Mechelse Heide, zaterdag 8/08/2020.

Als je tijdens een hittegolf toch wil gaan wandelen, heb je enkele opties. Je kan er natuurlijk gewoon voor kiezen de hitte te trotseren door voldoende te drinken, eventueel je tempo wat aan te passen, een niet te zware wandeling uit te kiezen met voldoende schaduw, enz. Een optie zou kunnen zijn in de minst hete streek van het land te gaan wandelen, de Ardennen dus, maar vermits de temperatuur daar zelfs vlot over de 30 graden gaat, vond ik dat niet echt een goed idee, zeker ook omdat de meeste routes daar toch al wat zwaarder zijn. De beste optie is volgens mij gewoon het tijdstip van je tocht aanpassen: ’s avonds laat of ’s morgens vroeg. Vermits het pas rond zonsondergang echt begint af te koelen, koos ik – net als vorige week – voor een ultra-vroege start en nu was het echt nodig. Ik wandelde in het Nationaal Park Hoge Kempen, meer bepaald op de Mechelse Heide (grotendeels of volledig) in de Maasmechelse deelgemeente Mechelen-aan-de-Maas. Ik combineerde twee van de wandelroutes daar via inclusief een kort verbindingsstuk van nog een andere route.

Gegevens:

Afstand: 11,58 km.

Bewegwijzerd? Ja, beide routes zijn in de twee richtingen bewegwijzerd, de ene met een blauwe ruit, de andere met een gele rechthoek, het verbindingsstuk was een deel van de rode route (rode driehoek). De bewegwijzering was top, de enige schoonheidsfoutjes zijn enkele wegwijzers die volgens mij voor interpretatie vatbaar zijn, maar het is wel mogelijk, denk ik, om puur op de wegwijzers de routes te volgen.

“Bron”: mijn enigszins verouderde wandelkaart “Mechelse Heide” van het Regionaal Landschap Kempen en Maasland, maar zeker ook de website Wandelen in Limburg.

Start- en eindpunt: Toegangspoort Mechelse Heide, Joseph Smeetslaan 280, Mechelen-aan-de-Maas (Maasmechelen). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: bij het startpunt ligt bushalte Maasmechelen Mechelse Heide, op weekdagen sporadisch bediend door lijn 9. Een beter alternatief is halte Maasmechelen T. Boslaan, bediend door voornoemde lijn 9 en door lijn 65 (niet op zon- en feestdagen) – deze halte vereist wel een enige extra, niet echt wandelaarsvriendelijke, afstand.

Aard van de wegen: heuvelachtig; bijna de volledige afstand gaat over onverharde en halfverharde wegen en paden, alleen bij de toegangspoort ligt er wat verharde weg.

Indrukken over de route/het landschap:

Deze route is gemakkelijk kort samen te vatten. Ik wandelde de hele tijd (of het scheelt niet veel) door het natuurgebied Mechelse Heide. “Uiteraard” bestond de omgeving niet alleen uit heidevelden – de heide begint nu echt wel te bloeien – maar ook uit bos en de overgang tussen de twee. De zandwinning (een groeve die “afgewerkt” is en een die ofwel nog actief is ofwel is men die aan het omvormen tot natuur) heeft er enkele plassen achtergelaten en normaal zou ik ook nog het Ven onder de Berg moeten gezien hebben, maar dat is inmiddels zowat volledig aan het zicht onttrokken door bomen en struiken (misschien nog zichtbaar in de winter).

Conclusie:

10/10. Zoals de score laat zien is dit – volgens mij – een toproute door een prachtig natuurgebied. De afwisseling van bos, heide en water met nog een mooi uitzichtpunt doet het hem, vind ik. Een minpunt: de hoorbare nabijheid van de autosnelweg E314. Opmerking: dit gebied is soms, zeker op mooie dagen en in het bijzonder als de heide bloeit, nogal druk bewandeld en befietst, wat de rust wel kan verstoren hier en daar.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.

Mechelse Heide 200808 070