Hoefaert – Gellik – Zutendaal, donderdag 28/02/2019.

Vandaag had ik een vrije dag en omdat ik in het weekend andere plannen heb en het weer dan wellicht niet al te vriendelijk zal zijn voor wandelaars, schoof ik mijn wandeling dan maar vooruit naar vandaag. Ik wandelde vooral in Gellik (Lanaken) en Zutendaal, maar mijn vertrek- en eindpunt lag in Eigenbilzen (Bilzen). Het was een combinatie van verschillende routes van het RLKM waarvan ik de meeste (of misschien zelfs alle) al minstens een keer eerder deed, mogelijk wel in andere combinaties of richting.

Gegevens:
Afstand: 13,16 km.
Bewegwijzerd? Ja, in beide richtingen (op een kort stuk na). Ik combineerde verschillende routes.
“Bron”: een verouderde versie van wandelkaart Lieteberg van het RLKM was mijn eerste bron, maar de website Wandelen in Limburg waar je de digitale kaart van de routes kan vinden en downloaden was belangrijker – op basis daarvan heb ik de route uiteindelijk uitgetekend.
Start- en eindpunt: de parkeerplaats van natuurgebied Hoefaert, op een zijtak van de Hoefaertweg (vlakbij de gemeentegrens met Lanaken) in Eigenbilzen (Bilzen). Let op! De brug over het Albertkanaal in Eigenbilzen is door werkzaamheden afgesloten (net zoals de brug van Zutendaal overigens). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: in de buurt van mijn vertrekpunt ligt bushalte Eigenbilzen Berenbroek, geregeld bediend door lijn 20a van De Lijn, maar door de afgesloten brug wordt deze halte niet bediend. Een alternatief is de halte Zutendaal Roelen, op korte afstand van de route, bediend door lijn G7 (en enkele spitsritten van lijn 45) van De Lijn Limburg.
Aard van de wegen: licht tot matig heuvelachtig; grotendeels onverhard of halfverhard, met ook enkele relatief korte stukken verharde weg.

Indrukken over de route/het landschap:
Kort samengevat wandelde ik grotendeels door het bos, bos waarvan grote delen naaldbos zijn (aanplantingen destijds gedaan voor de mijnen), maar er is gelukkig ook wel wat loofbos en open stukken (het naaldhout zal meer en meer plaats maken voor loofbomen en meer open stukken). Het bos werd afgewisseld door weilanden, zowel in het bos als aan de bosrand. De bebouwing blijft grotendeels beperkt tot wat verspreide huizen aan of in de buurt van de bosrand; helaas werden sommige stukken ontsierd door buitenverblijven in allerlei vormen met alles wat daar bij schijnt te horen (zoals lelijke omheiningen, laurierhagen en in de beekvalleien ook rechthoekige vijvers met steile oevers). Alleen bij het Zutendaalse gehucht Stalken (dat heet echt zo) en bij het Gelliker recreatiedomein Krieckaert was de bebouwing wat dichter. Vermeldenswaardig zijn ook twee beekvalleien en het feit dat ik in een openstaande weide maar liefst acht of negen (wilde) reeën zag grazen.

Conclusie:
8/10, een rustige en afwisselende wandeling met niet al te veel verharde wegen en met vrij weinig bebouwing. Minpunt: de weekendhuisjes zijn relatief talrijk op delen van de route en dat is toch storend. Voorts is de route net wat te gewoontjes om heel hoog te scoren.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.
Hfrt-Gllk-Ztndl 190228 30

Advertenties

Dagstapper Kuringen – Zonhoven – Stokrooie – Kuringen, zaterdag 26/01/2019.

Vandaag koos ik voor een dagstapper, meer bepaald Dagstapper Kuringen – Zonhoven – Stokrooie – Kuringen.

Gegevens:

Afstand: 21,19 km. Volgens mijn bron zou het 20,8 km moeten zijn en als je een overbodig lusje eruit laat zelfs net iets minder dan 20 km (eigen berekening). Mijn zijsprongetje naar de uitkijktoren en de beklimming ervan zorgde wel ongeveer een halve kilometer extra. En wegens werkzaamheden aan de brug over het Albertkanaal in Stokrooie moet je daar ook nog een extra ommetje maken.

Bewegwijzerd? Ja en nee. De route gaat deels over GR5, bewegwijzerd met de bekende rood-witte bewegwijzering. De rest van de route is volgens mijn bron niet bewegwijzerd, maar in de praktijk ging het bijna voortdurend over de plaatselijke routes van het RLLK.

“Bron”: website van de Grote-Routepaden waar je o.a. een kaartje en de GPS-track kan vinden.

Start- en eindpunt: de parkeerplaats van de abdij van Herkenrode, Herkenrode Abdij 4, Kuringen (Hasselt). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: niet ver van het vertrekpunt ligt bushalte Kuringen Herkenrode Abdij en die wordt regelmatig bediend door de Hasseltse stadsbussen H01 en H10, maar langs en vlakbij de route zijn er nog andere mogelijkheden.

Aard van de wegen: vlak (op de bruggen over het Albertkanaal na); nogal veel asfalt, verder ook grindwegen en gelukkig ook wel echt onverharde paden (hou rekening met modder).

Indrukken over de route/het landschap:

Vanaf de abdij ging het eerst tussen de velden, vlakbij de luidruchtige snelweg E313. Na een plukje bos kwamen er ook weilanden in beeld, maar na het oversteken van de Demer begon een vervelend deel van de route. Ik moest nl. geruime tijd tussen de huizen door. Na het oversteken van het Albertkanaal werd de bebouwing iets minder dicht en werd ze af en toe onderbroken door een plukje bos en al een eerste wijer. Pas vanaf de paalsteen, een oude grenspaal tussen Kuringen, Zonhoven en Hasselt, werd het echt wat leuker. Vanaf daar doorkruiste ik De Wijers (vroeger Vijvergebied Midden-Limburg), een gebied met naar verluidt ongeveer 1.200 vijvers, vaak aangelegd ten behoeve van de viskweek (deels nog daarvoor in gebruik). De vijvers (dikwijls met rietkragen errond) werden afgewisseld met bosjes (broekbos op de nattere gronden), grasland (weiland), ruigte en hier en daar ook nog wat bebouwing. Na de doortocht door het vijvergebied (Platwijers) stapte ik eerst tussen bossen, weilanden, akkers naar de uitlopers van de bebouwde kom van Stokrooie. Via het jaagpad langs het Albertkanaal bereikte ik de brug en wat verder de bebouwde kom van Stokrooie. Daarna wandelde ik door de Demervallei in een omgeving met vooral weilanden. Het laatste deel van de route bracht me rond de abdij, waarbij ik ook de Demer en een zijtak ervan overstak.

Conclusie:

7/10. De doortocht door De Wijers en het laatste stukje in de buurt van de abdij is mooi tot zelfs prachtig, maar in het begin ging het veel te lang tussen de bebouwing (hoewel er af en toe daar nog wel leuke plekjes zijn) en de hoorbare nabijheid van de E313 in de omgeving van de abdij is ook storend.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: (pas toegevoegd op 28/01 wegens geknoei bij Photobucket) klik, klik, klik.

krngn-znhvn-stkr 190126 139

Nationaal Park Hoge Kempen, omgeving Opgrimbie en Rekem, zaterdag 22/12/2018.

Deze keer wandelde ik in (en misschien ook even op de rand van) Nationaal Park Hoge Kempen, meer bepaald rond Opgrimbie (Maasmechelen) en Rekem (Lanaken).

Gegevens:

Afstand: 20 km rond. Volgens mijn bron zou de routevariant die ik volgde 18,4 km moeten zijn. Daarbij moet ik opmerken dat op het GR-gedeelte van de route de GR op twee plaatsen omgelegd was t.o.v. de track, een keer zorgde dat voor een kleine inkorting, een keer waarschijnlijk voor een lichte verlenging. Op het niet GR-deel ging de track een keer over een verdwenen pad en een keer over een deels verdwenen pad. Ik volgde daar de track, maar het zoeken naar de “doorgang” heeft mogelijk wel een beetje extra afstand opgeleverd. Bovendien maakte ik enkele korte “zijsprongetjes”.

Bewegwijzerd? Het eerste deel volgde ik GR561, bewegwijzerd met de bekende rood-witte strepen; het tweede deel was officieel niet bewegwijzerd maar volgt in de praktijk grotendeels (maar niet volledig) diverse routes van het Regionaal Landschap Kempen en Maasland, deelgebied Hoge Kempen.

“Bron”: de website van de groteroutepaden. Je vindt daar o.a. de GPS-track (voor iedereen gratis te downloaden) en een kaartje.

Start- en eindpunt: bij camping Kikmolen, Kikmolenstraat 3, Opgrimbie (Maasmechelen). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: niet zover van het begin- en eindpunt en langs de route ligt bushalte Opgrimbie Kikmolen. Die halte wordt geregeld bediend door lijn 64 van De Lijn Limburg (niet op zon- en feestdagen) en door belbus 725.

Aard van de wegen: deels zo goed als vlak, deels golvend, van vals plat (soms lang) tot korte steile stukken; grote delen van de route bestaan uit onverharde wegen en grindwegen, maar er zit ook asfalt in en enkele plankenpaden.

Indrukken over de route/het landschap:

Kort samengevat wandelde ik 20 kilometer hoofdzakelijk door bos en heide (of heideachtige gebieden) met af en toe wat grasland/weides. Vooral de vallei van de Zijpbeek (ook wel Ziepbeek en dat komt overeen met de plaatselijke uitspraak) was heel mooi, al bleef de route wel min of meer aan de rand daarvan. Ook rond de Kikbeek waren er mooie stukken. Dat was trouwens niet het enige water, ik kwam ook langs de Asbeek en er waren enkele vennen of vijvers zoals de Aspermansvijver.

Let op: de GR is op twee plaatsen veranderd t.o.v. de track: op een stuk is ze iets ingekort (het oude pad is mogelijk nog te volgen) en op een plaats is ze omgelegd (het oude pad is afgesloten met een omheining), maar wellicht is de afstand min of meer gelijk gebleven. Het niet-GR-deel kent wat meer problemen. Eerst is er een afsluiting over het pad, maar daar is er wel een overstapje (ook aan het andere uiteinde), ik weet niet of het de bedoeling is dat wandelaars daarvan gebruik maken, er hangt in ieder geval geen verbodsbord. Verder was het pad waarover de track liep verdwenen. Je kon er echter nog zonder te veel problemen door, maar aan het andere uiteinde was er wel een afsluiting en in de zomer is het allicht veel moeilijker om er door te geraken. Een ander pad was eerst deels dichtgegroeid (in de zomer mogelijk bijna volledig), daarna nog vrij goed begaanbaar en verderop volledig verdwenen al kon ik mij nog een weg banen. Ik vermeld dat hier omdat ik onderweg nog paden zag – die ik niet moest volgen – die afgesloten en/of ontoegankelijk gemaakt waren. Ik begrijp heel goed dat men gevoelige of kwetsbare gebieden wil beschermen en soms kan dat betekenen dat die afgesloten moeten worden, al dan niet permanent, maar ik vind dat men in die omgeving toch overdrijft. Dat overdrijven kan er volgens mij voor zorgen dat veel van die verboden gewoon genegeerd worden en niet alleen door koppige mensen zoals ik.

Conclusie:

9/10, een heel mooie, relatief rustige en afwisselende route. Ik geef echter geen topscore wegens de snelweg en de camping in het begin (en soms – nu niet – kan het nabije rallycrosscircuit een bron van geluidshinder zijn) en het feit dat men (ik weet niet wie) overdrijft in het afsluiten en ontoegankelijk maken van paden en weggetjes stoort mij ook.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.Opgrimbie-Rekem 181222 080

“Bosland”, omgeving Kleine-Brogel, Eksel, Wijchmaal en Peer, zondag 18/11/2018.

Vandaag koos ik voor een wandeling in de omgeving op het wandelroutenetwerk Bosland, maar echt veel bos was er niet op mijn route. Deze omgeving is wellicht ook alleen maar aan Bosland toegevoegd om geografische en/of administratieve redenen. Hoe het ook zij, ik wandelde in de omgeving van Kleine-Brogel, Eksel, Wijchmaal en Peer in en rond de vallei van de Dommel.

Gegevens:

Afstand: 14,61 km. Normaal zou ik op 13,8 km moeten uitkomen …

Bewegwijzerd? Ja, volgens het knooppuntensysteem. De bewegwijzering was heel goed met uitzondering van enkele wat ongelukkig geplaatste bordjes na, maar het grootste probleem was toch een ontbrekend bordje (en dat kan je toch serieus de verkeerde weg doen opgaan).

“Bron”: website Wandelknooppunt.

Start- en eindpunt: Sint-Ursulakerk, bij het kruispunt van de Burgemeester Voetslaan en de Kerklaan, Kleine-Brogel (Peer). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: aan de andere kant van de kerk ligt bushalte Kleine-Brogel Kruispunt en die halte wordt door De Lijn Limburg regelmatig bediend met lijn 33, aangevuld door enkele (school)spitslijnen.

Aard van de wegen: nagenoeg vlak; een mengeling van verharde, halfverharde en onverharde wegen en paden.

Indrukken over de route/het landschap:

Mijn route (knooppuntnummers): 330 – 329 – 328 – 245 – 244 – 243 – 242 – 241 – 246 – 317 – 318 – 390 – 321 – 322 – 323 – 324 – 325 – 327 – 328 – 329 – 330.

Ik begon in het centrum van Kleine-Brogel. Al vlug kwamen er openingen tussen de bebouwing en niet veel verder veranderde het beeld van weilanden tussen de huizen in het omgekeerde. Vervolgens wandelde ik afwisselend tussen weilanden, wat akkers, (broek)bos (groot zijn de bossen nergens trouwens), hooiland en beemden. Af en toe was er ook bebouwing, met name in het Ekselse gehucht Hoksent, in de omgeving van Wijchmaal en helaas waren er ook nog enkele buitenverblijfjes te zien (de plaag van heel veel Kempense valleien). Buiten de Dommel waren er nog wat kleinere waterlopen en enkele vijvers/poelen (restanten van voormalige buitenverblijven, neem ik aan). Opmerkelijk waren ook wel de prehistorische grafheuvels in de buurt van het Peerder gehucht Molhem. Het laatste deel was gelijk aan het eerste deel en zo belandde ik terug bij de kerk van Kleine-Brogel.Dommelvallei 181118 080

Conclusie:

7/10. Deze route is nogal afwisselend en er zitten heel mooie stukken in, maar enkele te lange stukken asfalt en al dan niet verspreide bebouwing halen de score naar beneden.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.

Kempens Landgoed, Arendonk, zaterdag 6/10/2018.

Deze keer wandelde ik in de omgeving van Arendonk in de Antwerpse Kempen.

Gegevens:

Afstand: 17,75 km.

Bewegwijzerd? Ja, volgens het knooppuntensysteem. De bewegwijzering is over het algemeen heel goed, alleen in het centrum van Arendonk zijn ze soms wat ongelukkig geplaatst.

“Bron”: wandelkaart Kempens Landgoed van de toeristische dienst van de provincie Antwerpen. De website Wandelknooppunt.be is ook een handig hulpmiddel. Daar kan je een route uitstippelen en (mits je geregistreerd bent) o.a. downloaden naar je GPS-toestel of slimme telefoon.

Start- en eindpunt: de parkeerplaats (Park) Deroissart (dat is ook de straatnaam; afhankelijk van de bron is het met of zonder “Park”), Arendonk. Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: ongeveer op de route ligt bushalte Arendonk Gemeentehuis, min of meer geregeld bediend door de lijnen 430 en 432, aangevuld door scholierenlijnen 380, 381, 390, 391, 455 en 456.

Aard van de wegen: vlak, op de kanaaldijk en een andere kunstmatige helling (op- of afrit van een voormalige brug?) na; vrij veel verharde wegen (gelukkig meestal rustig), afgewisseld met onverharde en halfverharde wegen en paden.

Indrukken over de route/het landschap:

Ik volgde de volgende route (knooppuntnummers): 47 – 49 – 50 – 51 – 58 – 52 – 53 – 54 – 57 – 61 – 58 – 81 – 80 – 82 – 78 – 79 – 61 – 58 – 56 – 55 – 34 – 31 – 58 – 51 – 67 – 68 – 47. Met daarbij de opmerking dat ik langs twee verschillende knooppunten 58 kwam (en het tweede was dan nog eens opgesplitst in twee deelknooppunten).

Het duurde een tijd eer ik het centrum van Arendonk achter me kon laten. Gelukkig zijn er nog enkele doorsteekjes en kon ik ook door een parkachtig natuurgebied (langs de Wamp) in het centrum stappen. Bovendien zat er tussen sommige delen van het uitgedijde centrum ook wel wat open landschap. Verderop bestond de omgeving vaak uit uitgestrekte akkers, afgewisseld met weilanden, bosjes wat ruigte en helaas ook (meestal verspreide) bebouwing (vaak boerderijen die soms nogal industrieel aandoen maar ook een bedrijventerrein). Ik wandelde ook een keer een lang stuk en een keer een kort stuk langs het Kanaal Dessel-Turnhout-Schoten. Gelukkig ging het over de oever met het onverharde jaagpad (aan de overkant lag er een redelijk druk befietst geasfalteerd jaagpad). Naar het einde toe voerde mijn route me nog door de min of meer aaneengesloten natuurgebieden (Het) Goorken en de Lokkerse Dammen, dat zijn nogal natte gebieden langs of in de buurt van de Wamp. Het laatste routedeel bracht me vooral via doorsteekjes terug naar mijn beginpunt.Arendonk omg 181006 70

Conclusie:

5/10. Er zitten zeker mooie stukken in de route, vooral dan in natuurgebied (Het) Goorken en de Lokkerse Dammen en ook langs het Kanaal Dessel-Turnhout-Schoten is het aangenaam wandelen (zeker op de “onverharde” oever waar ik stapte), al kan het na een tijd wel wat saai beginnen te worden. Maar voor het overige was er te veel verharde weg, te veel bebouwing en te veel erg uitgestrekt landbouwgebied om hoog te scoren. Voeg daar nog eens het verkeerslawaai van de E34 bij op een deel van de route (hier moet ik ook schuldig pleiten) en je weet waarom deze route bij mij onmogelijk hoog kan scoren.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.

Kempense Heuvelrug, maandag 24/09/2018.

Deze keer stapte ik op het wandelnetwerk Kempense Heuvelrug, in de omgeving van Herentals en Lichtaart (Kasterlee) en ik nam ook nog even een hoekje mee van Poederlee (Lille).

Gegevens:

Afstand: 17,87 km.

Bewegwijzerd? Ja. De route volgt volledig de paden van het wandelroutenetwerk Kempense Heuvelrug, volgens het knooppuntensysteem dus. De bewegwijzering was bijna perfect (op enkele wat ongelukkig geplaatste bordjes na en minimaal een ontbrekend bordje dat mij een vervelende omweg bezorgde op een sowieso al saai stuk). Volgens mijn bron wordt er op een punt afgeweken van het netwerk, maar door aanpassingen aan dat netwerk hoort dat stukje er inmiddels ook bij.

“Bron”: mijn inspiratie haalde ik uit het boek Groot Wandelboek Vlaanderen van Michaël Cassaert (uitgeverij Lannoo). Hoewel dat al van 2011 is, klopt de beschrijving grotendeels nog, alleen is het wandelroutenetwerk licht gewijzigd (enkele bijkomende knooppunten en een “kortsluiting” tussen twee punten). De beschrijving is af en toe wel wat verwarrend omdat de schrijver er volgens mij niet altijd in slaagt het juiste evenwicht te vinden tussen beknoptheid en volledigheid. Bijkomde informatie haalde ik van de kaart Wandelnetwerk Kempense Heuvelrug en de website Wandelknooppunt.be. Op die website kan je een route uitstippelen en mits je geregistreerd bent kan je de route naar je digitale navigatiesysteem downloaden.

Start- en eindpunt: parkeerplaats bij het kruispunt van Wijngaard met de Heistraat in Herentals. Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: langs de route en niet ver van het begin- en eindpunt ligt bushalte Herentals Kerkhof en die wordt bediend door De Lijn Antwerpen met de lijnen 212 (spits), 215 (in functie van de openingstijden van een bepaald pretpark) en 305.

Aard van de wegen: licht heuvelachtig; volgens mijn bron zou 95% van de route onverhard zijn – zelfs als je alle halfverharde wegen meerekent lijkt me dat wat veel, maar vermits ik het niet nagerekend heb, zou het toch kunnen kloppen.

Indrukken over de route/het landschap:

Mijn route (knooppunten): 8 – 9 – 94 – 12 – 19 – 95 – 13 – 14 – 70 – 71 – 16 – 20 – 21 – 25 – 27 – 28 – 29 – 31 – 18 – 58 – 59 – 11 – 10 – 9 – 8. Dat is uiteraard de route zoals ze nu is, met de bijkomende en/of hernummerde knooppunten.

Ik stapte onmiddellijk het bos in. Gedurende het eerste stuk van de route wandelde ik lange stukken door het bos (met ver- en beboste landduinen). Dat bos werd afgewisseld met weilanden, enkele akkers en helaas ook bebouwing (enkele verspreide huizen maar ook twee zones met buitenverblijven, een wat meer geconcentreerd, de andere wat meer verspreid). In het bos waren er enkele open plekken waarvan een ingenomen werd door een ven, het Zwart Water. Voorbij de eerste camping op de route volgde nog even bos, maar dan werd het geruime tijd echt saai. De route liep door een soort villawijk (met nog wat bosrestanten) in de buurt van enkele verbindingswegen. Na een plukje bos belandde ik bij de ingang van een volgend kampeerterrein dat vlakbij de ingang (?) van een groot en bekend pretpark ligt. Voorbij de camping kwam een van de mooiste delen van de route. Ik wandelde door het bos dat aan de rand van de vallei van de Kleine Nete ligt, op de overgang van droge en natte grond dus. Dat laatste was te zien aan de broekbossen, de overblijfselen van afgesneden riviermeanders (na rechttrekking …) en het Moerven. Via enkele mooie paden/weggetjes tussen de weilanden (beemden) en nog wat bos, kwam ik aan de rand van de bebouwde kom van Herentals. Via hetzelfde bos als in het begin (met kruisweg overigens) stapte ik opnieuw naar mijn beginpunt.Hrntls-Lchtrt 180924 10

Conclusie:

7/10. Over het algemeen is het een rustige route (met hier en daar wat verkeerslawaai en als het grote pretpark in de buurt geopend is en veel volk trekt, zal het in die omgeving ook wel best druk zijn). Er zitten ook heel mooie stukken in, maar over het algemeen is het wat te gewoontjes en het te lange traject door de villawijk haalt de score echt naar beneden.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.

“Halfmijltocht”, Vessem en (ruime) omgeving, zaterdag 15/09/2018.

Deze keer wandelde ik alweer in Nederland, meer bepaald in de provincie Noord-Brabant, in en vooral rond het dorp Vessem. Ik wil er geen gewoonte van maken, maar ook nu volgde ik per ongeluk de route in de omgekeerde richting.

Gegevens:

Afstand: 18,47 km.

Bewegwijzerd? Nee, maar er is wel een wandelroutenetwerk en dat wordt in de routebeschrijving wel gebruikt als aanwijzing.

“Bron”: de website Klik, print en wandel. Je vindt daar o.a. de routebeschrijving, een kaartje en de GPS-track.

Start- en eindpunt: bij de kerk, bij het kruispunt van Leeuwerik met de Sint Servatiusstraat in Vessem (gemeente Eersel, NL). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: de halte Vessem Wilhelminalaan ligt op de route (niet bij het startpunt!), deze halte wordt bediend door buurtbussen 291, 292 en 294 van Bravo (Hermes). Die bussen rijden alleen door de week.

Aard van de wegen: vlak; volgens mijn bron zou 88% van de route onverhard zijn en dat zal waarschijnlijk niet zo ver van de waarheid liggen, de overige 12% bestaat uit verharde wegen (vaak klinkerwegen).

Indrukken over de route/het landschap:

Een combinatie van aan de andere kant van de kerk parkeren (andere kant dan waar de beschrijving start) en niet goed opletten, zorgde ervoor dat ik de route in omgekeerde volgorde stapte. Omdat het even duurde eer ik dat door had, was ik al wat te ver gevorderd om op mijn stappen terug te keren, vond ik. Maar goed, het eerste stuk van de route wandelde ik door de bebouwde kom van Vessem waar er enkele fraaie oude gebouwen staan. De bebouwing maakte geleidelijk aan plaats voor bos en veld. Na een tijd drong ik wat dieper door in het bos. In dat bos waren er ook enkele open stukken (soms heideachtig). In het grootste open stuk kwam ik langs twee vennen, het Grootmeer (leek volledig droog te staan) en het Kleinmeer (zowat volledig aan het zicht onttrokken door struikgewas, er leek nog water in te staan). Verderop was er weer een afwisseling tussen bossen en akkers en ook nog wel weiland en nog wat bebouwing (boerderijen) in of nabij het gehucht Halve Mijl. In een van de grotere bosgebieden kwam ik langs verschillende prehistorische grafheuvels van het gebied Toterfout-Halve Mijl. Het laatste deel van de route bracht me opnieuw naar het centrum van Vessem. Vessem omgeving 180915 79

Conclusie:

6/10. Dit is een afwisselende route die over het algemeen vrij rustig is. Minpunten: opstijgende vliegtuigen (Eindhoven), wildcrossers en het wat te lange eerste en laatste routedeel door de bebouwde kom.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.