerk.
“Bron”: website Klik, print en wandel. Je vindt daar o.a. de routebeschrijving, een kaart en de GPS-track.
Start- en eindpunt: bij de kerk, Sint Jansstraat 13, Ottersum (Gennep, NL). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: bij het startpunt ligt er (zo te zien) geen halte in de directe omgeving, maar de bushalte Gennep Zuid-Oostwal ligt vlakbij de route; deze halte wordt geregeld aangedaan door lijn 83 van Arriva en Breng.
Aard van de wegen: vlak tot licht heuvelachtig; volgens mijn bron zou 78% van deze tocht onverhard zijn, wat zou kunnen kloppen als je ook de grindwegen en -paden meetelt. Hou rekening met enkele deels overwoekerde paden, lang gras en mul zand.

Indrukken over de route/het landschap:
Ik begon met een net te lang stuk langs doorgaande wegen, eerst door de bebouwde kom van Ottersum, daarna door landbouwgebied (akkers, weiland). Vervolgens domineerde bos en verboste heide de omgeving, al was er ook wat verspreide bebouwing te zien, net zoals enkele vennen en enkele verboste of beboste duinen (rivierduinen, met name de Maasduinen, al hoort het gebied niet bij het gelijknamige nationale park). Bos en heide domineerden dan wel, ik wandelde ook nog langs de rand van een vrij uitgestrekt landbouwgebied en ik kreeg ook nog een of twee campings te zien. In het derde routedeel belandde ik bij de bebouwde kom van Gennep. Eerst ging het langs de rand ervan waarbij ik zicht kreeg op de vallei van de Niers. Vervolgens ging het even weg van de bebouwde kom, over de dijk van de kronkelende Niers. Na een doortocht door het fraaie historische centrum van Gennep (met ooievaar op het historische stadhuis) kwam ik weer bij de Niers. Door de uiterwaarden van de Maas (grasland, hagen, wat bomen) ging het naar de ruïne van het Genneperhuis (een burcht). Daarna struinde ik door de weilanden en ook wel langs een bosje langs de Niers terug richting Ottersum.

Conclusie:
9/10. Een heel mooie en afwisselende route met net wat te veel bebouwing (waarbij ik een uitzondering maak voor het historische centrum van Gennep) en verharde weg om helemaal top te zijn.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.

Ottersum-Gennep 190608 004

Advertenties

“Laurabossentocht”, Altweerterheide, zaterdag 27/04/2019.

Ondanks de voorspelde buien, ging ik toch wandelen. Ik koos wel voor een wandeling met genoeg bos (beschutting) die niet al te lang was. Mijn keuze viel op de Laurabossentocht in de ruime omgeving van Altweerterheide, dat is een (buiten)wijk van de Nederlands-Limburgse stad Weert.

Gegevens:
Afstand: 15,77 km.
Bewegwijzerd? Nee, maar grote delen van de route lopen gelijk met de wandelroutes van GrensPark Kempen~Broek – de bewegwijzering wordt in de routebeschrijving ook als aanwijzing gebruikt.
“Bron”: website Klik, Print en Wandel waar je o.a. de routebeschrijving, de kaart en de GPS-track kan vinden.
Start- en eindpunt: kerk, Bocholterweg 112, Altweerterheide (Weert, NL). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: stadslijn 4 van Arriva (Limburg) bedient regelmatig bushalte Altweerterheide Kerk.
Aard van de wegen: enkele kleine niveauverschillen maar eigenlijk nagenoeg vlak; vooral in de ruime omgeving van de bebouwing is er verharde weg, voor het overige stapte ik vooral over onverharde wegen en paden.

Indrukken over de route/het landschap:
De route viel uiteen in drie stukken. Het eerste stuk ging na het verlaten van de bebouwde kom tussen weilanden, wat akkers, relatief kleine stukken bos en ook wat heiderelicten en ruigte. Ook was er wat verspreide (al dan niet agrarische) bebouwing en ik kreeg ook even de Tungelroyse Beek te zien. Het tweede deel voerde me vooral door de Laurabossen. Deze bossen zijn vanaf begin vorige eeuw aangeplant ten behoeve van de steenkoolmijnen Laura en Vereeniging in het zuiden van Nederlands-Limburg (in ondergrondse mijnen was er immers veel behoefte aan hout voor het stutten van de gangen en dennenhout was bijzonder geliefd want dat schijnt te kraken voor het breekt). In en langs de rand van het bos was er ook heide en ruigte te zien. Het laaste stuk van de route was goed te vergelijken met het eerste stuk, alleen was de bebouwing wat meer aanwezig.

Conclusie:
7/10, het gedeelte door en in de buurt van de Laurabossen is wel mooi, de rest heeft wel zijn charmes, maar er zit wat te veel bebouwing en verharde weg in naar mijn smaak.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.

Altweerterheide 190427 60

“Langs de Huiskensplas”, Ohé en Laak – Stevensweert, zondag 17/02/2019.

Voor de tweede week op rij wandelde ik in Nederlands-Limburg. Deze keer koos ik voor het midden van de provincie, meer bepaald een route die me door de gemeente Maasgouw voerde.

Gegevens:
Afstand: 15,23 km.
Bewegwijzerd? Nee, maar ik volgde wel zowat de hele tijd bewegwijzerde routes, vooral het wandelroutenetwerk (met knooppunten) van de gemeente Maasgouw (of van de VVV Midden-Limburg?).
“Bron”: website Klik, print en wandel; je vindt daar o.a. de routebeschrijving, een kaartje en de GPS-track.
Start- en eindpunt: bij de kerk, Kerkstraat 4, Ohé en Laak (Maasgouw, NL). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: langs de route en vlakbij mijn start- en eindpunt ligt bushalte Ohé en Laak Centrum, regelmatig bediend (sommige lijnen wel als belbus) door lijn 61 van Arriva. Diezelfde buslijn bedient trouwens ook Stevensweert.
Aard van de wegen: vlak, op enkele dijken en/of bruggen na; volgens mijn bron zou 72% van de route onverhard zijn, dat zou kunnen kloppen zeker als je de grindwegen meerekent.

Indrukken over de route/het landschap:
Na het verlaten van het centrum van Ohé (aan de rand ervan passeerde ik kasteel Hasselholt, ook wel het Geudje genoemd) wandelde ik tussen akkers, weilanden en langs een van de Maasplassen (ontstaan door de grindwinning). Die plas is omringd door grasland, ruigte en struikgewas en is eigenlijk een verbreding van de Oude Maas, een voormalige Maasarm. Bij de rand van Stevensweert versmalt de Oude Maas weer en ik vervolgde mijn weg langs het water en door landbouwgebied. Daarna ging het langs de Maas en de Maasplassen (waaronder de Huiskensplas) naar het centrum van Stevensweert. Het nieuwere deel ervan is gewoontjes om niet te zeggen ronduit saai. Maar dat werd gelukkig gevolgd door een doortocht door de historische kern van het vestingstadje. Na nog een kort traject langs de Maas, die daar al de Grensmaas is trouwens, stapte ik door landbouwgebied naar de Hompesche Molen (een windmolen) en vanaf daar was het maar een kort stukje naar de grindplas (Oude Maas). Over de oever daarvan wandelde ik terug naar Ohé.

Conclusie:
7/10. Pluspunten: afwisseling, de doortocht door de historische kern van Stevensweert, relatief rustig, mooie trajecten langs het water. Minpunten: iets te veel saaie bebouwing, net wat te veel verharde weg, soms wat te saai. Disclaimer: zoals steeds is de conclusie erg persoonlijk, maar dit is een van die routes waarvan de “ervaring” nogal sterk bepaald kan worden door het weer (dat viel goed mee natuurlijk) en meer nog door het seizoen (het is vermoedelijk op zijn best op het einde van de lente en in het begin van de zomer).

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik. Maasgouw 190217 089

“Ommetje Ellburg”, omgeving Ell en Swartbroek, zaterdag 12/01/2019.

Omdat ik op zaterdagavond nog ergens moest zijn en om het aangekondigde slechte weer van later op de dag (en op zondag) voor te blijven, koos ik deze keer voor een vroege start. Een mooie zonsopgang zat er niet in, maar de wandeling in en rond Ell (Leudal) en Swartbroek (Weert) in Nederlands-Limburg mocht er wel zijn.

Gegevens:

Afstand: 13,88 km.

Bewegwijzerd? Nee, maar de route volgt wel grote delen van de lokale routes.

“Bron”: website Klik, print en wandel waar je o.a. een routebeschrijving, de kaart en een GPS-track vindt.

Start- en eindpunt: bij de kerk, Niesstraat 1, Ell (Leudal, Nederland). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: de bushalte Ell Niesstraat ligt langs de route en wordt regelmatig en dagelijks bediend door Arriva met lijn 73 en 76 (de laatste wel deels als lijntaxi, dat is zoiets als een belbus).

Aard van de wegen: enkele lichte niveauverschillen maar eigenlijk zo goed als vlak; vooral onverharde en halfverharde wegen en paden, maar ook wel wat verharde weg, vooral in en rond het centrum van Ell.

Indrukken over de route/het landschap:

Na het verlaten van de bebouwde kom van Ell ging de route door (broek)bos, tussen weilanden en akkers en langs struikgewas en ruigte. Af en toe was er onderweg wat verspreide (vooral agrarische) bebouwing. De streek is soms ook waterrijk met de Tungelroysche Beek als belangrijkste waterloop, maar er waren ook diverse poelen en/of vijvers. Ik doorkruiste de (mooie) natuurgebieden Heijkerbroek, De Krang en Ellburg. De gereconstrueerde (vlucht)schans van Ell, gelegen langs de Tungelroysche Beek en in of tegen natuurgebied Ellburg is een mooi historisch extraatje.

Conclusie:

9/10. Een heel mooie route met nogal wat afwisseling, rustige paden, enz. Geen topscore wegens net iets te veel bebouwing en dat ene uitgestrekte landbouwgebied was er ook wat te veel aan.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik ell - swartbroek 190112 060

“Bleijenbeektocht”, Nieuw-Bergen en omgeving, zaterdag 29/12/2018.

Voor mijn zo goed als zeker laatste wandeling van dit jaar had ik eigenlijk gekozen voor een vrij lange wandeling in de Condroz. Helaas had ik mijn wekker niet gezet zodat ik voor plan B moest kiezen: een wandeling in en vooral rond Nieuw-Bergen (Bergen, Nederlands-Limburg) in en en rond Nationaal Park De Maasduinen.

Gegevens:

Afstand: 18,94 km.

Bewegwijzerd? Nee, maar de route volgt wel grote delen van het plaatselijke wandelroutenetwerk.

“Bron”: website Klik, print en wandel; je vindt daar o.a. een duidelijke routebeschrijving, een kaartje en de GPS-track.

Start- en eindpunt: ik vertrok op de parkeerplaats in de Lindenlaan, maar het officiële vertrekpunt ligt bij het gemeentehuis aan de overkant van de Rijksweg in Nieuw-Bergen (Bergen, Limburg, Nederland). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: bij het startpunt ligt bushalte Nieuw-Bergen Gemeentehuis, dagelijks en regelmatig bediend door lijn 83 van Arriva en Breng.

Aard van de wegen: in het begin en helemaal aan het einde vlak, voor de rest licht tot matig heuvelachtig; in het begin en aan het einde vooral verharde wegen, voor het overige vooral onverharde en halfverharde wegen en paden.

Indrukken over de route/het landschap:

Het eerste routedeel ging door en vlak naast de bebouwde kom van Nieuw-Bergen. Dat is niet de aangenaamste wandelomgeving: naast of vlakbij een nogal drukke weg, tussen de huizen (eerst een woonwijk, nadien meer verspreide bebouwing), enz. Gelukkig waren er wat plukjes bos, een vijver en verder al wat landbouwgrond. Na ruim twee kilometer kon ik voor het eerst voor een wat langere tijd de bebouwing achter mij laten. Het ging door bos en heide en ook nog langs wat weilanden tot bij een golfterrein. Daar werd het weer even wat minder; een golfterrein is nu niet meteen mijn ideale wandelomgeving. Voorbij de ruïne van kasteel Bleijenbeek ging het nog even langs het golfterrein door, maar daarna volgde weer geruime tijd bos, heide, akkers, weiland, al dan niet beboste duinen en vennen. Het laatste stuk van de route wandelde ik weer tussen de huizen. Een grote vijver (?) en nog een plukje bos doorbrak de saaiheid daarvan enigszins maar niet helemaal.

Conclusie:

8/10. Pluspunten: afwisseling bos, heide, landbouwgrond, vennen, duinen, enz. Minpunten: de te lange inleiding (ruim 2 km!) met te veel verharding en bebouwing en het laaste stuk tussen de huizen is ook net te lang om goed te zijn.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.

Bergen 181229 069

“D’n blikken emmer”, De Rips en omgeving, zondag 25/11/2018.

Deze keer trok ik nog eens richting Nederland, met name naar het dorp De Rips in de gemeente Gemert-Bakel en dat ligt in de provincie Noord-Brabant. De route die ik volgde heet “D’n blikken emmer”.

Gegevens:

Afstand: 21,58 km. Volgens mijn bron zou het 20 km moeten zijn. Ik ben hier en daar licht afgeweken van de route en mijn begin- en eindpunt lag een beetje verder dan het officiële startpunt.

Bewegwijzerd? Nee, maar er is wel een wandelroutenetwerk bovendien zijn er nog andere bewegwijzerde routes en die worden in de routebeschrijving als aanwijzing gebruikt.

“Bron”: website Klik, print en wandel; je vindt daar o.a. een routebeschrijving, een kaartje en de GPS-track.

Start- en eindpunt: bij de kerk (ik herkende het gebouw eerst niet als kerk), Meester Hertsigstraat 1, De Rips (Gemert-Bakel, Nederland). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: langs de route ligt bushalte De Rips Jeugdhuis en die wordt bediend door lijn 23 van BRAVO (Arriva).

Aard van de wegen: enkele kleine niveauverschillen maar over het algemeen toch vlak; grote delen zijn onverhard of halfverhard, enkele stukken verharde weg (vooral in de bebouwde kom van De Rips) – volgens mijn bron zou 94% van de route onverhard zijn, het leek mij nog meer.

Indrukken over de route/het landschap:

Na mijn vertrek in de bebouwde kom van De Rips kon ik al vrij vlug het bos induiken. Het grootste deel van de route wandelde ik vervolgens door de bossen van gebieden als de Klotterpeel, het Beestenveld en de Stippelberg. Het bos bestond zowel uit loofbos als naaldbos. Af en toe kwam ik ook langs de bosrand en er waren ook heide(achtige) gebieden (heiderelicten en/of herstelde heide). Water was er ook: de vennen stonden weliswaar zowat volledig droog, maar naar het einde toe mocht ik even het Koordekanaal volgen (een kanaal dat in de vooravond van de tweede wereldoorlog gegraven is voor defensieve doeleinden).

Conclusie:

10/10. Een heel mooie en afwisselende route. Als ik toch een minpunt moet noemen dan is het het verkeerslawaai dat op enkele delen van de route goed hoorbaar was (en dan was het nog zondag).

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.

De Rips omgeving 181125 090

“Halfmijltocht”, Vessem en (ruime) omgeving, zaterdag 15/09/2018.

Deze keer wandelde ik alweer in Nederland, meer bepaald in de provincie Noord-Brabant, in en vooral rond het dorp Vessem. Ik wil er geen gewoonte van maken, maar ook nu volgde ik per ongeluk de route in de omgekeerde richting.

Gegevens:

Afstand: 18,47 km.

Bewegwijzerd? Nee, maar er is wel een wandelroutenetwerk en dat wordt in de routebeschrijving wel gebruikt als aanwijzing.

“Bron”: de website Klik, print en wandel. Je vindt daar o.a. de routebeschrijving, een kaartje en de GPS-track.

Start- en eindpunt: bij de kerk, bij het kruispunt van Leeuwerik met de Sint Servatiusstraat in Vessem (gemeente Eersel, NL). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: de halte Vessem Wilhelminalaan ligt op de route (niet bij het startpunt!), deze halte wordt bediend door buurtbussen 291, 292 en 294 van Bravo (Hermes). Die bussen rijden alleen door de week.

Aard van de wegen: vlak; volgens mijn bron zou 88% van de route onverhard zijn en dat zal waarschijnlijk niet zo ver van de waarheid liggen, de overige 12% bestaat uit verharde wegen (vaak klinkerwegen).

Indrukken over de route/het landschap:

Een combinatie van aan de andere kant van de kerk parkeren (andere kant dan waar de beschrijving start) en niet goed opletten, zorgde ervoor dat ik de route in omgekeerde volgorde stapte. Omdat het even duurde eer ik dat door had, was ik al wat te ver gevorderd om op mijn stappen terug te keren, vond ik. Maar goed, het eerste stuk van de route wandelde ik door de bebouwde kom van Vessem waar er enkele fraaie oude gebouwen staan. De bebouwing maakte geleidelijk aan plaats voor bos en veld. Na een tijd drong ik wat dieper door in het bos. In dat bos waren er ook enkele open stukken (soms heideachtig). In het grootste open stuk kwam ik langs twee vennen, het Grootmeer (leek volledig droog te staan) en het Kleinmeer (zowat volledig aan het zicht onttrokken door struikgewas, er leek nog water in te staan). Verderop was er weer een afwisseling tussen bossen en akkers en ook nog wel weiland en nog wat bebouwing (boerderijen) in of nabij het gehucht Halve Mijl. In een van de grotere bosgebieden kwam ik langs verschillende prehistorische grafheuvels van het gebied Toterfout-Halve Mijl. Het laatste deel van de route bracht me opnieuw naar het centrum van Vessem. Vessem omgeving 180915 79

Conclusie:

6/10. Dit is een afwisselende route die over het algemeen vrij rustig is. Minpunten: opstijgende vliegtuigen (Eindhoven), wildcrossers en het wat te lange eerste en laatste routedeel door de bebouwde kom.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.