Voor de derde keer op rij wandelde ik in Limburg, deze keer was Haspengouw aan de beurt. Ik combineerde een route van Verborgen Moois Mombeekvallei van Regionaal Landschap Haspengouw en Voeren met route 1180 van Wandelgids Zuid-Limburg. Beide routes apart vond ik te kort, maar samen vormen ze een route van respectabele lengte.

Gegevens:

Afstand: 17,95 km.

Bewegwijzerd? De Verborgen-mooisroute is bewegwijzerd en wel met een rode pijl, de andere route is niet bewegwijzerd, maar hier en daar houden plaatselijke routes je wel op het juiste spoor.

“Bron”: route 1 vond ik terug op Wandelen in Limburg en route 2 stond dus op Wandelgids Zuid-Limburg.

Start- en eindpunt: ik startte (het is geen officieel startpunt) op parkeerplaats ’t Kapittel, vlakbij de Hoogdorpsstraat (bij nr. 17) in Alken. Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: vlakbij mijn startpunt ligt bushalte Alken Kerk, regelmatig bediend door lijn H17 (in de ene richting) en H71 (in de andere richting), in de (school)spits aangevuld met nog enkele andere lijnen.

Aard van de wegen: vlak; een mengeling van verharde, halfverharde en onverharde wegen en paden, er zitten ook enkele plankenpaden in de route.

Indrukken over de route/het landschap:

In het centrum van Alken (begin en einde en bij het maken van de verbinding tussen de twee routes ook nog eens …) wandelde ik tussen de huizen en op de eerste route kwam ik nog twee keer door een uitloper (?) van de bebouwde kom van Alken. Verder bleef de bebouwing op de achtergrond en stapte ik tussen of langs weilanden/hooilanden (al dan niet met populierenplantages), langs of door kleine stukken (broek)bos, door ruigte, langs struikgewas en er waren ook enkele akkers (mais uiteraard) en fruitplantages. De Kleine Herk, de Mombeek en de Herk waren de riviertjes of beken die op mijn weg lagen. Ik kwan door de natuurgebieden Bengelbeemd, Mombeekvallei en Grote Beemd.

Conclusie:

8/10. Een afwisselende tocht die meestal over rustige paden en wegen gaat, maar wat te veel bebouwing (Alken) om echt top te zijn.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.

Alken-Wellen 190914 110

Advertenties

“Thorpark”, As en Genk-Waterschei, zaterdag 7/09/2019.

Omdat er vooral in de namiddag veel buien zouden kunnen voorkomen en ik op zondag verplichtingen had, koos ik voor een vrij vroege start en een route niet al te ver van huis. Het werd deels een herhaling van een tocht die ik in de herfst van 2017 al deed in wandelgebied Thorpark, deels in As, deels in Genk. (De buien zijn er trouwens op het moment van publiceren nog niet van gekomen …)

Gegevens:

Afstand: 14,05 km.

Bewegwijzerd? Ja, al week ik twee keer even af van de bewegwijzerde routes. Ik combineerde diverse routes – de routes zijn in beide richtingen bewegwijzerd en er zijn weinig tot geen opmerkingen te maken over de wegwijzers.

“Bron”: website Wandelen in Limburg en een vroegere wandeling in dit gebied. Opmerking: de GPS-track van de routes wijkt irond de voormalige mijn van Waterschei af en toe wat af van de op het terrein bewegwijzerde route. In het heidegebied Opglabbekerzavel is er een vrij groot verschil.

Start- en eindpunt: “startpunt” Terril As, bij het voetbalveld van Tilcas Boys, Fazantenstraat, As. Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: bij mijn startpunt is er niet onmiddellijk een bushalte in de buurt, maar de bij de voormalige mijn van Waterschei (ligt op de route) ligt bushalte Waterschei Thorpark en die wordt regelmatig bediend door de Genker stadslijn G1.

Aard van de wegen: nagenoeg vlak, met uitzondering van de terrils (erg steil); een afwisseling van onverharde, halfverharde (grind, resten van de mijn) en verharde wegen en paden (waarbij de laatstgenoemde in de minderheid zijn).

Indrukken over de route/het landschap:

Kort samengevat: de route is een mix van cultuur (in de ruime betekenis, menselijke activiteit dus) en natuur (al komt er in onze contreien eigenlijk geen echte natuur meer voor). De “cultuur” bestond vooral uit het Genker mijnverleden (twee terrils waarvan ik de laagste helemaal beklom – daar week ik af van de route vermits die helaas niet helemaal tot boven gaat en de mijngebouwen). De “natuur” was een mix van bos (dat domineert) en heide, eerst een wat kleiner gebiedje, maar in de buurt van het stadion van Genk ligt de Opglabbekerzavel, een groter heidegebied met ook wel zandverstuivingen en open bos. Het hoogtepunt is letterlijk en figuurlijk uiteraard de terril die ik helemaal beklom, ik kreeg daar een prachtig uitzicht over de wijde omgeving. De terrils zijn trouwens ook ingericht als natuurgebied.

Conclusie:

9/10, een heel afwisselende route die ondanks de redelijk dichte bebouwing toch vrijwel amper langs huizen komt. Minpunten: geluidshinder, sowieso van het verkeer, maar ook het vliegveld van Zwartberg, het stadion van KRC Genk en een motorcross- en kartcircuit kunnen mogelijk voor geluidshinder zorgen.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.

Thorpark 190907 050

Bosland, omgeving Overpelt en Eksel, zaterdag 31/08/2019.

Vandaag wandelde ik nog eens in Bosland, waar ik deels een wandeling herhaalde die ik al eens maakte op de vroege ochtend van 5 juli 2015, maar deze keer was de wandeling langer en vond ze plaats in de namiddag (dat past beter bij mijn levensritme).

Gegevens:

Afstand: 14,93 km.

Bewegwijzerd? Ja, volgens het knooppuntensysteem. De bewegwijzering is (uiteraard) in de twee richtingen aangebracht en is uitstekend (al zijn enkele wegwijzers wat ongelukkig geplaatst).

“Bron”: website Wandelknooppunt.

Start- en eindpunt: bij de Grooten Hof, Witherendreef 1 (als je navigatiesysteem het bestaan van die straat niet erkent, probeer dan Lindelsebaan 430) in Overpelt (Pelt). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: zo te zien is de dichtstbijzijnde bushalte Eksel Goudvinkenlaan op ongeveer 460 meter (enkel) van knooppunt 410 waar “mijn” route passeert. Deze bushalte wordt geregeld bediend door buslijn 18a.

Aard van de wegen: nagenoeg vlak op een kort stukje over beboste (of verboste) landduinen na; grote delen gaan over onverharde wegen en paden, maar er zit ook wel wat asfalt in de route.

Indrukken over de route/het landschap:

Vanaf mijn startpunt ging het naar knooppunt 405 en daarna stapte ik langs knooppunten 410, 225, 219, 227, 226, 221, 223, 403, 420, 430, 444, 404, 409, 408, 407, 406 en dan richting 405 tot aan de Grooten Hof.

Het grootste deel van de route wandelde ik door het bos, met zowel naaldbomen (die leken te domineren) als loofbomen. Hier en daar waren er heiderelicten. Af en toe ging het langs de bosrand met aan de andere kant velden of grasland. In het begin zit er een wat langer traject tussen verspreide bebouwing en verderop passeerde ik nog even langs wat huizen. Opmerkelijk is zeker landgoed en hoeve Hobos. De hoeve is enigszins vervallen, het landgoed bestond o.a. uit bos, een boomgaard, grasland enz.

Conclusie:

8/10, een heel mooie route met veel bos, afgewisseld met enkele open stukken. Minpunten: de N74 is hoorbaar aanwezig op een deel van de route en dat verstoort zelfs op zaterdag de rust nogal en het ene wat langere stuk tussen de huizen haalt de score ook wat naar beneden.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.

Bosland 190831 70

Herresbach en (ruime) omgeving, zaterdag 24/08/2019.

Deze keer was mijn wandeling niet mijn eerste keuze, maar goed, ik trok richting Herresbach, een kerkdorp van Meyerode in de gemeente Amel voor een wandeling van iets minder dan 18 kilometer.

Gegevens:

Afstand: 17,8 km.

Bewegwijzerd? Ja/nee. Tot nog niet zo lang geleden had Ostbelgien een virtueel wandelroutenetwerk. Ik vond dat een beetje vreemd, maar inmiddels is het op het terrein ook bewegwijzerd, tenminste waar ik wandelde. Daarbij moet ik wel opmerken dat er op enkele plaatsen nog wegwijzers leken te ontbreken en misschien zou het geen kwaad kunnen een buitenstaander de trajecten eens te laten proefwandelen (enkele pijlen leken mij nl. nogal ongelukkig aangebracht te zijn).

“Bron”: Wanderroutenplaner die nog de opmerking geeft “Die geplante Route ist nicht beschildert“, m.a.w. de route is niet bewegwijjzerd …

Start- en eindpunt: de parkeerplaats naast de kerk, bij het kruispunt van Zur alten Schule met Ins Flostal, Herresbach, Meyerode, Amel. Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: bij mijn startpunt ligt bushalte Herresbach Kirche, bediend door TEC-lijnen 401 (weekdagen, slechts een of twee keer per dag per richting) en 402 (schoolritten), in de andere dorpen op of nabij de route is het niet veel beter.

Aard van de wegen: heuvelachtig met soms hellingen die lang blijven doorgaan over een mengeling van verharde, halfverharde en enkele onverharde wegen en paden.

Indrukken over de route/het landschap:

In het eerste deel van de route wandelde ik na het verlaten van Herresbach vooral door het bos, al waren er ook wel enkele open stukken (kaalslag waardoor er hier en daar bloeiende struikheide te zien was) en er lag een voormalige steengroeve langs het pad. Na een stuk tussen weilanden volgde nog wat bos en bosrand in de vallei van de Amel (hoewel er ook wel grasland was daar). Verderop domineerden de weilanden het landschap, maar ik zag ook akkers en ik stapte ook nog door en langs wat bos. Onderweg kwam ik nog langs de rand van Medendorf en door Eimerscheid en Andlermühle.

Conclusie:

8/10. Een afwisselende en rustige wandeling met enkele prachtige uitzichten. Minpunten: te veel verharde wegen, amper kleine paadjes.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.

Herresbach omgev 190824 40

Averbode – Tessenderlo, zaterdag 17/08/2019.

Deze keer koos ik opnieuw voor een wandeling die me deels tussen de bloeiende heide voerde. Ik startte en eindigde bij de abdij van Averbode, maar het overgrote deel van de wandeling ging door de Limburgse (nog net) gemeente Tessenderlo (een deel van de abdij staat trouwens op het grondgebied van Tessenderlo).

Gegevens:

Afstand: 15,64 km.

Bewegwijzerd? Nee, maar praktisch de hele route ging over paden die deel uitmaken van het wandelroutenetwerk de Merode.

“Bron”: Wandelgids Zuid-Limburg.

Start- en eindpunt: het officiële startpunt ligt bij een café in Tessenderlo, maar ik koos voor een vertrek bij de abdij van Averbode, meer bepaald op Parking 1, Herseltsebaan 2 (?), Averbode (Scherpenheuvel-Zichem). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: bij de abdij liggen enkele bushaltes, maar dat zijn belbushaltes en/of haltes die slechts zelden bediend worden. Een beter alternatief is bijvoorbeeld bushalte Tessenderlo Heggenbosweg, die ligt langs de route en wordt geregeld bediend door de Limburgse lijn 19.

Aard van de wegen: vlak tot licht heuvelachtig over onverharde, halfverharde (grind) en verharde wegen en paden al lijken mij die laatste in de minderheid te zijn.

Indrukken over de route/het landschap:

Voorbij de abdij (waar ik een ommetje over het terrein maakte) ging de route vaak door het bos. Dat bos werd afgewisseld door heide (uiteraard nog steeds in bloei) – een deel van mijn route liep immers door Averbode Bos en Heide – maar ook wel langs akkers (maïs of wat had je gedacht) en weilanden/graslanden. Er is ook water te zien – en dan heb ik het niet over de motregen die af en toe uit de lucht viel – waaronder de vennen Munnnckxgoor (grotendeels drooggevallen) en Ven Nooit Gedacht en de visvijver van Gerhagen. De bebouwing was redelijk beperkt, er was natuurlijk de abdij en verder was er wat verspreide bebouwing in de buurt van de Tessenderlose kern Schoot (?).

Conclusie:

9/10. Een heel mooie, afwisselende en vrij rustige route, maar enkele tussenstukken waren wat te saai.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.

Avrbde-Tssndrlo 190817 030

“Rondje Strabrechtse Heide”, zaterdag 10/08/2019.

In augustus en september bloeit de (struik)heide en dat maakt die periode dus het moment om te kiezen voor een heidewandeling. Ik koos vandaag voor het Rondje Strabrechtse Heide in en rond Heeze en Someren in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. Het gebied maakt deel uit van de zogenaamde Groote Heide, een grensoverschrijdend gebied (het ligt nl. deels ook in het noorden van Belgisch-Limburg).

Gegevens:

Afstand: 17,45 km.

Bewegwijzerd? Nee, maar mijn route volgde de hele tijd (of het scheelt toch niet veel) diverse bewegwijzerde routes.

“Bron”: website van de Groote Heide.

Start- en eindpunt: de parkeerplaats in de buurt van Heidecafé De Strabrechtse Heide, De Plaetse 71a, Heeze (Heeze-Leende, NL). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: de dichtstbijzijnde bushalte is Heeze Burg. Michelsstraat op ongeveer 2 km van de route; deze halte wordt bediend door buurtbus 257 van Bravo (Hermes).

Aard van de wegen: zo goed als vlak; onverharde wegen en paden en grindpaden (vaak heb je de keuze want er ligt op veel plaatsen een grindpad voor de fietsers naast een zandweg), alleen het korte stukje in de buurt van de parkeerplaats is verhard.

Indrukken over de route/het landschap:

Tegenover de parkeerplaats lag een verruigd stukje weiland en ik zag ook een akker met een mooie rand, daarna volgde – bij het heidecafé – een stukje bos. Vervolgens wandelde ik zowat de hele tijd door de heide waar uiteraard de bloeiende struikheide opviel. Hier en daar stonden er wat bomen en soms was er zowaar een klein bosje. De vennen zag ik op de kaart want in werkelijkheid stonden die bijna allemaal zowat volledig droog, met uitzondering van het grootste (?), het Beuven. Ongeveer halverwege ging het een tijdje langs en door de rand van een wat groter bos. Dat werd dan weer gevolgd door grote delen door het vrij open heidelandschap met bijna op het einde nog even een wat groter plukje bos.

Conclusie:

10/10, een topwandeling door de heide. Pluspunten: de heide (maar mij lijkt de tocht ook buiten de bloeiperiode mooi te kunnen zijn), geen verharding, geen bebouwing. Als ik toch een minpunt moet noemen: een groepje motorcrossers (wildcrossers neem ik aan) dat de rust verstoorde.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.

Strabrechtse Hei 190810 037

“Naar de vallei van de Tolifaz”, La Reid en omgeving, zaterdag 3/08/2019.

Ik had eerst andere plannen, maar ik koos er uiteindelijk toch voor om te gaan wandelen. Op de website Originele wandelingen in België zijn er de laatste tijd enkele nieuwe tochten bij gekomen en ik koos deze keer voor de voorlopig laatste nieuwe, “Naar de vallei van de Tolifaz” in en rond La Reid, een deelgemeente van Theux.

Gegevens:

Afstand: 17,55 km. Volgens mijn bron zou het 18 km moeten zijn. Bij de afstand een opmerking: door een of andere hardloopwedstrijd in en rond Winamplanche was (of leek) een deel van de route niet bewandelbaar te zijn. Ik nam het relatief zekere voor het vrij onzekere en zocht een omweg, die leek me op de kaart langer te zijn maar was mogelijk toch iets korter.

Bewegwijzerd? Nee, maar er zijn wel bewegwijzerde routes en die houden je hier en daar op het juiste spoor.

“Bron”: website Originele wandelingen in België.

Start- en eindpunt: bij de kerk, Place du Marais, La Reid (Theux). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: het centrum van La Reid (halte La Reid Maison Communale) wordt door de TEC bediend met een variant van buslijn 388 (beperkt aantal ritten, maar wel dagelijks), op schooldagen aangevuld door lijn 465.

Aard van de wegen: heuvelachtig, met soms lange en/of steile hellingen, maar niks onoverkomelijks; grote delen zijn onverhard of halfverhard met tussendoor enkele verharde wegen. Hou rekening met modder (viel nu wel mee wegens nogal droog), rotsachtige ondergrond hier en daar (kan glad worden) en enkele bijna volledig dichtgegroeide paden (kan ook seizoensafhankelijk zijn).

Indrukken over de route/het landschap:

Ik wandelde afwisselend tussen weilanden (mooie uitzichten), door het bos (of langs en door de bosrand) en een enkele keer was er een akker te zien. Het ging van La Reid al snel naar de rand van het gehucht Becco. Daarna duurde het enige tijd eer ik het kerkdorp Winamplanche bereikte. Daar kwam ik zelfs twee keer want de route maakte daar een lus. Rond die plaats was er een soort offroad hardloopwedstrijd bezig en die liep deels gelijk met mijn route. Daar in de buurt vormde de beek Eau Rouge de rode draad, er zijn wat rotsen te zien en ik kwam in de vallei van de Tolifaz waar alleen water in zou staan tijdens of na regenval of dooi (nu dus niet). Door de hardloopwedstrijd moest (?) ik bij mijn tweede doortocht in Winamplanche een omweg (?) maken, maar dat viel al bij al nog mee en al snel bevond ik me op de terugweg naar La Reid.

Conclusie:

10/10. Een heel mooie route met weer veel afwisseling, prachtige paden, mooie uitzichten, enz. Ik moet wel enkele dingen met de mantel der liefde bedekken, vooral dan het net wat te lange stuk over een verbindingsweg, maar de rest van de route compenseert dat ruimschoots.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.

La Reid 190803 030