Weywertz en omgeving, zaterdag 30/03/2019.

Half april ongeveer (al kan het door een al of niet strenge winter vroeger of later zijn) bloeien in de Eifel (en de Ardennen) de wilde narcissen, op sommige plaatsen massaal. Om de grote drukte die dat met zich mee schijnt te brengen te vermijden, ging ik vandaag al op zoek (de bloeiperiode is nog niet op zijn hoogtepunt maar is vroeger dan gewoonlijk) en koos ik voor een plaats waar ze minder massaal aanwezig zijn en dat werd de omgeving van Weywertz, een deelgemeente van Bütgenbach.

Gegevens:
Afstand: 18,29 km; volgens mijn bron zou ik op 17,8 km moeten uitkomen …
Bewegwijzerd? Nee, al volgde ik de hele tijd (of het scheelt niet veel) bewegwijzerde routes.
“Bron”: mijn oorspronkelijke inspiratie kwam van de wandelkaart “Rond het Meer van Bütgenbach” en de website van de gemeente Bütgenbach, maar uiteindelijk stippelde ik mijn route uit langs de virtuele knooppunten van de Wanderroutenplaner van de toeristische dienst van Ostbelgien.
Start- en eindpunt: bij de kerk, kruispunt Wallbrückstraße – Champagner Straße, Weywertz (Bütgenbach). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: bij de kerk ligt bushalte Weywertz Kirche (nu buiten gebruik wegens wegwerkzaamheden!) en die wordt bediend door TEC-lijnen 400 (beperkt aantal ritten op weekdagen) en 745 (beperkt aantal ritten, maar ook op zaterdag).
Aard van de wegen: heuvelachtig, met soms lange hellingen die zelden tot nooit echt steil worden; een mix van verharde, halfverharde en onverharde wegen en paden.

Indrukken over de route/het landschap:
Ik stapte langs de volgende virtuele knooppunten: kerk > 25 – 21 – 30 – 24 – 25 – 22 – 35 – 32 – 29 – 23 – 18 – 34 – 36 – 33 > kerk.
Het eerste stuk van de route bracht me Weywertz uit. Daarna wandelde ik geruime tijd vooral tussen weilanden (vaak deels omzoomd door hagen en/of houtkanten), maar ik kwam ook langs de bosrand en de Warche en een kleine zijbeek kwamen ook in beeld. Her en der waren er bloeiende wilde narcissen te zien, maar om een geel tapijt te zien was het nog net wat te vroeg en was ik ook niet helemaal op de juiste plaats. Na geruime tijd dook ik in de buurt van Elsenborn het bos in. Na het verlaten van het bos ging het weer vooral tussen weilanden en even kwam ik door een uitloper van de bebouwde kom van Weywertz. Na een traject langs de bosrand kwam ik opnieuw bij de Warche uit. Ik volgde enige tijd de rivier, eerst er vlak langs, daarna wat hoger en in het bos. Hier waren er meer narcissen te zien. Ik bleef nu enige tijd in of op de rand van de Warchevallei wandelen, al klom ik er even uit om een stukje over de Vennbahn te stappen. Voorbij die voormalige spoorlijn ging het even nog langs wat huizen en daarna wandelde ik langere tijd tussen weilanden (weer met hagen/houtkanten her en der) tot aan de rand van de bebouwde kom van Weywertz. Tussen de huizen door begaf ik me dan terug naar de kerk.

Conclusie:
9/10. Een afwisselende route (weiland, bos, waterlopen), met mooie uitzichten die soms over prachtige veldwegen of paadjes gaat. In deze tijd van het jaar maken de wilde narcissen het wat specialer. Toch krijgt de route geen topscore want daarvoor ging het soms te lang tussen de huizen (vooral het einde) en was er wat veel verharde weg.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.
Weywertz en omg 190330 063

Advertenties

Limerlé – Gouvy, zaterdag 23/02/2019.

Deze keer wandelde ik nog eens in de omgeving van Gouvy in het noorden van de provincie Luxemburg. Dat de grens met het Groothertogdom Luxemburg vlakbij was, is geen toeval … Ik combineerde route nr. 11, La Hêtraie, met route nr. 10, Ol Heûlse (beide routes lopen ongeveer 2 kilometer samen).

Gegevens:

Afstand: 16,75 km.

Bewegwijzerd? Ja, route 11 met een rode rechthoek en route 10 met een rode ruit. Op de bewegwijzering valt weinig tot niets aan te merken (behalve misschien dat de wegwijzers soms wat ongelukkig geplaatst zijn – te ver van een splitsing bijvoorbeeld).

“Bron”: wandelkaart Gouvy (Au cœur de la Haute Ardenne) van het NGI i.s.m. de plaatselijke toeristische dienst.

Start- en eindpunt: bij het Lac de Cherapont, Rue de Cherapont 2, Limerlé-Cherapont (Gouvy). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: vlakbij mijn vertrekpunt ligt bushalte Gouvy Lac de Cherapont; die halte wordt bediend door TEC-lijnen 163d en 163d2. Er zijn nog andere opties, bijvoorbeeld bushalte Gouvy Voie de Salm (lijnen 14/7, 18/4, 142 en 163c). En het treinstation van Gouvy (“IC”-trein Liers – Luik – Luxemburg) ligt op ongeveer 1,5 km (enkel) van de route.

Aard van de wegen: grotendeels heuvelachtig met soms lange hellingen, maar echt steil wordt het zo goed als nergens; een afwisseling van verharde, halfverharde (grind) en onverharde wegen en paden – vooral op route 11 is er relatief veel verharding.

Indrukken over de route/het landschap:

Nog voor ik begon te wandelen was er al iets opmerkelijks: een overvliegende groep kraanvogels! Verderop zag ik er nog.

Ik begon met route 11 die vertrok bij het Lac de Cherapont (eigenlijk gewoon een vijver). Via vooral velden, maar ook weilanden, opgeleukt door wat bosrestanten, bomenrijen en dergelijke, bereikte ik al snel het centrum van Gouvy. Daarna vervolgde ik mijn weg door een soortgelijk landschap als in het begin. Nadien kwam er ook wat bos in beeld en enkele beken/beekjes waarvan de Ourthe Orientale de belangrijkste was. Iets voor Limerlé verliet ik het bos. Voorbij het dorp ging het weer tussen weilanden, akkers en plukjes bos terug naar het “meer”.

Route 10 voerde me eerst langs de mooie Ourthe Orientale, in het begin nog langs een camping. Ik verliet vervolgens een tijdje de rivier, maar via bos, landbouwgrond en opnieuw bos, kwam ik opnieuw bij het water uit. Nu volgde ik de rivier een langere tijd door een prachtige vallei. Via een zijvallei verliet ik de vallei van de Oostelijke Ourthe , eerst door het bos, daarna door open landschap. Het laatste stuk van de route, vanaf de rand van Limerlé, was hetzelfde als route 10.

Conclusie:

9/10. Beide routes zijn afwisselend (veld, bos, weiland, waterlopen), er zijn enkele mooie uitzichten en je wandelt over soms erg mooie paden en weggetjes. Minpunten: vooral op route 11 is er wat veel asfalt.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik (fouten mogelijk want Photobucket is er weer een boeltje van aan het maken).

Gouvy omgeving 190223 30

Jachtinfo: het verlengde (drijf)jachtenseizoen is – gelukkig – bijna afgelopen (loopt t.e.m. 28 februari – al vrees ik ervoor dat de varkensgriep daarna vroeg of laat wel eens roet in het eten van de wandelaars zou kunnen gooien). Voor Gouvy vind je vrij goede informatie over door drijfjachten afgesloten gebieden, nl. hier – als je op het symbooltje aan de rechterkant klikt, krijg je een overzichtskaartje te zien.

Malmedy en omgeving, zaterdag 2/02/2019.

Deze keer koos ik weer voor een wandeling in de Ardense sneeuw, meer bepaald in en rond Malmedy.

Gegevens:
Afstand: 18,28 km.
Bewegwijzerd? Ja, met een geel +-teken. De bewegwijzering is in twee richtingen aangebracht en is in de richting waarin ik wandelde goed tot uitstekend te noemen. In het centrum van Malmedy valt ze wel niet altijd genoeg op.
“Bron”: wandelkaart Au pied des Fagnes van het NGI, i.s.m. de regionale en lokale toeristische diensten en besturen, maar de eerste inspiratie voor deze route kwam van de website van de toeristische dienst van de Oostkantons.
Start- en eindpunt: bij de kathedraal, Place du Châtelet, Malmedy (gratis parkeren kan o.a. op de parkeerplaats bij Malmundarium (P10), Place du Châtelet 9 naar verluidt). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: bij het vertrekpunt ligt bushalte Malmedy Place Albert 1er en die wordt door de TEC bediend met de lijnen 395, 397 (erg beperkt, niet op zon- en feestdagen), 595 (schoolritten), 745 en 845 (spitsritten).
Aard van de wegen: heuvelachtig met soms lange hellingen, maar zelden heel steil; voor zover ik het onder de sneeuw kon zien waren er heel veel verharde wegen (mogelijk zelfs meer dan de helft), afgewisseld met onverharde of halfverharde wegen en paden.

Indrukken over de route/het landschap:
Het eerste deel van de route (en het laatste) voerde me door het centrum van Malmedy. Er zijn wel enkele aardige hoekjes, maar over het algemeen is het niet te bijzonder (al kan het grijze weer daar ook een rol in gespeeld hebben). Geleidelijk werd de bebouwing dunner en kon ik ook tussen weilanden (mogelijk ook akkers, maar door sneeuw en nevel/mist kon ik dat niet goed zien) en plukjes bos wandelen. Voorbij het gehucht Hedomont ging het eerst nog tussen de weides (deels in gebruik als langlaufpiste) waar de sneeuw soms nogal hoog opgewaaid was. Daarna volgde een doortocht door het bos. Na het bos wandelde ik tussen de weilanden naar de bebouwde kom van Ligneuville. Voorbij Ligneuville ging het langs de rand van de vallei van de Amblève naar Pont tussen grasland en uitlopers/restanten van bos. Na Pont volgde weer een weidenlandschap (vaak waren er trouwens hagen, bomenrijen en/of houtkanten langs de weggetjes). In de buurt van het gehucht Lamonriville kwam ik weer bebouwing tegen en dat werd gevolgd door bos. In de buurt van de bosrand kwam ik in een leuk beekvalleitje (het beekje moest ik oversteken zonder een brug). Het laatste routedeel ging weer vooral tussen weides, met toch ook nog een bosrand. Het allerlaatste deel van mijn tocht was gelijk aan het eerste.

Conclusie:
7/10. Mijn indrukken zijn enigszins vertekend: de sneeuw maakt het allemaal wat mooier, maar door de nevel/mist kon ik niet genieten van de mooie uitzichten die er normaal ongetwijfeld zijn. Pluspunten: afwisseling (bos, landbouwlandschap, beekjes). Minpunten: veel te veel verharde wegen, de aan- en uitlooproute in Malmedy duurt wat te lang.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.
Malmedy omgeving 190202 004
Jacht: het (drijf)jachtenseizoen in het zuiden van het land is helaas verlengd tot eind februari. Over Malmedy vond ik (helaas) geen specifieke informatie, maar ergens (ik weet niet meer waar) vond ik de informatie dat er in de cantonnements Malmedy en Eupen in het weekend geen drijfjachten zijn.

Manderfeld en omgeving, zaterdag 19/01/2019.

Ik had geen Ardennenwandeling in gedachten, maar omdat er in een deel van de Ardennen sneeuw gevallen was, was de keuze vlug veranderd. Ik wandelde in de omgeving van Manderfeld en volgde de routes Dänenbachtal en Auwersee – Ourtal (weggever: ik heb geen See – dat betekent in het Duits meestal meer – gezien).

Gegevens:
Afstand: 17,15 km.
Bewegwijzerd? Ja, de eerste route met een blauw +-teken en de tweede met een blauwe (liggende) rechthoek. De bewegwijzering is goed tot uitstekend te noemen, alleen in het centrum van Manderfeld zouden enkele extra wegwijzers geen kwaad kunnen.
“Bron”: wandelkaart Rund um den See von Bütgenbach van het NGI i.s.m. de regionale en lokale toeristische diensten en instanties.
Start- en eindpunt: bij de kerk, Manderfeld 51, Manderfeld (Büllingen). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: TEC-buslijn 401, halte Manderfeld Kirche, alleen door de week en slechts 2 of 3 ritten; TEC-buslijn 746, halte Manderfeld Post, alleen doordeweeks en vooral gericht op scholieren (op schoolvakantiedagen slechts een tweetal ritten).
Aard van de wegen: heuvelachtig met soms lange hellingen, maar zelden echt steil; voor zover ik het onder het sneeuwdek kon zien een afwisseling van verharde weg (wat veel naar mijn smaak), grindwegen en ook enkele echt onverharde stukken.

Indrukken over de route/het landschap:
De eerste route ging eerst door de bebouwde kom (en dat duurde toch iets te lang). Daarna wisselde weilanden, bos (domineerde het middelste stuk) en struikgewas/ruigte elkaar af. De route maakte ook een ommetje langs de Dänenbach (ook Dehnenbach). Na het verlaten van die vallei verliet ik het asfalt niet meer, al was de omgeving – zeker besneeuwd – niet al te erg, met uitzondering van het traject langs de camping.
De tweede route begon waar de eerste eindigde, bij het mooie kerkje van Manderfeld. Ook nu ging het in het begin een tijd door de bebouwde kom, al leek het mij op deze route minder lang te duren. Dat werd gevolgd door een ommetje dat me vooral tussen weilanden voerde, weilanden die op vele plekken deels omzoomd waren door (restanten van) hagen en/of houtkanten. Er waren niet alleen weilanden, ik zag ook enkele akkers onder de sneeuw en voorts ging het langs de rand van of door plukjes bos(jes). Op het eerste routedeel was de Our nooit ver weg en ik doorkruiste ook de plaatsjes Weckerath en Verschneid (Duitsland).

Conclusie:
9/10. Het zijn twee mooie en afwisselende routes, met mooie uitzichten, waterlopen. Minpunten: te veel verharde wegen, op de eerste route wandel je te lang door de bebouwde kom en langs de N634 en N626 (niet heel druk, maar net te druk om aangenaam te zijn).

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.

Jachtinfo: zoals Ardennenliefhebbers wellicht wel al weten, is het drijfjachtenseizoen in Wallonië verlengd tot eind februari. Rechtstreekse jachtinfo over de gemeente Büllingen vond ik niet op het wereldwijde web, maar via de Wandelrouteplanner van de Oostkantons kan je de nodige informatie wel vinden. manderfeld 190119 108

“Een verrassend rondje met uitzichten”, Dochamps (en omgeving), woensdag 21/11/2018.

Ik moest nog wat vrije dagen opnemen en vandaag was er daar een van. Daar kwam een wandeling van, meer bepaald in de ruime omgeving van Dochamps (deelgemeente van Manhay in de provincie Luxemburg).

Gegevens:

Afstand: 17,91 km; mijn bron heeft het over circa 17 kilometer, wat dus ongeveer klopt.

Bewegwijzerd? Nee.

“Bron”: website Wandelen in de Ardennen. Je vindt daar per route o.a. een beknopte routebeschrijving, een kaartje en de GPS-track.

Start- en eindpunt: de parkeerplaats tegenover Rue du Vieux-Frêne 11, Dochamps (Manhay). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: Dochamps wordt door de TEC Namur-Luxembourg bediend (verschillende haltes) met de lijnen 11, 11b, 14/2 en 55, alle met een erg beperkte dienstregeling.

Aard van de wegen: heuvelachtig met soms lange hellingen; vooral onverharde en halfverharde wegen en paden, maar ook wel asfalt (vooral, maar niet alleen in de buurt van bebouwing).

Indrukken over de route/het landschap:

Na de bebouwde kom van Dochamps wandelde ik eerst tussen weilanden afgewisseld met bos en ook nog wat verspreide bebouwing. Voorbij een camping ging de route dieper het bos in, al waren er her en der nog open plekken (kaalslagen) met mooie uitzichten (al hielp het weer niet echt). In de buurt van het gehucht Forge-à-l’Aplé stapte ik weer even langs de bosrand en tussen de verspreide bebouwing. Daarna echter ging het weer geruime tijd door het bos, tot bij het Parc Chlorophylle, een themapark gewijd aan het bos. Nu was het gesloten en dus rustig. Het park ligt uiteraard deels in het bos zodat ik snel weer tussen de bomen kon wandelen. Het laatste routedeel ging tussen de weiden terug naar de bebouwde kom van Dochamps.

Conclusie:

10/10, een afwisselende en meestal rustige route over soms schitterende paden en weggetjes in een prachtige omgeving (zelfs nu de winter begint te naderen).

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.

Jachtinfo:

Hier klikken (bron: hier). Let op: deze informatie heeft alleen betrekking op de bewegwijzerde routes van de officiële wandelkaart. Doordat ik in het bezit ben van die kaart kon ik mijn (niet-bewegwijzerde) route van vandaag vergelijken met de wandelkaart en zo kwam ik erachter dat ik vandaag veilig was … tenminste op het grondgebied van Manhay. De route bracht me immers ook even over het grondgebied van La Roche-en-Ardenne en van Rendeux. Na wat zoekwerk, leek het mij wel veilig te zijn. Dat was in realiteit ook zo, zij het nipt want ik wandelde op een punt letterlijk langs een afgesloten gebied.Dochamps en omg 181121 110

“Prés Balthazard” & “Croix des Marchands”, Bérismenil, zaterdag 3/11/2018.

Ik trok nog eens richting Ardennen, meer bepaald naar Bérismenil (een onderdeel van Samrée en dat is dan weer een deelgemeente van La Roche-en-Ardenne). Ik combineerde er route 7, Prés Balthazard en route 4, Croix des Marchands.

Gegevens:

Afstand: 16,4 km. Volgens mijn bron, de kaart, is route 7 6,6 km en route 4 8,5 km, samen dus 15,1 km, wellicht waren er dus weer wat GPS-afwijkingen. Volgens mijn tweede bron, Randobel (zie verder), zijn de afstanden van de routes 6,7 en 8,4 km, wat in het totaal natuurlijk hetzelfde is.

Bewegwijzerd? Ja, route 7 met een geel +-teken en het cijfer 7 en route 4 met een geel +-teken en – je raadt het nooit – het cijfer 4. De bewegwijzering is over het algemeen goed tot uitstekend al is ze op route 7 her en der wel wat verbleekt en lijkt ze op minstens een plaats te ontbreken.

“Bron”: wandelkaart (mogelijk een verouderde versie) Ourthe Supérieure van het Syndicat d’Initiative de l’Ourthe Supérieure. Ook op de onvolprezen wandelwebsite Randobel vind je deze routes terug, ook de GPS-tracks ervan, route 7 hier en route 4 hier.

Start- en eindpunt: bij de kerk, Bérismenil 69 (tenminste volgens G*****, mijn auto-GPS erkent echter het bestaan van die straatnaam gek genoeg niet), Samrée-Bérismenil. Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: vlakbij mijn vertrekpunt ligt bushalte Bérismenil Église, bediend door TEC-lijnen 11b (Proxibus, rijd op dinsdag, donderdag en vrijdag o.a. langs Bérismenil, maar slechts een of twee ritten per richting) en 15/2 (erg beperkt, maar gek genoeg wel op zon- en feestdagen en niet op zaterdag).

Aard van de wegen: heuvelachtig; grotendeels onverhard of halfverhard, behalve in de ruime omgeving van Bérismenil.

Indrukken over de route/het landschap:

Ik begon met route 7. Na een aanloop tussen de (verspreide) bebouwing (tussen de huizen liggen weilanden, struikgewas en plukjes bos). Voorbij de huizen ging de geleidelijke afdaling over in een wat steilere afdaling die me al snel in het (mooie) bos bracht. Ik daalde tot bij de Ourthe om daarna vrijwel onmiddellijk aan een klim te beginnen. Het tweede stuk van de route bestond uit een lange klim, eerst door het bos en langs de bosrand, daarna door meer open land, met toch ook wat struikgewas. Het laatste stukje was hetzelfde als het eerste.

Route 4 ging in het begin wat langer tussen de huizen, deels ook langs een verbindingsweg die weliswaar kalm was, maar toch net te druk om aangenaam te zijn. Na nog wat weilanden kwam ik in het bos terecht. Daar ging het soms over echt prachtige paden door afwisselende bossen. Het bos werd gevolgd door weilanden (met toch ook struikgewas en wat bosjes) en geleidelijk aan ook door bebouwing.Bérismenil omg 181103 127

Conclusie:

9/10. Het zijn eigenlijk twee prachtige routes (mooie bossen, prachtige uitzichten, de Ourthe en de Bellemeuse, …), maar ik geef toch geen topscore wegens het net wat te lange iets te saaie aan- en uitloopdeel op beide routes (op route 7 tussen de huizen, op route 4 tussen de huizen en deels langs een net iets te drukke weg).

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.

Jachtinfo: er is een heel overzichtelijke webpagina met informatie over wegens de drijfjacht (helaas) “afgesloten” wandelroutes, nl. hier (gegroepeerd per wandelkaart).

“Kupferstrasse”, omgeving Raeren en Eupen, zaterdag 13/10/2018.

De route van vandaag, “Kupferstraße” in de omgeving van Raeren en Eupen, wilde ik in januari 2017 al eens wandelen. Door de dikke sneeuwlaag kwam ik toen soms zo slecht vooruit dat ik onderweg van dat plan afzag en een andere route volgde die een soort ingekorte versie ervan was. Onder heel andere omstandigheden, een zomerse herfstdag, voerde ik mijn plan van destijds wel uit, niet nadat ik eerst gecheckt had of ik niet het risico liep verward te worden met een everzwijn of iets dergelijks (zie beneden).

Gegevens:

Afstand: 16,05 km. Volgens de kaart zou het 16,5 km moeten zijn. Dat lijkt me overdreven, zeker als je rekening houdt met het feit dat ik op een stuk wat moest zoeken (het pad was verdwenen)

Bewegwijzerd? Ja, met een blauwe ruit. De bewegwijzering is vaak in orde, maar vermits er her en der wegwijzers ontbreken of helemaal overgroeid zijn is ze uiteraard feitelijk onbruikbaar voor wandelaars zonder papieren of digitale kaart. (Ik heb de GPS-track bewaard, op aanvraag te verkrijgen via mail.)

“Bron”: wandelkaart Hoge Venen van het NGI i.s.m. de toeristische dienst van Ostbelgien en de DNF.

Start- en eindpunt: volgens de kaart is dat Raeren Geltrig, maar in feite is het Wanderparkplatz Pilgerborn, Pilgerbornstraße (in de buurt van nr. 44?), Roetgen (D). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: de dichtstbijzijnde bushaltes zijn Roetgen Pilgerborn (lijnen 66, 502, SB63 en SB 66) en Roetgen Pilgerbornstraße (lijn 64) op ongeveer 550 tot 650 m van het startpunt.

Aard van de wegen: van vals plat tot licht heuvelachtig met soms lange hellingen, maar echt steil wordt het nergens; heel veel asfalt voor een bos- en veenwandeling, maar tussendoor ook grindwegen en onverharde wegen en paden en uiteraard ook plankenpaden. Hou er rekening mee dat enkele stukken moeilijker begaanbaar zijn: deels verzakte plankenpaden, uitstekende boomwortels, keien; door kaalslag is een pad zelfs volledig verdwenen.

Indrukken over de route/het landschap:

Het eerste routedeel wandelde ik door het bos waarbij ik eerst geleidelijk afdaalde naar de Vesder, vervolgens het riviertje even volgde en daarna ervan wegstapte. Na het bos volgde een stuk langs en door het veengebied (al dringt de route nergens echt diep door in het veen, het bos blijft steeds in de buurt). Daarna ging het weer door het bos en dat tot aan het einde. De bosrand kwam wel nog even in de buurt en even wandelde ik door een kaalgeslagen stuk. Dat herinnerde ik mij nog van mijn wandeling van januari 2017 omdat ik er toen heel lang heb moeten zoeken naar een doorgang. Ook nu zonder sneeuw duurde het even want er was nog steeds geen pad. Het laatste routedeel voerde me over vaak mooie paden langs de Vesder en tenslotte geleidelijk klimmend de vallei uit terug naar de Wanderparkplatz.

Conclusie:

10/10, zij het nipt, na wat twijfelen. Het is een heel mooie, rustige en afwisselende route (loofbos, naaldbos, veen, beekjes). Het grote minpunt en dat deed me lang twijfelen over de score: er ligt heel veel asfalt. Het enige gemotoriseerde verkeer dat er mag rijden zijn weliswaar dienstvoertuigen en wellicht ook bosbouwers en (helaas) jagers. Ik vraag me af waarom men het ooit nodig gevonden heeft al die wegen te asfalteren.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.

Jacht:

Zoals veel wandelaars helaas wel weten wordt er vooral tussen 1 oktober en 31 december enthousiast gejaagd in Wallonië, zo enthousiast dat hele bos- en natuurgebieden er volledig voor worden afgesloten. Tot en met vorig jaar stond er op de toeristische website van de Oostkantons een redelijk volledig overzicht van de jachtdata in de streek. Men is daar nu van afgestapt en heeft in de plaats daarvan de jachtdata ingevoerd in de online wandelrouteplanner, die met de virtuele knooppunten (ik ga niet de hele uitleg doen, ik stel voor dat wie nieuwsgierig is zelf eens kijkt). Helaas lijkt dat systeem toch nog niet helemaal te werken of misschien verwacht ik er wel te veel van. Een bericht via “gezichtenboek” deed echter wonderen, ik kreeg nl. volgend antwoord: “in de bosbouwkantoren Eupen, Malmedy en Elsenborn vinden geduurende het weekend principieel geen klopjachten plaats. U kunt uw wandeling dan rustig doen.” Met ‘bosbouwkantoren’ bedoelt men de ‘districten’ van de DNF (het gedeelte tussen aanhalingstekens heb ik letterlijk overgenomen uit hun antwoord, inclusief spellings- of schrijffouten).Kupferstrasse 181013 120