Omgeving Heythuysen, zaterdag 9/03/2019

Ik was van plan vandaag een langere en/of zwaardere wandeling te maken. Maar wegens het wat twijfelachtige weer en vooral omdat ik last heb van een stevige verkoudheid, koos ik voor een kortere tocht, nl. de route Asbroekerheide, Kirkelsberg en Nederpeel-Grave in de omgeving van Heythuysen (Leudal, Nederlands-Limburg).

Gegevens:
Afstand: 10,58 km. De route zou 10 km moeten zijn, wat dus min of meer klopt.
Bewegwijzerd? Nee.
“Bron”: de website Natuurbeleven, je vindt daar o.a. een kaartje en de GPS-track.
Start- en eindpunt: Heide in de buurt van nr. 23, Heythuysen (Leudal, NL). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: in de buurt van mijn vertrekpunt is er geen halte. Een alternatief kan bushalte Roggel Nijken zijn op ruim 1 km van de route. Deze halte wordt bediend door Arriva met lijn 75 (niet vaak naar Nederlandse normen en deels als belbus) en 675 (schoolritten).
Aard van de wegen: nagenoeg vlak, het enige niveauverschil van betekenis is de Kirkelsberg; de eerste 7 à 8 km (ongeveer) bestaat vooral uit grindwegen en onverharde wegen en paden, de rest is asfalt met een stuk onverhard ertussen.

Indrukken over de route/het landschap:
Het eerste stuk van de route wandelde ik hoofdzakelijk door het bos (vooral naaldboomaanplantingen, al stonden er toch ook nog wat loofbomen) met enkele heiderelicten. Enkele keren kwam ik langs de bosrand en dus ook langs de rand van uitgestrekte akkers. Opmerkelijk in het bos was de Kirkelsberg, een zandverstuiving/landduin die grotendeels bebost is. De doortocht door het bos werd gevolgd door een meer open stuk met wat agrarische bebouwing, al was er ook nog wel een plukje bos. In het open gebied bereikte ik de waterloop Visschensteert (ook wel Vissensteert), een afwateringskanaal. Niet veel verder kwam ik bij de monding van de Neerpeelbeek in de Visschensteert waarna ik de eerstgenoemde beek verder volgde. Die beek is ooit gekanaliseerd geweest, maar dat is ongedaan gemaakt (hoewel nog te zien). Ik wandelde geruime tijd langs de beek in natuurgebied Nederpeel-Grave, door (broek)bos. Het laatste stuk van de tocht stapte ik langs en tussen uitgestrekte velden, al ging het ook nog wel langs de bosrand en over een mooi pad door een soort houtkant tussen twee akkers.

Conclusie:
8/10. De eerste 7 à 8 km zijn mooi tot heel mooi, maar het laatste routedeel gaat me wat te lang over een verharde weg (deels net iets te druk om aangenaam te zijn) en door uitgestrekt landbouwgebied.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.

Heythuysen omg 190309 53

Advertenties

Hoefaert – Gellik – Zutendaal, donderdag 28/02/2019.

Vandaag had ik een vrije dag en omdat ik in het weekend andere plannen heb en het weer dan wellicht niet al te vriendelijk zal zijn voor wandelaars, schoof ik mijn wandeling dan maar vooruit naar vandaag. Ik wandelde vooral in Gellik (Lanaken) en Zutendaal, maar mijn vertrek- en eindpunt lag in Eigenbilzen (Bilzen). Het was een combinatie van verschillende routes van het RLKM waarvan ik de meeste (of misschien zelfs alle) al minstens een keer eerder deed, mogelijk wel in andere combinaties of richting.

Gegevens:
Afstand: 13,16 km.
Bewegwijzerd? Ja, in beide richtingen (op een kort stuk na). Ik combineerde verschillende routes.
“Bron”: een verouderde versie van wandelkaart Lieteberg van het RLKM was mijn eerste bron, maar de website Wandelen in Limburg waar je de digitale kaart van de routes kan vinden en downloaden was belangrijker – op basis daarvan heb ik de route uiteindelijk uitgetekend.
Start- en eindpunt: de parkeerplaats van natuurgebied Hoefaert, op een zijtak van de Hoefaertweg (vlakbij de gemeentegrens met Lanaken) in Eigenbilzen (Bilzen). Let op! De brug over het Albertkanaal in Eigenbilzen is door werkzaamheden afgesloten (net zoals de brug van Zutendaal overigens). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: in de buurt van mijn vertrekpunt ligt bushalte Eigenbilzen Berenbroek, geregeld bediend door lijn 20a van De Lijn, maar door de afgesloten brug wordt deze halte niet bediend. Een alternatief is de halte Zutendaal Roelen, op korte afstand van de route, bediend door lijn G7 (en enkele spitsritten van lijn 45) van De Lijn Limburg.
Aard van de wegen: licht tot matig heuvelachtig; grotendeels onverhard of halfverhard, met ook enkele relatief korte stukken verharde weg.

Indrukken over de route/het landschap:
Kort samengevat wandelde ik grotendeels door het bos, bos waarvan grote delen naaldbos zijn (aanplantingen destijds gedaan voor de mijnen), maar er is gelukkig ook wel wat loofbos en open stukken (het naaldhout zal meer en meer plaats maken voor loofbomen en meer open stukken). Het bos werd afgewisseld door weilanden, zowel in het bos als aan de bosrand. De bebouwing blijft grotendeels beperkt tot wat verspreide huizen aan of in de buurt van de bosrand; helaas werden sommige stukken ontsierd door buitenverblijven in allerlei vormen met alles wat daar bij schijnt te horen (zoals lelijke omheiningen, laurierhagen en in de beekvalleien ook rechthoekige vijvers met steile oevers). Alleen bij het Zutendaalse gehucht Stalken (dat heet echt zo) en bij het Gelliker recreatiedomein Krieckaert was de bebouwing wat dichter. Vermeldenswaardig zijn ook twee beekvalleien en het feit dat ik in een openstaande weide maar liefst acht of negen (wilde) reeën zag grazen.

Conclusie:
8/10, een rustige en afwisselende wandeling met niet al te veel verharde wegen en met vrij weinig bebouwing. Minpunt: de weekendhuisjes zijn relatief talrijk op delen van de route en dat is toch storend. Voorts is de route net wat te gewoontjes om heel hoog te scoren.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.
Hfrt-Gllk-Ztndl 190228 30

Limerlé – Gouvy, zaterdag 23/02/2019.

Deze keer wandelde ik nog eens in de omgeving van Gouvy in het noorden van de provincie Luxemburg. Dat de grens met het Groothertogdom Luxemburg vlakbij was, is geen toeval … Ik combineerde route nr. 11, La Hêtraie, met route nr. 10, Ol Heûlse (beide routes lopen ongeveer 2 kilometer samen).

Gegevens:

Afstand: 16,75 km.

Bewegwijzerd? Ja, route 11 met een rode rechthoek en route 10 met een rode ruit. Op de bewegwijzering valt weinig tot niets aan te merken (behalve misschien dat de wegwijzers soms wat ongelukkig geplaatst zijn – te ver van een splitsing bijvoorbeeld).

“Bron”: wandelkaart Gouvy (Au cœur de la Haute Ardenne) van het NGI i.s.m. de plaatselijke toeristische dienst.

Start- en eindpunt: bij het Lac de Cherapont, Rue de Cherapont 2, Limerlé-Cherapont (Gouvy). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: vlakbij mijn vertrekpunt ligt bushalte Gouvy Lac de Cherapont; die halte wordt bediend door TEC-lijnen 163d en 163d2. Er zijn nog andere opties, bijvoorbeeld bushalte Gouvy Voie de Salm (lijnen 14/7, 18/4, 142 en 163c). En het treinstation van Gouvy (“IC”-trein Liers – Luik – Luxemburg) ligt op ongeveer 1,5 km (enkel) van de route.

Aard van de wegen: grotendeels heuvelachtig met soms lange hellingen, maar echt steil wordt het zo goed als nergens; een afwisseling van verharde, halfverharde (grind) en onverharde wegen en paden – vooral op route 11 is er relatief veel verharding.

Indrukken over de route/het landschap:

Nog voor ik begon te wandelen was er al iets opmerkelijks: een overvliegende groep kraanvogels! Verderop zag ik er nog.

Ik begon met route 11 die vertrok bij het Lac de Cherapont (eigenlijk gewoon een vijver). Via vooral velden, maar ook weilanden, opgeleukt door wat bosrestanten, bomenrijen en dergelijke, bereikte ik al snel het centrum van Gouvy. Daarna vervolgde ik mijn weg door een soortgelijk landschap als in het begin. Nadien kwam er ook wat bos in beeld en enkele beken/beekjes waarvan de Ourthe Orientale de belangrijkste was. Iets voor Limerlé verliet ik het bos. Voorbij het dorp ging het weer tussen weilanden, akkers en plukjes bos terug naar het “meer”.

Route 10 voerde me eerst langs de mooie Ourthe Orientale, in het begin nog langs een camping. Ik verliet vervolgens een tijdje de rivier, maar via bos, landbouwgrond en opnieuw bos, kwam ik opnieuw bij het water uit. Nu volgde ik de rivier een langere tijd door een prachtige vallei. Via een zijvallei verliet ik de vallei van de Oostelijke Ourthe , eerst door het bos, daarna door open landschap. Het laatste stuk van de route, vanaf de rand van Limerlé, was hetzelfde als route 10.

Conclusie:

9/10. Beide routes zijn afwisselend (veld, bos, weiland, waterlopen), er zijn enkele mooie uitzichten en je wandelt over soms erg mooie paden en weggetjes. Minpunten: vooral op route 11 is er wat veel asfalt.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik (fouten mogelijk want Photobucket is er weer een boeltje van aan het maken).

Gouvy omgeving 190223 30

Jachtinfo: het verlengde (drijf)jachtenseizoen is – gelukkig – bijna afgelopen (loopt t.e.m. 28 februari – al vrees ik ervoor dat de varkensgriep daarna vroeg of laat wel eens roet in het eten van de wandelaars zou kunnen gooien). Voor Gouvy vind je vrij goede informatie over door drijfjachten afgesloten gebieden, nl. hier – als je op het symbooltje aan de rechterkant klikt, krijg je een overzichtskaartje te zien.

“Langs de Huiskensplas”, Ohé en Laak – Stevensweert, zondag 17/02/2019.

Voor de tweede week op rij wandelde ik in Nederlands-Limburg. Deze keer koos ik voor het midden van de provincie, meer bepaald een route die me door de gemeente Maasgouw voerde.

Gegevens:
Afstand: 15,23 km.
Bewegwijzerd? Nee, maar ik volgde wel zowat de hele tijd bewegwijzerde routes, vooral het wandelroutenetwerk (met knooppunten) van de gemeente Maasgouw (of van de VVV Midden-Limburg?).
“Bron”: website Klik, print en wandel; je vindt daar o.a. de routebeschrijving, een kaartje en de GPS-track.
Start- en eindpunt: bij de kerk, Kerkstraat 4, Ohé en Laak (Maasgouw, NL). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: langs de route en vlakbij mijn start- en eindpunt ligt bushalte Ohé en Laak Centrum, regelmatig bediend (sommige lijnen wel als belbus) door lijn 61 van Arriva. Diezelfde buslijn bedient trouwens ook Stevensweert.
Aard van de wegen: vlak, op enkele dijken en/of bruggen na; volgens mijn bron zou 72% van de route onverhard zijn, dat zou kunnen kloppen zeker als je de grindwegen meerekent.

Indrukken over de route/het landschap:
Na het verlaten van het centrum van Ohé (aan de rand ervan passeerde ik kasteel Hasselholt, ook wel het Geudje genoemd) wandelde ik tussen akkers, weilanden en langs een van de Maasplassen (ontstaan door de grindwinning). Die plas is omringd door grasland, ruigte en struikgewas en is eigenlijk een verbreding van de Oude Maas, een voormalige Maasarm. Bij de rand van Stevensweert versmalt de Oude Maas weer en ik vervolgde mijn weg langs het water en door landbouwgebied. Daarna ging het langs de Maas en de Maasplassen (waaronder de Huiskensplas) naar het centrum van Stevensweert. Het nieuwere deel ervan is gewoontjes om niet te zeggen ronduit saai. Maar dat werd gelukkig gevolgd door een doortocht door de historische kern van het vestingstadje. Na nog een kort traject langs de Maas, die daar al de Grensmaas is trouwens, stapte ik door landbouwgebied naar de Hompesche Molen (een windmolen) en vanaf daar was het maar een kort stukje naar de grindplas (Oude Maas). Over de oever daarvan wandelde ik terug naar Ohé.

Conclusie:
7/10. Pluspunten: afwisseling, de doortocht door de historische kern van Stevensweert, relatief rustig, mooie trajecten langs het water. Minpunten: iets te veel saaie bebouwing, net wat te veel verharde weg, soms wat te saai. Disclaimer: zoals steeds is de conclusie erg persoonlijk, maar dit is een van die routes waarvan de “ervaring” nogal sterk bepaald kan worden door het weer (dat viel goed mee natuurlijk) en meer nog door het seizoen (het is vermoedelijk op zijn best op het einde van de lente en in het begin van de zomer).

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik. Maasgouw 190217 089

Klimmen – Scheulder – Schin op Geul, zaterdag 9/02/2019.

Na lang twijfelen koos ik deze keer voor een wandeling in het zuiden van Nederlands-Limburg, met vertrek en einde in Klimmen (Voerendaal), maar de tocht voerde me ook door delen van de gemeentes Valkenburg aan de Geul en Eijsden-Margraten.

Gegevens:
Afstand: 18,06 km.
Bewegwijzerd? Nee, maar er zijn wel diverse bewegwijzerde routes (aangeduid op de klassieke en onduidelijke Nederlandse manier, nl. met gekleurde houten paaltjes) en die worden in de routebeschrijving ook gebruikt ter verduidelijking.
“Bron”: website Wandelgids Zuid-Limburg waar je o.a. de routebeschrijving en de GPS-track kan terugvinden.
Start- en eindpunt: bij een horecazaak (zoals bijna alle routes van deze bron), Dolberg 18, Klimmen (Voerendaal). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: in de buurt van mijn start- en eindpunt ligt niet direct een bushalte. Een goed alternatief is het station Schin op Geul waar de route passeert. Dat wordt regelmatig bediend door Arriva-stoptrein RS18 van Maastricht-Randwyck naar Heerlen. (Schin op Geul ligt op de splitsing van de spoorlijn Maastricht – Heerlen en de lijn Schin op Geul – Simpelveld. Die laatste is in gebruik als museumlijn.)
Aard van de wegen: heuvelachtig met maar weinig echt vlakke stukken, maar heel steil wordt het ook niet echt; een afwisseling van verharde weg (wat veel naar mijn smaak), onverharde en halfverharde wegen en paden.

Indrukken over de route/het landschap:
Buiten de dorpen/gehuchten wandelde ik afwisselend tussen weilanden (soms nog met hagen errond), akkers en af en toe ook door het bos of de bosrand (de bossen waren meestal niet al te groot). Naast begin- en eindpunt Klimmen (waar ik trouwens niet helemaal in het centrum kwam), passeerde ik ook de plaatsen of plaatsjes Koulen, Walem, Oud-Valkenburg, Scheulder, Schin op Geul en Ternaar. Opvallende of bijzondere punten op de route vond ik de mergelgroeve/kalksteenrots Däölkesberg net voor Oud-Valkenburg. In Oud-Valkenburg kwam ik voorbij kasteel Schaloen. Vermeldenswaard zijn ook de vallei van de Geul, het Gerendal (een droogdal en natuurgebied), diverse mooie uitzichten en enkele mooie veldwegen en paden.

Conclusie:
9/10. Dit is een heel mooie en afwisselende route die bijna alles heeft wat een wandelaar verwacht, volgens mij tenminste. Bijna alles want ik vond dat er net wat te veel verharde weg en bebouwing in zit, vandaar dan ook geen topscore.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.
Zuid-Limburg 190209 033

Malmedy en omgeving, zaterdag 2/02/2019.

Deze keer koos ik weer voor een wandeling in de Ardense sneeuw, meer bepaald in en rond Malmedy.

Gegevens:
Afstand: 18,28 km.
Bewegwijzerd? Ja, met een geel +-teken. De bewegwijzering is in twee richtingen aangebracht en is in de richting waarin ik wandelde goed tot uitstekend te noemen. In het centrum van Malmedy valt ze wel niet altijd genoeg op.
“Bron”: wandelkaart Au pied des Fagnes van het NGI, i.s.m. de regionale en lokale toeristische diensten en besturen, maar de eerste inspiratie voor deze route kwam van de website van de toeristische dienst van de Oostkantons.
Start- en eindpunt: bij de kathedraal, Place du Châtelet, Malmedy (gratis parkeren kan o.a. op de parkeerplaats bij Malmundarium (P10), Place du Châtelet 9 naar verluidt). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: bij het vertrekpunt ligt bushalte Malmedy Place Albert 1er en die wordt door de TEC bediend met de lijnen 395, 397 (erg beperkt, niet op zon- en feestdagen), 595 (schoolritten), 745 en 845 (spitsritten).
Aard van de wegen: heuvelachtig met soms lange hellingen, maar zelden heel steil; voor zover ik het onder de sneeuw kon zien waren er heel veel verharde wegen (mogelijk zelfs meer dan de helft), afgewisseld met onverharde of halfverharde wegen en paden.

Indrukken over de route/het landschap:
Het eerste deel van de route (en het laatste) voerde me door het centrum van Malmedy. Er zijn wel enkele aardige hoekjes, maar over het algemeen is het niet te bijzonder (al kan het grijze weer daar ook een rol in gespeeld hebben). Geleidelijk werd de bebouwing dunner en kon ik ook tussen weilanden (mogelijk ook akkers, maar door sneeuw en nevel/mist kon ik dat niet goed zien) en plukjes bos wandelen. Voorbij het gehucht Hedomont ging het eerst nog tussen de weides (deels in gebruik als langlaufpiste) waar de sneeuw soms nogal hoog opgewaaid was. Daarna volgde een doortocht door het bos. Na het bos wandelde ik tussen de weilanden naar de bebouwde kom van Ligneuville. Voorbij Ligneuville ging het langs de rand van de vallei van de Amblève naar Pont tussen grasland en uitlopers/restanten van bos. Na Pont volgde weer een weidenlandschap (vaak waren er trouwens hagen, bomenrijen en/of houtkanten langs de weggetjes). In de buurt van het gehucht Lamonriville kwam ik weer bebouwing tegen en dat werd gevolgd door bos. In de buurt van de bosrand kwam ik in een leuk beekvalleitje (het beekje moest ik oversteken zonder een brug). Het laatste routedeel ging weer vooral tussen weides, met toch ook nog een bosrand. Het allerlaatste deel van mijn tocht was gelijk aan het eerste.

Conclusie:
7/10. Mijn indrukken zijn enigszins vertekend: de sneeuw maakt het allemaal wat mooier, maar door de nevel/mist kon ik niet genieten van de mooie uitzichten die er normaal ongetwijfeld zijn. Pluspunten: afwisseling (bos, landbouwlandschap, beekjes). Minpunten: veel te veel verharde wegen, de aan- en uitlooproute in Malmedy duurt wat te lang.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: klik, klik, klik.
Malmedy omgeving 190202 004
Jacht: het (drijf)jachtenseizoen in het zuiden van het land is helaas verlengd tot eind februari. Over Malmedy vond ik (helaas) geen specifieke informatie, maar ergens (ik weet niet meer waar) vond ik de informatie dat er in de cantonnements Malmedy en Eupen in het weekend geen drijfjachten zijn.

Dagstapper Kuringen – Zonhoven – Stokrooie – Kuringen, zaterdag 26/01/2019.

Vandaag koos ik voor een dagstapper, meer bepaald Dagstapper Kuringen – Zonhoven – Stokrooie – Kuringen.

Gegevens:

Afstand: 21,19 km. Volgens mijn bron zou het 20,8 km moeten zijn en als je een overbodig lusje eruit laat zelfs net iets minder dan 20 km (eigen berekening). Mijn zijsprongetje naar de uitkijktoren en de beklimming ervan zorgde wel ongeveer een halve kilometer extra. En wegens werkzaamheden aan de brug over het Albertkanaal in Stokrooie moet je daar ook nog een extra ommetje maken.

Bewegwijzerd? Ja en nee. De route gaat deels over GR5, bewegwijzerd met de bekende rood-witte bewegwijzering. De rest van de route is volgens mijn bron niet bewegwijzerd, maar in de praktijk ging het bijna voortdurend over de plaatselijke routes van het RLLK.

“Bron”: website van de Grote-Routepaden waar je o.a. een kaartje en de GPS-track kan vinden.

Start- en eindpunt: de parkeerplaats van de abdij van Herkenrode, Herkenrode Abdij 4, Kuringen (Hasselt). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: niet ver van het vertrekpunt ligt bushalte Kuringen Herkenrode Abdij en die wordt regelmatig bediend door de Hasseltse stadsbussen H01 en H10, maar langs en vlakbij de route zijn er nog andere mogelijkheden.

Aard van de wegen: vlak (op de bruggen over het Albertkanaal na); nogal veel asfalt, verder ook grindwegen en gelukkig ook wel echt onverharde paden (hou rekening met modder).

Indrukken over de route/het landschap:

Vanaf de abdij ging het eerst tussen de velden, vlakbij de luidruchtige snelweg E313. Na een plukje bos kwamen er ook weilanden in beeld, maar na het oversteken van de Demer begon een vervelend deel van de route. Ik moest nl. geruime tijd tussen de huizen door. Na het oversteken van het Albertkanaal werd de bebouwing iets minder dicht en werd ze af en toe onderbroken door een plukje bos en al een eerste wijer. Pas vanaf de paalsteen, een oude grenspaal tussen Kuringen, Zonhoven en Hasselt, werd het echt wat leuker. Vanaf daar doorkruiste ik De Wijers (vroeger Vijvergebied Midden-Limburg), een gebied met naar verluidt ongeveer 1.200 vijvers, vaak aangelegd ten behoeve van de viskweek (deels nog daarvoor in gebruik). De vijvers (dikwijls met rietkragen errond) werden afgewisseld met bosjes (broekbos op de nattere gronden), grasland (weiland), ruigte en hier en daar ook nog wat bebouwing. Na de doortocht door het vijvergebied (Platwijers) stapte ik eerst tussen bossen, weilanden, akkers naar de uitlopers van de bebouwde kom van Stokrooie. Via het jaagpad langs het Albertkanaal bereikte ik de brug en wat verder de bebouwde kom van Stokrooie. Daarna wandelde ik door de Demervallei in een omgeving met vooral weilanden. Het laatste deel van de route bracht me rond de abdij, waarbij ik ook de Demer en een zijtak ervan overstak.

Conclusie:

7/10. De doortocht door De Wijers en het laatste stukje in de buurt van de abdij is mooi tot zelfs prachtig, maar in het begin ging het veel te lang tussen de bebouwing (hoewel er af en toe daar nog wel leuke plekjes zijn) en de hoorbare nabijheid van de E313 in de omgeving van de abdij is ook storend.

Een kleine selectie uit mijn foto’s: (pas toegevoegd op 28/01 wegens geknoei bij Photobucket) klik, klik, klik.

krngn-znhvn-stkr 190126 139