“Bosland”, omgeving Kleine-Brogel, Eksel, Wijchmaal en Peer, zondag 18/11/2018.

Vandaag koos ik voor een wandeling in de omgeving op het wandelroutenetwerk Bosland, maar echt veel bos was er niet op mijn route. Deze omgeving is wellicht ook alleen maar aan Bosland toegevoegd om geografische en/of administratieve redenen. Hoe het ook zij, ik wandelde in de omgeving van Kleine-Brogel, Eksel, Wijchmaal en Peer in en rond de vallei van de Dommel.

Gegevens:

Afstand: 14,61 km.

Bewegwijzerd? Ja, volgens het knooppuntensysteem. De bewegwijzering was heel goed met uitzondering van enkele wat ongelukkig geplaatste bordjes na, maar het grootste probleem was toch een ontbrekend bordje (en dat kan je toch serieus de verkeerde weg doen opgaan).

“Bron”: website Wandelknooppunt.

Start- en eindpunt: Sint-Ursulakerk, bij het kruispunt van de Burgemeester Voetslaan en de Kerklaan, Kleine-Brogel (Peer). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: aan de andere kant van de kerk ligt bushalte Kleine-Brogel Kruispunt en die halte wordt door De Lijn Limburg regelmatig bediend met lijn 33, aangevuld door enkele (school)spitslijnen.

Aard van de wegen: nagenoeg vlak; een mengeling van verharde, halfverharde en onverharde wegen en paden.

Indrukken over de route/het landschap:

Ik begon in het centrum van Kleine-Brogel. Al vlug kwamen er openingen tussen de bebouwing en niet veel verder veranderde het beeld van weilanden tussen de huizen in het omgekeerde. Vervolgens wandelde ik afwisselend tussen weilanden, wat akkers, (broek)bos (groot zijn de bossen nergens trouwens), hooiland en beemden. Af en toe was er ook bebouwing, met name in het Ekselse gehucht Hoksent, in de omgeving van Wijchmaal en helaas waren er ook nog enkele buitenverblijfjes te zien (de plaag van heel veel Kempense valleien). Buiten de Dommel waren er nog wat kleinere waterlopen en enkele vijvers/poelen (restanten van voormalige buitenverblijven, neem ik aan). Opmerkelijk waren ook wel de prehistorische grafheuvels in de buurt van het Peerder gehucht Molhem. Het laatste deel was gelijk aan het eerste deel en zo belandde ik terug bij de kerk van Kleine-Brogel.Dommelvallei 181118 080

Conclusie:

7/10. Deze route is nogal afwisselend en er zitten heel mooie stukken in, maar enkele te lange stukken asfalt en al dan niet verspreide bebouwing halen de score naar beneden.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.

Advertenties

GrensRoute 6 Vallis, Vaals en omgeving, zaterdag 10/11/2018.

Ik heb altijd een heleboel wandelingen voorbereid. Meestal heb ik ’s morgens mijn keuze al gemaakt of twijfel ik nog tussen maximaal drie wandelingen. Vandaag lukte het kiezen niet zo goed, uiteindelijk moest ik kiezen voor een route die ik nog voor het invallen van de duisternis kon afgerond krijgen. Het werd GrensRoute 6 Vallis in en rond Vaals in het zuiden van Nederlands-Limburg.

Gegevens:

Afstand: 17,02 km. Volgens mijn bron zou het 15,7 km moeten zijn. Een deel van de extra afstand (400 tot 500 meter schat ik) is te verklaren door een wegvergissing en door het feit dat ik niet op de route zelf vertrok. Daarnaast maakte ik ook enkele zijsprongetjes en de GPS kan uiteraard afwijken.

Bewegwijzerd? Ja, met het logo van de GrensRouten in combinatie met het routenummer (6) en een pijltje. De bewegwijzering is over het algemeen goed tot heel goed (alleen is de plaatsing af en toe niet al te oordeelkundig gebeurd en is er een wegwijzer gevandaliseerd), behalve in het centrum van Vaals, daar lijken er enkele borden te ontbreken. De route is overigens in beide richtingen bewegwijzerd.

“Bron”: website GrensRouten, daar vind je een kaart en wat uitleg over de streek – via de website van de VVV Zuid-Limburg (NL) vond ik de GPS-track op RouteYou.

Start- en eindpunt: officieel ligt dat in het centrum van Vaals, maar omdat het daar betalend parkeren is (?), vertrok ik bij de kerk van Lemiers, Oud Lemiers 4. Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: dichtbij mijn vertrekpunt ligt er een goed bediende bushalte, maar voor OV-gebruikers is vertrekken en eindigen bij Vaals Busstation (op minder dan 200 meter van de route) een betere optie. Dit busstation wordt bediend door Arriva met de lijnen 21, 59, 159, 621 en 659, door de Belgische (TEC) lijn 396 en door de Duitse (ASEAG) lijn 25.

Aard van de wegen: af en toe is het zo goed als vlak, maar over het algemeen is het heuvelachtig met soms lange en soms steile stukken (maar nooit de combinatie van de twee); een mengeling van verharde, halfverharde en onverharde wegen en paden.

Indrukken over de route/het landschap:

Het eerste stuk van de route wandelde ik tussen weilanden, akkers en in het begin ook nog wat (al dan niet verspreide) bebouwing. De landbouwgrond is vaak nog deels omzoomd door hagen en andere struiken of bomen waren er ook. Daarna belandde ik in het bos. Gedurende lange tijd ging het toen door het in hefstkleuren getooide bos (behalve de naaldbomen uiteraard, met als uitzondering daarop de lorken). Enkele keren kwam ik in de buurt van de bosrand waarbij ik tussen de bomen door een zicht kreeg op de Geulvallei. Het Drielandenpunt (Nederland – België – Duitsland) vormde een bebouwde enclave in het bos. Zelfs op deze grijze en regenachtige novermberdag waren er nog redelijk wat toeristen. Na nog wat bos kwam ik bij de bosrand uit, net op Duits grondgebied (daarvoor had ik ook al een hoekje België gedaan). Even ging het door grasland, maar daarna kwam ik tussen de huizen, eerst enkele Duitse die al vlug gevolgd werden door het centrum van Vaals. In het begin waren er fraaie historische gebouwen te zien. Helaas ging dat al vlug over in “gewone” bebouwing, het saaiste deel van de route. Via een traject tussen velden en weilanden (met wat verspreide bebouwing) en ook wel wat hagen, struikgewas en bosjes kwam ik uit in Oud-Lemiers (enkele fraaie huizen en een mooie kapel) en wat verderop weer in Lemiers.Vaals omgeving 181110 020

Conclusie:

9/10. Met uitzondering van het net wat te lange stuk tussen het “historische” deel van Vaals en het open land, is dit een prachtige route.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.

“Prés Balthazard” & “Croix des Marchands”, Bérismenil, zaterdag 3/11/2018.

Ik trok nog eens richting Ardennen, meer bepaald naar Bérismenil (een onderdeel van Samrée en dat is dan weer een deelgemeente van La Roche-en-Ardenne). Ik combineerde er route 7, Prés Balthazard en route 4, Croix des Marchands.

Gegevens:

Afstand: 16,4 km. Volgens mijn bron, de kaart, is route 7 6,6 km en route 4 8,5 km, samen dus 15,1 km, wellicht waren er dus weer wat GPS-afwijkingen. Volgens mijn tweede bron, Randobel (zie verder), zijn de afstanden van de routes 6,7 en 8,4 km, wat in het totaal natuurlijk hetzelfde is.

Bewegwijzerd? Ja, route 7 met een geel +-teken en het cijfer 7 en route 4 met een geel +-teken en – je raadt het nooit – het cijfer 4. De bewegwijzering is over het algemeen goed tot uitstekend al is ze op route 7 her en der wel wat verbleekt en lijkt ze op minstens een plaats te ontbreken.

“Bron”: wandelkaart (mogelijk een verouderde versie) Ourthe Supérieure van het Syndicat d’Initiative de l’Ourthe Supérieure. Ook op de onvolprezen wandelwebsite Randobel vind je deze routes terug, ook de GPS-tracks ervan, route 7 hier en route 4 hier.

Start- en eindpunt: bij de kerk, Bérismenil 69 (tenminste volgens G*****, mijn auto-GPS erkent echter het bestaan van die straatnaam gek genoeg niet), Samrée-Bérismenil. Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: vlakbij mijn vertrekpunt ligt bushalte Bérismenil Église, bediend door TEC-lijnen 11b (Proxibus, rijd op dinsdag, donderdag en vrijdag o.a. langs Bérismenil, maar slechts een of twee ritten per richting) en 15/2 (erg beperkt, maar gek genoeg wel op zon- en feestdagen en niet op zaterdag).

Aard van de wegen: heuvelachtig; grotendeels onverhard of halfverhard, behalve in de ruime omgeving van Bérismenil.

Indrukken over de route/het landschap:

Ik begon met route 7. Na een aanloop tussen de (verspreide) bebouwing (tussen de huizen liggen weilanden, struikgewas en plukjes bos). Voorbij de huizen ging de geleidelijke afdaling over in een wat steilere afdaling die me al snel in het (mooie) bos bracht. Ik daalde tot bij de Ourthe om daarna vrijwel onmiddellijk aan een klim te beginnen. Het tweede stuk van de route bestond uit een lange klim, eerst door het bos en langs de bosrand, daarna door meer open land, met toch ook wat struikgewas. Het laatste stukje was hetzelfde als het eerste.

Route 4 ging in het begin wat langer tussen de huizen, deels ook langs een verbindingsweg die weliswaar kalm was, maar toch net te druk om aangenaam te zijn. Na nog wat weilanden kwam ik in het bos terecht. Daar ging het soms over echt prachtige paden door afwisselende bossen. Het bos werd gevolgd door weilanden (met toch ook struikgewas en wat bosjes) en geleidelijk aan ook door bebouwing.Bérismenil omg 181103 127

Conclusie:

9/10. Het zijn eigenlijk twee prachtige routes (mooie bossen, prachtige uitzichten, de Ourthe en de Bellemeuse, …), maar ik geef toch geen topscore wegens het net wat te lange iets te saaie aan- en uitloopdeel op beide routes (op route 7 tussen de huizen, op route 4 tussen de huizen en deels langs een net iets te drukke weg).

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.

Jachtinfo: er is een heel overzichtelijke webpagina met informatie over wegens de drijfjacht (helaas) “afgesloten” wandelroutes, nl. hier (gegroepeerd per wandelkaart).

Montfort – Posterholt, zondag 28/10/2018.

Ook deze keer wandelde ik in Nederlands-Limburg, deze keer in het midden van de provincie, rond de plaatsen Montfort en Posterholt in de gemeente Roerdalen. Ik verwachtte er op voorhand niet al te veel van, maar het werd onverwacht een heel mooie tocht.

Gegevens:

Afstand: 14,3 km. Volgens mijn bron zou het 13,3 km moeten zijn. Doordat ik op het alternatieve startpunt vertrok, kwam er iets bij en ook door organisatorische problemen (lees: fototoestel in de auto vergeten) moest ik even terug, dat zorgde natuurlijk ook voor wat extra meters, maar een kilometer lijkt me toch wat veel, waarschijnlijk zijn er dus ook GPS-afwijkingen in het spel.

Bewegwijzerd? Nee, maar er is wel een wandelroutenetwerk in Roerdalen en de route volgt bijna de hele tijd (als het al niet de hele tijd is) dat netwerk – de wegwijzers worden in de routebeschrijving als aanwijzing gebruikt.

“Bron”: website Wandelgids Zuid-Limburg (een vlag die hier – zoals ik nogal opgemerkt heb – de lading niet dekt want ik bevond me in Midden-Limburg). Op die site vind je o.a. een kaarte, de routebeschrijving en een GPS-track.

Start- en eindpunt: het officiële startpunt (en eindpunt) ligt in Posterholt, maar ik gebruikte het alternatieve startpunt (word ook in de routebeschrijving vermeld), de parkeerplaats bij de Broekweg 2 in Montfort. Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: op ongeveer 200 meter van mijn startpunt ligt bushalte Montfort Dijk, dagelijks en regelmatig bediend door lijn 61 van Arriva. Er zijn alternatieven mogelijk in het gehucht Reutje of in Posterholt.

Aard van de wegen: vlak tot licht heuvelachtig; er zit een langer stuk asfalt in, maar het grootste deel van de route bestaat uit onverharde en halfverharde wegen en paden.

Indrukken over de route/het landschap:

Vanaf Montfort ging het door het dal van de (deels drooggevallen) Vlootbeek naar natuurgebied Het Sweeltje, een bosgebied. Ik doorkruiste het bos (even ook langs de rand ervan) om zo in een landbouwgebied (mooie dreven, de afgelegen hoeve Munnichsbos en verder ook het gehucht Reutje) terecht te komen. Opnieuw bij de Vlootbeek aangekomen volgde een afwisseling van bos en landbouwgrond en daarna kwam ik – in Posterholt al – op het parkachtige kasteeldomein van Kasteel Aerwinkel terecht. Na wat afwisseling bos en landbouwgrond kwam ik in het mooie Munnichsbos terecht, grotendeels een kathedraalachtig beukenbos. Op het laatste deel van de route domineerden de akkers, eerst werden ze nog afgewisseld met de bosrand en plukjes bos, maar verderop bereikte ik een uitgestrekt (en dus enigszins saai) landbouwlandschap.Mntfrt-Pstrhlt 181028 010

Conclusie:

9/10. Een heel mooie, rustige en afwisselende route (bos, veld, weiland, een beekje, …). Geen topscore wegens het net wat te saaie traject naar Montfort.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.

Eijsden-Margraten, zaterdag 20/10/2018.

Deze keer maakte ik een lange wandeling in het zuiden van Nederlands-Limburg, zowat volledig in de gemeente Eijsden-Margraten.

Gegevens:

Afstand: 26,77 km.

Bewegwijzerd? Nee, maar er zijn wel diverse bewegwijzerde routes in de omgeving en die worden in de routebeschrijving als aanwijzing gebruikt – het overgrote deel van de routes wandel je over bewegwijzerde routes.

“Bron”: Wandelgids Zuid-Limburg. Je vindt daar o.a. een routebeschrijving, de GPS-track en een kaartje.

Start- en eindpunt: omdat het de duizendste route is van de website, start de route officieel ongeveer bij de routeontwerper voor de deur, Breusterweiden 6, Eijsden (NL). Ik startte iets verder in de Emmastraat. Er zijn echter meerdere plaatsen langs de route waar je zou kunnen starten. Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: in Eijsden liggen er in de buurt van de route enkele bushaltes van lijn 5 van Arriva, een vrij frequent rijdende Maastrichter (voor)stadslijn. Er zijn diverse alternatieven mogelijk voor OV-gebruikers, o.a. het station van Eijsden (stoptrein Maastricht – Luik) op ongeveer 800 meter van de route.

Aard van de wegen: je komt alles tegen van vlak, over vals plat en lichte hellingen (duurt soms lang) tot echt steile hellingen (nooit echt lang); een mengeling van verharde, halfverharde en onverharde wegen en paden.

Indrukken over de route/het landschap:

Na een te lange doortocht door het minder interessante deel van Eijsden volgde een kort stuk tussen weilanden, akkers en sportvelden tot in de wijk Mariadorp. Daarna ging het globaal gezien vooral omhoog en stapte ik geruime tijd afwisselend tussen weilanden, fruitplantages/boomgaarden, velden en af en toe door bos. Meestal zijn het slechts kleine plukjes bos (rond holle wegen bijvoorbeeld), de uitzondering is het Savelsbos, al is dat een hellingsbos en daardoor een lang en smal bos. Onderweg kwam ik nog door het vrij mooie dorp Sint Geertruid en langs de rand van Cadier en Keer. Na het afdalen van het Plateau van Margraten bereikte ik het dorp Rijckholt (met aan de rand ervan een kasteel). Door een landschap van vooral akkers en weilanden bereikte ik vervolgens Oost-Maarland (enkele monumentale hoeves). Via een natuurgebied (rond een oude Maasarm) en een jachthaven kwam ik in natuurgebied Eijsder Beemden terecht. Dat ligt langs de Maas en bestond uit ruigte, waterplassen (restanten van grindwinning) en wat struiken en bomen. Het laatste routedeel voerde me door het mooiere, historische deel van Eijsden, o.a. langs de mooie kerk.EijsdenMargraten 181020 030

Conclusie:

9/10, een heel mooie en afwisselende route (heuvelland en vlakte, bos en landbouwgrond, enz.). Geen topscore vanwege het eerste te lange stuk door Eijsden en verder door Mariadorp en het traject langs de N278 is wel niet heel lang maar het haalt wel de score wat naar beneden. Bovendien zorgt vooral de A2-snelweg op een deel van de route en in mindere mate ook wel de spoorweg Luik – Maastricht en Maastricht-Aachen Airport (soms) voor lawaaihinder op delen van de route.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.

“Kupferstrasse”, omgeving Raeren en Eupen, zaterdag 13/10/2018.

De route van vandaag, “Kupferstraße” in de omgeving van Raeren en Eupen, wilde ik in januari 2017 al eens wandelen. Door de dikke sneeuwlaag kwam ik toen soms zo slecht vooruit dat ik onderweg van dat plan afzag en een andere route volgde die een soort ingekorte versie ervan was. Onder heel andere omstandigheden, een zomerse herfstdag, voerde ik mijn plan van destijds wel uit, niet nadat ik eerst gecheckt had of ik niet het risico liep verward te worden met een everzwijn of iets dergelijks (zie beneden).

Gegevens:

Afstand: 16,05 km. Volgens de kaart zou het 16,5 km moeten zijn. Dat lijkt me overdreven, zeker als je rekening houdt met het feit dat ik op een stuk wat moest zoeken (het pad was verdwenen)

Bewegwijzerd? Ja, met een blauwe ruit. De bewegwijzering is vaak in orde, maar vermits er her en der wegwijzers ontbreken of helemaal overgroeid zijn is ze uiteraard feitelijk onbruikbaar voor wandelaars zonder papieren of digitale kaart. (Ik heb de GPS-track bewaard, op aanvraag te verkrijgen via mail.)

“Bron”: wandelkaart Hoge Venen van het NGI i.s.m. de toeristische dienst van Ostbelgien en de DNF.

Start- en eindpunt: volgens de kaart is dat Raeren Geltrig, maar in feite is het Wanderparkplatz Pilgerborn, Pilgerbornstraße (in de buurt van nr. 44?), Roetgen (D). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: de dichtstbijzijnde bushaltes zijn Roetgen Pilgerborn (lijnen 66, 502, SB63 en SB 66) en Roetgen Pilgerbornstraße (lijn 64) op ongeveer 550 tot 650 m van het startpunt.

Aard van de wegen: van vals plat tot licht heuvelachtig met soms lange hellingen, maar echt steil wordt het nergens; heel veel asfalt voor een bos- en veenwandeling, maar tussendoor ook grindwegen en onverharde wegen en paden en uiteraard ook plankenpaden. Hou er rekening mee dat enkele stukken moeilijker begaanbaar zijn: deels verzakte plankenpaden, uitstekende boomwortels, keien; door kaalslag is een pad zelfs volledig verdwenen.

Indrukken over de route/het landschap:

Het eerste routedeel wandelde ik door het bos waarbij ik eerst geleidelijk afdaalde naar de Vesder, vervolgens het riviertje even volgde en daarna ervan wegstapte. Na het bos volgde een stuk langs en door het veengebied (al dringt de route nergens echt diep door in het veen, het bos blijft steeds in de buurt). Daarna ging het weer door het bos en dat tot aan het einde. De bosrand kwam wel nog even in de buurt en even wandelde ik door een kaalgeslagen stuk. Dat herinnerde ik mij nog van mijn wandeling van januari 2017 omdat ik er toen heel lang heb moeten zoeken naar een doorgang. Ook nu zonder sneeuw duurde het even want er was nog steeds geen pad. Het laatste routedeel voerde me over vaak mooie paden langs de Vesder en tenslotte geleidelijk klimmend de vallei uit terug naar de Wanderparkplatz.

Conclusie:

10/10, zij het nipt, na wat twijfelen. Het is een heel mooie, rustige en afwisselende route (loofbos, naaldbos, veen, beekjes). Het grote minpunt en dat deed me lang twijfelen over de score: er ligt heel veel asfalt. Het enige gemotoriseerde verkeer dat er mag rijden zijn weliswaar dienstvoertuigen en wellicht ook bosbouwers en (helaas) jagers. Ik vraag me af waarom men het ooit nodig gevonden heeft al die wegen te asfalteren.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.

Jacht:

Zoals veel wandelaars helaas wel weten wordt er vooral tussen 1 oktober en 31 december enthousiast gejaagd in Wallonië, zo enthousiast dat hele bos- en natuurgebieden er volledig voor worden afgesloten. Tot en met vorig jaar stond er op de toeristische website van de Oostkantons een redelijk volledig overzicht van de jachtdata in de streek. Men is daar nu van afgestapt en heeft in de plaats daarvan de jachtdata ingevoerd in de online wandelrouteplanner, die met de virtuele knooppunten (ik ga niet de hele uitleg doen, ik stel voor dat wie nieuwsgierig is zelf eens kijkt). Helaas lijkt dat systeem toch nog niet helemaal te werken of misschien verwacht ik er wel te veel van. Een bericht via “gezichtenboek” deed echter wonderen, ik kreeg nl. volgend antwoord: “in de bosbouwkantoren Eupen, Malmedy en Elsenborn vinden geduurende het weekend principieel geen klopjachten plaats. U kunt uw wandeling dan rustig doen.” Met ‘bosbouwkantoren’ bedoelt men de ‘districten’ van de DNF (het gedeelte tussen aanhalingstekens heb ik letterlijk overgenomen uit hun antwoord, inclusief spellings- of schrijffouten).Kupferstrasse 181013 120

Kempens Landgoed, Arendonk, zaterdag 6/10/2018.

Deze keer wandelde ik in de omgeving van Arendonk in de Antwerpse Kempen.

Gegevens:

Afstand: 17,75 km.

Bewegwijzerd? Ja, volgens het knooppuntensysteem. De bewegwijzering is over het algemeen heel goed, alleen in het centrum van Arendonk zijn ze soms wat ongelukkig geplaatst.

“Bron”: wandelkaart Kempens Landgoed van de toeristische dienst van de provincie Antwerpen. De website Wandelknooppunt.be is ook een handig hulpmiddel. Daar kan je een route uitstippelen en (mits je geregistreerd bent) o.a. downloaden naar je GPS-toestel of slimme telefoon.

Start- en eindpunt: de parkeerplaats (Park) Deroissart (dat is ook de straatnaam; afhankelijk van de bron is het met of zonder “Park”), Arendonk. Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: ongeveer op de route ligt bushalte Arendonk Gemeentehuis, min of meer geregeld bediend door de lijnen 430 en 432, aangevuld door scholierenlijnen 380, 381, 390, 391, 455 en 456.

Aard van de wegen: vlak, op de kanaaldijk en een andere kunstmatige helling (op- of afrit van een voormalige brug?) na; vrij veel verharde wegen (gelukkig meestal rustig), afgewisseld met onverharde en halfverharde wegen en paden.

Indrukken over de route/het landschap:

Ik volgde de volgende route (knooppuntnummers): 47 – 49 – 50 – 51 – 58 – 52 – 53 – 54 – 57 – 61 – 58 – 81 – 80 – 82 – 78 – 79 – 61 – 58 – 56 – 55 – 34 – 31 – 58 – 51 – 67 – 68 – 47. Met daarbij de opmerking dat ik langs twee verschillende knooppunten 58 kwam (en het tweede was dan nog eens opgesplitst in twee deelknooppunten).

Het duurde een tijd eer ik het centrum van Arendonk achter me kon laten. Gelukkig zijn er nog enkele doorsteekjes en kon ik ook door een parkachtig natuurgebied (langs de Wamp) in het centrum stappen. Bovendien zat er tussen sommige delen van het uitgedijde centrum ook wel wat open landschap. Verderop bestond de omgeving vaak uit uitgestrekte akkers, afgewisseld met weilanden, bosjes wat ruigte en helaas ook (meestal verspreide) bebouwing (vaak boerderijen die soms nogal industrieel aandoen maar ook een bedrijventerrein). Ik wandelde ook een keer een lang stuk en een keer een kort stuk langs het Kanaal Dessel-Turnhout-Schoten. Gelukkig ging het over de oever met het onverharde jaagpad (aan de overkant lag er een redelijk druk befietst geasfalteerd jaagpad). Naar het einde toe voerde mijn route me nog door de min of meer aaneengesloten natuurgebieden (Het) Goorken en de Lokkerse Dammen, dat zijn nogal natte gebieden langs of in de buurt van de Wamp. Het laatste routedeel bracht me vooral via doorsteekjes terug naar mijn beginpunt.Arendonk omg 181006 70

Conclusie:

5/10. Er zitten zeker mooie stukken in de route, vooral dan in natuurgebied (Het) Goorken en de Lokkerse Dammen en ook langs het Kanaal Dessel-Turnhout-Schoten is het aangenaam wandelen (zeker op de “onverharde” oever waar ik stapte), al kan het na een tijd wel wat saai beginnen te worden. Maar voor het overige was er te veel verharde weg, te veel bebouwing en te veel erg uitgestrekt landbouwgebied om hoog te scoren. Voeg daar nog eens het verkeerslawaai van de E34 bij op een deel van de route (hier moet ik ook schuldig pleiten) en je weet waarom deze route bij mij onmogelijk hoog kan scoren.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.