Limbricht en omgeving, maandag 21/05/2018.

Eigenlijk is het nog eens tijd voor een langere en/of zwaardere (eventueel avontuurlijkere) wandeling, maar omdat het morgen werkdag is en ik wat laat uit mijn bed geraakte, bleef het bij een vrij korte wandeling in en vooral rond Limbricht in de Nederlands-Limburgse gemeente Sittard-Geleen. Een (groot?) deel van deze route deed ik al eens, maar het was lang genoeg geleden en bovendien ging het nu in de andere richting.

Gegevens:

Afstand: 10,72 km.

Bewegwijzerd? Nee.

“Bron”: Wandelgids Zuid-Limburg, daar vind je o.a. een kaartje, de routebeschrijving en de GPS-track.

Start- en eindpunt: bij Kasteel Limbricht, parkeren (en starten) kan op de parkeerplaats, Allee 3, Limbricht (NL). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: gebruikers van het openbaar vervoer starten best op een andere plek (vanuit Limbricht is er nl. altijd een aan- en uitlooproute nodig), bijvoorbeeld bij bushalte Guttecoven Bornerweg, deze ligt op de route en wordt door Arriva bediend met de lijnen 34, 35 en 39.

Aard van de wegen: zo goed als vlak; een mengeling van verharde en onverharde wegen en paden.

Indrukken over de route/het landschap:

Toen ik mijn vertrekpunt naderde, begon ik te vrezen dat ik een foute keuze gemaakt had: het niet al te kleine parkeerterrein leek helemaal vol te staan want de auto’s stonden zelfs in de berm van de smalle toegangsweg naar Limbricht geparkeerd. Die vrees was niet helemaal terecht: op het eerste stuk asfaltweg kwam ik wel nogal wat fietsers tegen, maar verderop werd het rustiger.Limbricht en omg 180521 70

De route zelf is ook nu weer gemakkelijk kort samen te vatten. Ik wandelde afwisselend tussen velden, grasland en door bos. De natuurgebieden Limbrichterbos en vooral Grasbroek (de mooie Hondsbeek) zijn zeker het vermelden waard. Dan heb ik het natuurlijk over positieve vermeldingen. Helaas staat daar wat negatiefs tegenover: de lelijke bebouwing (een gigantisch grijs distributiecentrum van een Japans automerk – kunnen ze dat soort gebouwen nu niet in een andere kleur schilderen?) langs de nabij N297. Die weg zorgt ook voor enige geluidshinder, net zoals de snelweg A2 waar de route kort langs liep. Dat stuk is kort, maar te lang; gelukkig ligt er fluisterasfalt. Het laatste deel van de route liep langs het mooie kasteel van Limbricht.

Conclusie:

8/10. Een mooie (Limbrichterbos en Grasbroek), afwisselende route. Geen heel hoge score want: verkeerslawaai (A2 en N297) en iets te veel asfalt en storende bebouwing.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.

Advertenties

Breidfeld – Holler, zaterdag 19/05/2018.

Ik had wel al eens gewandeld in het Groothertogdom Luxemburg, maar dat waren telkens wandelingen die begonnen en eindigden in België. Deze keer was het de eerste keer dat ik een wandeling maakte die volledig over Luxemburgs grondgebied verliep, met name in en rond Breidfeld (oftwel Breedelt in het Luxemburgs) en Holler (gemeente Weiswampach).

Gegevens:

Afstand: 13,56 km.

Bewegwijzerd? Ja en nee … De route is bewegwijzerd als je ze in de juiste richting volgt en wel met een blauw symbool (een vlaggetje voorstellend?), maar vermits ik ze (per ongeluk) in de verkeerde richting volgde, is de bewegwijzering niet zo bruikbaar en kan ik er niet goed over oordelen.

“Bron”: Routeyou; je vindt daar de GPS-track, een kaartje en nog wat uitleg.

Start- en eindpunt: bij de kerk of kapel, Trit (nabij nr.) 8, Breidfeld (Weiswampach, Groothertogdom Luxemburg). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: bij mijn vertrekpunt ligt bushalte Breidfeld Al Molkerei, bediend door lijn 685 van de RGTR.

Aard van de wegen: heuvelachtig; vrij veel asfalt, afgewisseld met grindwegen en onverharde wegen.

Indrukken over de route/het landschap:

Breidfeld is een klein dorp zodat ik al vlug de bebouwing achter me kon laten. Daarna wandelde ik grotendeels tussen weilanden en velden. Dat werd af en toe afgewisseld met wat plukjes bos en in het tweede deel van de route ook enkele langere stukken door het bos. (Hierbij de opmerking dat ik de route per ongeluk in de verkeerde richting gevolgd heb zodat wat bij mij het eerste deel was eigenlijk het tweede deel zou moeten zijn.) Onderweg kwam ik een keer nog tussen de huizen door en dat was in het dorpje Holler. Voor Holler volgt er een net te lang uitvallend traject langs de verbindingsweg CR337 (weliswaar niet echt druk, maar toch …).

Conclusie:

6/10. Volgens mijn bron is het een vijfsterrenwandeling, maar dat vind ik toch serieus overdreven. Pluspunten van de route: afwisseling, mooie uitzichten, vrij rustig. Minpunten: veel te veel over verharde wegen, een kort maar te lang stuk langs een verbindingsweg, geen echt opmerkelijke punten.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.

‘Dagstapper’ Diest – Scherpenheuvel – Testelt – Diest, woensdag 9/05/2018.

Omdat brugdagen op vrijdag nogal moeilijk liggen voor mij, nam ik vandaag (woensdag) een vrije dag en ik ging nog eens wandelen. Mijn keuze viel deze keer op een route die al langer in mijn preselectie stond, met name de Dagstapper Diest – Scherpenheuvel – Testelt – Diest.

Gegevens:

Afstand: 30,43 km. Volgens mijn bron zou het 28,7 km moeten zijn. GPS-afwijkingen zullen wel de voornaamste uitleg zijn, maar mogelijk heb ik in de ruime omgeving van Testelt ook wat extra afstand afgelegd: er zijn daar op vrij korte afstand enkele varianten en mogelijk heeft me die verwarring wat extra afstand opgeleverd. Je kan de route trouwens ook op verschillende plaatsen inkorten.

Bewegwijzerd? De route volgt grotendeels GR-paden, aangeduid met de bekende rood-witte bewegwijzering of streekpaden met de geel-rode wegwijzers. Enkele korte stukken zijn niet bewegwijzerd als GR, maar als ik het me goed herinner volg je daar overal een plaatselijke route.

“Bron”: de website van de GR-paden waar je ook als niet-lid gratis de GPS-tracks van de dagstappers kan downloaden.

Start- en eindpunt: station, Turnhoutsebaan 1, Diest. Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: uiteraard. Diest wordt door de NMBS op weekdagen twee keer en in het weekend en op feestdagen een of twee keer per uur bediend (spoorlijn 35 Leuven – Aarschot – Hasselt). En voor het station passeren ook te veel buslijnen van De Lijn (zowel Brabantse als Limburgse lijnen) om hier nu even op te noemen.

Aard van de wegen: grote delen zijn licht tot matig heuvelachtig, maar in de vallei van de Demer is het zo goed als vlak; een mengeling van onverharde (best veel zelfs), halfverharde (grind) en verharde wegen en paden.

Indrukken over de route/het landschap:

Vanaf het vertrek aan het station (ruim een halfuur later, bedankt NMBS) ging het vrijwel direct naar de oude vestingwerken (grachten en wallen) van Diest. Na het passeren van recreatiedomein De Halve Maan volgde nog wat bebouwing. Daarna ging het tussen weilanden, velden, af en toe een plukje bos (holle wegen) en helaas toch nog wat bebouwing naar Scherpenheuvel. In die bedevaartsplaats/commercieel centrum volgde ik de routevariant die me door het centrum voerde, o.a. langs de basiliek. Verderop was het weer hetzelfde landschap: akkers, weilanden, af en toe een klein bosje en ook wat al dan niet verspreide huizen. Vermeldenswaard is zeker ook de vallei van de Demer die ik na een tijd bereikte: daar stapte ik tussen grasland (beemden?) en struiken om iets verder het centrum van Testelt te bereiken. Dat route ging maar kort door het centrum (misschien is het ook niet echt groot). Aan de overkant van de spoorweg wachtte me onmiddellijk een klim langs Dst - Schrpnhvl 180509 100een wijngaard naar de Voortberg. Die berg is een zogenaamde getuigenheuvel. Boven is er een mooi uitzicht over de omgeving. Daarna werd het even wat meer bebost. Na een afdaling kwam ik weer in meer open landschap terecht, met name de Demerbroeken. Dit natuurgebied bestaat uit grasland, riet, struikgewas, poelen en kleine plukjes bos en een (of enkele?) zijtak(ken) (?) van de Demer. Vervolgens bereikte ik Zichem. De route kwam niet echt in het centrum want ze verliet de bebouwing vrijwel direct, bij het station. Via een pad over de voormalige spoorlijn naar Scherpenheuvel kwam ik bij de Maagdentoren en de Demer. Ik vervolgde mijn weg geruime tijd langs de kronkelende Demer, al kronkelde die in het verleden nog meer – er zijn nl. diverse restanten van afgesneden meanders te zien. Het landschap bestond uit grasland, struikgewas/ruigte, wat (broek)bos, populierenaanplantingen en wat verder van de rivier, op drogere grond dus, ook landbouwgrond. Helemaal aan het einde volgde na nog een stukje bos, een lus door de uitlopers van de bebouwde kom van Molenstede en zo terug naar het Diestse station via wat bebouwing, uitlopers van het bos en weiland.

Conclusie:

7/10. Een heel afwisselende route, met soms mooie paadjes en ook wel een vleugje cultuur. Minpunten: enkele wat lange stukken tussen de huizen (al dan niet verspreide bebouwing) en af en toe wordt het wat saai.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.

“Roseptocht”, Oisterwijk en omgeving, zaterdag 5/05/2018.

Deze keer wandelde ik in de (ruime) omgeving van Oisterwijk (naar verluidt wordt dat uitgesproken als “Oosterwijk”, rare jongens die Nederlanders) en dat ligt in de Nederlandse provincie Noord-Brabant.

Gegevens:

Afstand: 17,37 km. Mijn bron heeft het over 17 km. Vermits ik enkele keren lichtjes afweek van de route, vermoed ik dat ze eigenlijk net iets korter is dan 17 km.

Bewegwijzerd? Nee, maar er zijn wel bewegwijzerde routes in de streek en deze worden als aanwijzing gebruikt in de routebeschrijving.

“Bron”: website Klik, Print en Wandel. Je vindt daar o.a. de routebeschrijving, een kaartje en de GPS-track.

Start- en eindpunt: Natuurpoort Klein Oisterwijk, Oirschotsebaan 6, Oisterwijk (NL). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: zo te zien is er geen openbaar vervoer in de omgeving van de route.

Aard van de wegen: vlak tot licht heuvelachtig; grotendeels onverhard (volgens mijn bron 93% en dat zou kunnen kloppen), met enkele kortere stukken verharde weg.

Indrukken over de route/het landschap:

Dit is weer een van die routes die vrij gemakkelijk redelijk kort samen te vatten is. Het grootste deel van de route voerde me door bos en heide (of heideachtige gebieden). Dit werd afgewisseld met wat grasland (vooral weides), een sporadische akker en hier en daar wat bebouwing (agrarisch of recreatief).Oisterwijk omgev 180505 062 Zoals zo vaak bestond de kers op de taart uit water: een heleboel vennen en het beekje Rosep. De natuurgebieden die ik doorkruiste waren de Oisterwijkse Bossen en Vennen (de naam zegt het al …), de Kampina (heide, vennen, bosjes, het mooiste gebied op de route) en Landgoed Rozephoeve.

Conclusie:

9/10. Een heel mooie en afwisselende wandeling. Geen maximumscore wegens enkele net wat te saaie stukken. Opmerking: wie op zoek is naar een rustige wandeling mijdt dit gebied best op een mooie (en zeker zomerse) dag in het weekend of in een vakantieperiode want dit gebied wordt zo te zien erg druk bewandeld.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.

“Bergen langs de Lienne”, Trou de Bra en omgeving, zaterdag 28/04/2018

Ik koos nog eens voor een Originele wandeling, meer bepaald de recenste, getiteld Bergen langs de Lienne.

Gegevens:

Afstand: 18,32 km.

Bewegwijzerd? Nee, maar er zijn wel bewegwijzerde routes in de streek (zowel plaatselijke als GR’s) en die worden in de routebeschrijving als aanwijzing gebruikt.

“Bron”: website Originele wandelingen in België, daar vind je een routebeschrijving en de GPS-track.

Start- en eindpunt: op de parkeerplaats (vlakbij de kerk), Fond Lienne (bij nr.) 33, Bra-Trou de Bra (Lierneux). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: bij het vertrekpunt ligt bushalte Trou de Bra Église en die wordt bediend door TEC Liège-Verviers met lijn 265, maar die rijdt heel beperkt en niet op zon- en feestdagen.

Aard van de wegen: heuvelachtig met vrijwel geen enkel vlak stuk en soms erg lange beklimmingen die dan ook nog eens steile stukken hebben; grotendeels onverhard met toch enkele stukken asfalt waarbij alleen de eerste en de laatste kilometer (is hetzelfde) wat langer over verharde wegen gaan.

Indrukken over de route/het landschap:

Het eerste deel van de route (en ook het laatste, want dat is hetzelfde) is het enige dat wat langer tussen de verspreide bebouwing door gaat (tussen de huizen waren er weilanden en wat bomen en struiken), met name de bebouwing van Trou de Bra en Al Cense. Voor het overige wandelde ik grotendeels door het bos. Ik stapte zowel door oudere als jongere bossen (hier en daar (vrij) recente kaalslagenLiennevallei omg 180428 050 en dat leverde soms mooie uitzichten op). Het bos werd af en toe afgewisseld met weilanden. Buiten het begin- en het eindpunt lag er amper bebouwing op de route, de enige keer dat ik iets langer tussen huizen door stapte was in het gehucht Grand-Heid. Enkele waterlopen, waarvan de Lienne de grootste was, vervolledigden het geheel. Een opmerkelijk en vermeldenswaardig punt langs de route is zeker nog de rots Pierre Noufi.

Conclusie:

10/10. Toproute: mooie wegen en paden, veel onverhard, afwisselend, rustig.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.

“La Source”, Clermont en ruime omgeving, zaterdag 21/04/2018.

Deze keer wandelde ik nog eens in het Land van Herve, meer bepaald in en in de ruime omgeving van Clermont(-sur-Berwinne), een van les plus beaux villages de la Wallonie en een deelgemeente van Thimister-Clermont. Ik volgde de mogelijk niet meer onderhouden wandeling H, genaamd La Source.

Gegevens:

Afstand: 20,54 km.

Bewegwijzerd? Ja, maar … De route is bewegwijzerd met een afbeelding van wat ik niet anders kan omschrijven dan een vrouw met een kruik. De wegwijzers lijken mij op diverse plekken te ontbreken en her en der zijn ze ook beschadigd. Gezien mijn vroegere ervaringen (zie archief), acht ik het heel goed mogelijk dat deze routes niet meer onderhouden worden – er lijken mij trouwens tegenwoordig nieuwe routes te zijn, al zag ik daar nergens een informatiebord van. Het kaartje (of mijn GPS-track – zie onderaan ergens, als alles goed gaat) met de routebeschrijving lijken mij toch wel nodig.

“Bron”: een mapje met daarin de folders (kaartje + routebeschrijving) van alle wandelroutes, uitgegeven door het gemeentebestuur van Thimister-Clermont.

Start- en eindpunt: ik vertrok op de parkeerplaats op de Rue du Bac, op een steenworp van de bedoelde vertrekplaats, de Place de la Halle (in de buurt van de kerk), in Clermont. Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: in de buurt van mijn vertrekpunt ligt bushalte Clermont Église, dagelijks (maar niet zo heel vaak) bediend door sommige ritten van lijn 738 van TEC Liège-Verviers, op schooldagen aangevuld door lijn 712.

Aard van de wegen: heuvelachtig, met zo goed als geen vlakke stukken; nogal veel asfalt, maar voor het overige ook grindwegen en onverharde stukken (een vrij kort stuk ook door de voor de streek typische weidepaden).

Indrukken over de route/het landschap:

Mijn vertrekpunt was het centrum van Clermont, niet voor niks een van les plus beaux villages de la Wallonie. Het plaatsje is (of lijkt tenminste) nogal gespaard gebleven van de Belgische lelijkheid, toch zeker het centrum. Voor de rest bracht mijn tocht me grotendeels tussen weilanden door. Clermont en omg 180421 020De weilanden zijn vaak nog deels omzoomd door hagen en er staan op veel plaatsen nog bomen in, soms fruitbomen (hoogstam) die nu volop in bloei komen (voor bloesems hoef je dus niet per se naar Haspengouw of het Hageland). Af en toe zijn er ook velden en ik passeerde geregeld, net iets te veel eigenlijk, langs of tussen bebouwing, zowel alleenstaande huizen als kleine gehuchten. De route komt ook door de vallei van de Berwinne (Berwijn) en die van de Bèfve; die laatste vond ik vrij mooi.

Conclusie:

8/10. Een afwisselende en relatief rustige route met wat veel asfalt en net wat te veel bebouwing om echt top te zijn.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.

GPS-track: die zou ik hier willen plaatsen, maar dat lukte helaas niet is blijkbaar en jammer genoeg alleen mogelijk voor betalende klanten. Wie hem wil, mag even contact opnemen (door een reactie op dit bericht – het contactformulier toevoegen geeft immers heel rare resultaten) , dan mail ik hem. En als iemand weet hoe ik die hier toch kan plaatsen zonder dat ik een betalende klant moet worden, mag je het mij altijd laten weten.

“Wandeling in Vochtig-Haspengouw”, Jesseren en ruime omgeving, zaterdag 14/04/2018.

Deze keer trok ik naar Haspengouw, nog net een week of zo te vroeg voor het bloesemfestijn, maar daardoor was het waarschijnlijk wel wat rustiger en de eerste bloesems waren al aanwezig. Ik wandelde in de ruime omgeving van Jesseren (Borgloon) en Zammelen (Vliermaal, Kortessem).

Gegevens:

Afstand: 15,17 km.

Bewegwijzerd? Nee, maar de route volgde wel een deel van een van de bewegwijzerde routes rond Zammelen – je kan op dat routedeel de bewegwijzering gebruiken.

“Bron”: tijdens een internetzoektocht naar wandelideeën, kwam ik terecht op de voorloper van de onvolprezen website Originele wandelingen in België, met name Wandelen SSR (of zoiets), een site die niet meer onderhouden wordt. De meeste routes daarop, zijn – al dan niet in gewijzigde vorm – overgenomen door de nieuwe website, maar enkele niet zoals mijn route van vandaag. Waarom dat was, wist ik op voorhand niet, al kon ik het wel vermoeden (verdwijnen en/of ontoegankelijk worden van wegen of paden zonder dat er een degelijk alternatief is). Mijn vermoeden kwam uit, al is de route nog wel te bewandelen en de routebeschrijving is grotendeels nog te volgen.

Start- en eindpunt: bij de kerk, Jesserenstraat (in de buurt van nr.) 78, Jesseren (Borgloon). [Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: bij mijn vertrekpunt ligt bushalte Jesseren Kerk, bediend door belbus 709 en enkele (school)spitsritten van een variante van lijn 23a (De Lijn Limburg). Een alternatief is bushalte Borgloon Weg naar Grootloon, op zo’n 100 meter van de route, geregeld bediend door de reguliere ritten van lijn 23a.]

Aard van de wegen: over het algemeen licht golvend, met enkele korte steilere stukken; een mengeling van verharde wegen (soms de typische betonnen ruilverkavelingswegen), grindwegen en onverharde wegen en paden, enkele plankenpaden.

Indrukken over de route/het landschap:

Het begin van de route bracht me door de weinig bijzondere bebouwde kom van Jesseren. Daarna ging het vooral tussen fruitplantages (helaas veel laagstam en nog net te vroeg voor massale bloesems) en akkers, maar er waren ook enkele kleine bosjes en hier en daar wat weiland. Hagen, houtkanten, poelen en enkele beken (o.a. de Mombeek) waren ook aanwezig. Onderweg kwam ik ook wel langs wat uitlopers van dorpen, verspreide bebouwing en mijn route bracht me ook door de rand van het mooie dorpje Zammelen. Rond Zammelen ligt er een mooi natuurgebied, wat mij betreft het hoogtepunt van de route.JesserenZammelen 180414 065 Door de ruilverkaveling in de ruime omgeving van Jesseren, klopte de routebeschrijving niet meer helemaal: enkele wegen zijn nu verhard, maar – vervelender – enkele wegen zijn gewoon verdwenen. De eerste keer omzeilde ik dat probleem door dwars over het veld te stappen (waar de weg ooit gelegen moet hebben), onnodig merkte ik al snel. Later had ik het eerst niet door dat de weg weg was en vervolgens improviseerde ik een nieuwe route die me mogelijk over privéwegen voerde. Tegenwoordig zouden ruilverkavelingen minder ingrijpend zijn dan in de beginperiode ervan, maar het verdwijnen van wegen is voor wandelaars/voetgangers en in mindere mate ook voor fietsers toch al behoorlijk ingrijpend, als je het mij vraagt.

Conclusie:

7/10. Er zitten heel mooie stukken in de route (zeker rond Zammelen) en ze is redelijk afwisselend, maar er zijn net wat te veel saaie delen om echt hoog te scoren.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.